تابآوری، مهارتی ضروری برای زندگی
همه ما دوست داریم فرزندانی قوی، مستقل و موفق داشته باشیم. اما چرا بعضی از کودکان در مواجهه با مشکلات، تسلیم نمیشوند، در حالی که برخی دیگر با کوچکترین سختی احساس شکست میکنند؟ آیا این مهارت ذاتی است، یا میتوان آن را در کودکان تقویت کرد؟
تابآوری، همان تواناییای است که به کودکان کمک میکند در برابر چالشهای زندگی ایستادگی کنند، به جای فرار یا ناامیدی، راهحل بیابند و از شکستهایشان درس بگیرند. در جامعه ایرانی، که والدین با چالشهایی مانند کنکور، مشکلات اقتصادی و تغییرات فرهنگی روبهرو هستند، آموزش تابآوری به فرزندان، سرمایهگذاری ارزشمندی برای آیندهی آنهاست.
در این مقاله، با ارائهی راهکارهای عملی و مثالهای بومیشده، به شما کمک میکنیم تا فرزندی پرورش دهید که در برابر سختیها سر خم نکند و آیندهای روشن برای خود بسازد.
ویژگیهای کودکان تابآور
کودکان تابآور ویژگیهای زیر را دارند:
✔ کنترل بر زندگیشان را احساس میکنند: باور دارند که میتوانند بر شرایط خود تأثیر بگذارند و مشکلاتشان را حل کنند.
🔹 مثال: علی ۹ ساله وقتی در آزمون ریاضی نمرهی پایینی میگیرد، ناامید نمیشود. او میداند که با تمرین بیشتر و درخواست کمک از معلمش، میتواند در امتحان بعدی موفق شود.
✔ نگرش مثبت و انعطافپذیری دارند: تغییرات را فرصتی برای رشد میبینند.
🔹 مثال: هنگامی که خانوادهی مریم ۱۲ ساله مجبور به مهاجرت از مشهد به تهران میشوند، او ابتدا نگران است، اما به زودی متوجه میشود که میتواند دوستان جدیدی پیدا کند و از امکانات مدرسهی جدید بهره ببرد.
✔ مهارتهای اجتماعی بالایی دارند: از بزرگترها و همسالانشان کمک میگیرند و روابط نزدیکی برقرار میکنند. 🔹 مثال: کیان ۶ ساله که والدینش از هم جدا شدهاند، در ارتباط با پدربزرگ و مادربزرگش احساس امنیت میکند و با معلم مهربانش در مدرسه راحتتر صحبت میکند.
✔ احساس هدفمندی دارند: به تلاشهای خود معنا میدهند و انگیزهی پیشرفت دارند.
🔹 مثال: ریحانه ۱۶ ساله با وجود سختیهای زیاد، برای کنکور تلاش میکند زیرا میداند که قبولی در رشتهی پزشکی، ارزش سختی کشیدن را دارد.
چهار اصل طلایی برای پرورش تابآوری
۱. ارتباط : شبکهی حمایتی بسازید
✔ همدل باشید: احساسات کودک را درک کنید.
🔹 مثال: وقتی محمد ۱۰ ساله ناراحت است که دوستانش او را در فوتبال به بازی نمیگیرند، مادرش به جای اینکه بگوید «چیزی نیست، برو یک بازی دیگر بکن»، به او گوش میدهد: «میفهمم که چقدر ناراحت شدی. بیا با هم فکر کنیم چطور میتوانی با آنها بهتر ارتباط برقرار کنی.»
✔ عشق بدون شرط نشان دهید: کودک باید بداند که حتی در صورت اشتباه، همچنان دوستداشتنی است.
🔹 مثال: «قبول دارم که امروز دعوا کردی، ولی همیشه دوستت دارم. بیا ببینیم چطور میتوانی دفعهی بعد بهتر عمل کنی.»
✔ الگوی روابط سالم باشید:
🔹 مثال: «بیا ببینیم وقتی کسی با تو بدرفتاری میکند، چطور میتوانی به شکل درست واکنش نشان دهی.»
۲. شایستگی : مهارتهای لازم را به کودک بیاموزید
✔ بر نقاط قوت کودک تأکید کنید:
🔹 مثال: «آفرین! تو خیلی خوب داستان مینویسی. بیا توی مسابقهی نویسندگی شرکت کنیم.»
✔ یادگیری از اشتباهات را تشویق کنید:
🔹 مثال: وقتی نازنین ۸ ساله نقاشیاش را خراب میکند، مادرش به جای سرزنش میگوید: «اشکالی نداره، بیا یاد بگیریم چطور این قسمت رو درست کنیم.»
✔ تفکر حل مسئله را تقویت کنید:
🔹 مثال: «تو فراموش کردی کتابت رو بیاری. چه راهی هست که دفعهی بعد یادت نره؟»
✔ هوش هیجانی را در کودک تقویت کنید:
🔹 مثال: «وقتی کسی تو را اذیت میکند، چطور میتوانی بدون عصبانیت، از خودت دفاع کنی؟»
۳. کنترل : کودکان را برای رویارویی با چالشها آماده کنید
✔ نظم و انضباط مثبت را به کار ببرید:
🔹 مثال: وقتی علی ۱۳ ساله کارهای مدرسهاش را انجام نمیدهد، مادرش به جای تهدید میگوید: «چطور میتونم کمکت کنم که برنامهریزی بهتری داشته باشی؟»
✔ مدیریت تغییرات را آموزش دهید:
🔹 مثال: «امسال معلمت عوض شده. شاید اولش سخت باشه، ولی تو میتونی باهاش ارتباط خوبی برقرار کنی.»
✔ قدرت تصمیمگیری را تقویت کنید:
🔹 مثال: «برای مهمانی خانوادگی چی بپوشی که هم راحت باشی هم مناسب باشه؟»
✔ یادگیری مهارتهای خودکنترلی:
🔹 مثال: «چطور میتوانی وقتی عصبانی هستی، قبل از واکنش نشان دادن، چند نفس عمیق بکشی؟»
نتیجهگیری: تابآوری، مهارتی مادامالعمر برای موفقیت
تابآوری یکی از مهمترین مهارتهایی است که میتوانیم به فرزندانمان بیاموزیم. این مهارت نهتنها به آنها کمک میکند تا در مواجهه با چالشهای زندگی قویتر شوند، بلکه عزتنفس، استقلال، و توانایی حل مسئلهی آنها را نیز تقویت میکند. کودکانی که از سنین پایین مهارتهای تابآوری را یاد میگیرند، در آینده افرادی مقاوم، متعادل و موفق خواهند شد که میتوانند با اعتمادبهنفس مسیر زندگی خود را پیش ببرند.
به خاطر داشته باشید که فرآیند پرورش تابآوری زمانبر است و نیاز به صبر و پشتکار دارد. والدین نقش مهمی در ایجاد این ویژگی در کودکان دارند. ایجاد یک محیط حمایتی، تأکید بر نقاط قوت کودک، و آموزش مهارتهای تصمیمگیری و کنترل هیجانات، همگی از عواملی هستند که به کودکان کمک میکنند تا در برابر سختیها تسلیم نشوند.