نفرین مالانوش داستان دو نوجوان را دنبال می‌کند که درباره خشکسالی ویرانگر و رویدادهای وهم‌آور ماوراء طبیعی تحقیق می‌کنند و نفرینی باستانی را که زادگاهشان در تگزاس را تهدید می‌کند، کشف می‌کنند. این قسمت از مجموعه چگونه بر روی شخصیت‌ها، روابط و ماجراهایی که در اسرار قبلی آرتور و مری ایجاد شده بود، ساخته می‌شود؟
فکر می کنم از ابتدا قصد من این بود که رازهای آرتور و ماریا یک سه گانه باشد. وقایع و شخصیت های کلیدی کتاب اول در کتاب دوم و حالا در سومین دوباره ظاهر می شوند. این در واقع یک داستان است که در سه قسمت روایت می شود. به نوعی، من فکر می کنم این سفر قهرمان آرتور و ماریا است.
چگونه نیروهای ماوراء طبیعی را در مرکز داستان خود پرورش دادید، و چه چیزی باعث ارتباط آنها با تاریخ شهر شد؟
از همان ابتدای این روند می دانستم که این بچه ها باید با مشکلاتی روبرو شوند. این هدف از سفر قهرمان است. و نه فقط بدبختی های معمولی، زیرا من همچنین می دانستم که بدبختی های آنها مستلزم جادو خواهد بود و آنها را مستقیماً در نبرد ابدی بین خیر و شر قرار می دهد. اگرچه آنها در ابتدا متوجه این موضوع نمی شوند، آنها برای انجام کارهای بسیار شگفت انگیزی به نام “خوب” انتخاب شده اند، در حالی که مخالفان آنها تمایل دارند افراد یا موجوداتی باشند که حداقل آغشته به انواع ویژگی ها و توانایی های جادویی هستند.
در مورد رابطه آنها با کورونادو اسپرینگز، عوامل متعددی دخیل هستند. اول، من حتی قبل از شروع می دانستم که داستان در قسمت مورد علاقه من در تگزاس اتفاق می افتد. اما همچنین، از آنجایی که رویدادهای جادویی بسیار برجسته در داستان هستند، فکر کردم خود شهر باید نقشی را ایفا کند. بنابراین دکتر چامسکی به کودکان یادآوری می‌کند که جهان‌های بسیاری فراتر از دنیایی که ما می‌توانیم ببینیم و احساس کنیم وجود دارد. گاهی اوقات این دنیاها دنیای ما را در یک مکان خاص و خاص قطع می کنند و Coronado Springs یکی از آن مکان های خاص است. او همچنین به آنها یادآوری می کند که فقط افراد خاص می توانند از این دوراهی جان سالم به در ببرند و آنها، آرتور و ماریا، جزو آن افراد خاص هستند.
چگونه The Curse of Malanoche بررسی می کند که چگونه رویدادها و سنت های تاریخی می توانند بر زمان حال تأثیر بگذارند؟
خب، این واقعاً در مرکز داستان است، زیرا این رویدادی بود که در سال 1890 اتفاق افتاد و کل داستان را به حرکت درآورد. این رویداد رفتار ظالمانه یک خانواده هندی توسط سفیدپوستان در کورونادو اسپرینگز بود. این رویدادی بود که برخی هرگز آن را فراموش نکردند و میل دائمی برای انتقام را برانگیخت. همانطور که ویلیام فاکنر گفت: “گذشته هرگز نمرده است. حتی گذشته نیست.”
امیدوارید خوانندگان چه چیزی را از تاکید داستان بر شجاعت، کنجکاوی و نگاه های پرسشگر دور کنند؟
این سؤال خوبی است زیرا به یکی از چیزهایی که من امیدوار بودم در هر سه کتاب انجام دهم مربوط می شود: تشویق خواننده جوان به نگاه کردن به اطراف، آگاهی از جادوی اطراف خود. البته گفتن این کار آسان تر از انجام دادن آن است، اما زمانی که می نوشتم این موضوع در خط مقدم ذهن من بود. در واقع، احتمالاً نیروی محرک اصلی این سه گانه بود. من اولین کتاب را برای نوه‌ام در نهمین سالگرد تولدش نوشتم و از همان ابتدا می‌دانستم که چیزی که می‌خواستم به او منتقل کنم این بود که جادو وجود دارد، اما باید پذیرای آن بود.
