چگونه نیک کاراوی روشی را که ما کتاب گتسبی بزرگ را می خوانیم شکل می دهد

نیک کاراوی بخشی از اولین شب خود را در مهمانی گتسبی به دنبال میزبانش می‌گذراند، اما متوجه می‌شود که از قبل با او صحبت می‌کند. مردی که مهمانانش در مورد او شایعات پخش می کنند، معلوم می شود کهنه سربازی است که نیک با او روی میز صحبت کرده است. این یک لحظه سرگرم کننده است و همچنین نشان می دهد که رمان F. Scott Fitzgerald چگونه کار می کند. تا زمانی که گتسبی خودش را معرفی کرد، ما فرصت داشتیم شخص دیگری را تصور کنیم.

نیک فرم می گیرد گتسبی بزرگ تصمیم می گیریم چه زمانی شایعه ای را بشنویم، چه زمانی یاد بگیریم که گتسبی به او چه گفته است، و چه زمانی تفسیر خود را دریافت کنیم. این انتخاب‌ها اهمیت دارند زیرا او تابستانی را به یاد می‌آورد که نتیجه آن را قبلاً می‌داند. نیک که در مهمانی شرکت می‌کند و نیک که درباره آن به ما می‌گوید، با اطلاعات بسیار متفاوت به یک فرد نگاه می‌کنند.

اسپویل های این رمان در ادامه می آید.

نیک قبل از ملاقات با گتسبی استثنا قائل می شود

نیک با نصیحت پدرش شروع می کند که قبل از انتقاد از کسی، مزایایی را که داشته است به خاطر بسپارد. او از تمایل خود به خودداری از قضاوت به عنوان یکی از دلایلی که مردم چیزهایی به او می گویند نام می برد. با این حال، در همان فصل، او به ما می گوید که گتسبی یک استثنا بود از انزجاری که پس از بازگشت از شرق به خانه احساس می کرد.

این استثنا قابل توجه است. قبل از اینکه نیک گتسبی را ببیند که دستش را به چراغ سبز می رساند، از ما خواسته بود که به این غریبه کمی بیشتر از بقیه فضای بدهیم. سوالی که ما باید در ادامه رمان مطرح کنیم این است که گتسبی برای به دست آوردن این همدردی چه می کند و چه مقدار از آن ناشی از روشی است که نیک داستانش را تعریف می کند.

مهمانی گتسبی به ما شایعاتی می دهد. فصل 6 دلیلی برای بررسی مجدد آنها به ما می دهد.

در مهمانی فصل 3، مهمانان حدس می زنند که گتسبی مردی را کشته یا جاسوس آلمانی بوده است. نیک سپس با کسی ملاقات می کند که رفتارش به طرز شگفت انگیزی قابل دسترس به نظر می رسد. لبخند گتسبی باعث می شود که او احساس کند درک شده است، و این برداشت شخصی باید با همه چیزهایی که او شنیده است رقابت کند.

در فصل ششم، نیک سرانجام در مورد جیمز گتز و دن کودی به ما می گوید. او همچنین می گوید که گتسبی این قسمت از داستانش را خیلی دیرتر از زمانی که تصمیم گرفت آن را گنجانده باشد به او گفته است. برای لحظه ای می توانیم نیک را ببینیم که مواد را مرتب می کند. با قرار دادن داستان در اینجا، او به ما زمان می‌دهد تا با شایعات زندگی کنیم و سپس از ما می‌خواهد که آن را در پرتو مردی که گتسبی تبدیل شده است، بررسی کنیم.

دیزی می تواند صحبت کند، اما نیک تصمیم می گیرد که معنای کلمات او چیست

در هتل پلازا در فصل هفتم، گتسبی از دیزی می خواهد که بگوید که هرگز تام را دوست نداشته است. او سرانجام به او می گوید که زمانی عاشق تام بوده و گتسبی را نیز دوست داشته است. این اعتراف یکی از واضح ترین لحظاتی است که در آن روایت دیزی از گذشته اش فراتر از بخشی است که گتسبی درباره او نوشته است.

بعداً، نیک از پنجره به بیرون نگاه می کند و تام و دیزی را می بیند که کنار هم نشسته اند و در حال خوردن مرغ سرخ شده سرد هستند. او صمیمیت بین آنها را حس می کند و فکر می کند که انگار دارند توطئه می کنند. او می تواند آنها را ببیند، اما نمی تواند بشنود که آنها چه می گویند. این دو صحنه را در کنار هم قرار دهید و می‌توانید ببینید که چقدر از رمان به تفاوت بین حرف‌هایی که یک شخصیت با صدای بلند می‌گوید و آنچه نیک از پشت شیشه اشاره می‌کند، بستگی دارد.

نیک در این صحنه ها سهم دارد. او ترتیب ملاقات گتسبی و دیزی را در خانه خودش می دهد. زمانی که او بیرون از پنجره خانواده بوکانان است، درگیر داستانی شده است که سعی در درک آن دارد.

آیا نیک کاراوی یک راوی غیر قابل اعتماد است؟

نیک انتخابی است و شخصاً سرمایه گذاری می کند و گاهی اوقات فراتر از چیزی که می تواند تأیید کند می رود. در فصل 8 او تصور می کند که گتسبی ممکن است در پایان زندگی خود چه احساسی داشته باشد. در فصل 9، او بی تفاوتی بوکانی ها را با اطمینان از کسی که به قضاوت رسیده است، توصیف می کند. با دقت خواندن او به این معناست که تفاوت بین آنچه او شاهد بوده، چیزی که کسی به او گفته است و آنچه که خودش ارائه کرده است، متوجه شود.

پایان قدرت خود را از این نوع سوم داستان سرایی می گیرد. نیک ابتدا چراغ سبز را به صورت یک نقطه کوچک بالای آب می بیند. در آخرین صفحه، او اشتیاق گتسبی را به مراقبه ای در مورد آینده و کشش گذشته تبدیل کرده است. حرکت از گتسبی به «ما» انتخاب نهایی نیک به عنوان راوی است. او تمام رمان را صرف تصمیم گیری می کند که چقدر می توانیم به گتسبی نزدیک شویم. در جمله آخر از ما می خواهد که چیزی از خودمان را در او بشناسیم.

دوباره رمان را بخوانید یا مرور کنید

به عنوان یک همکار آمازون، از خریدهای واجد شرایط درآمد کسب می کنم.

شومیز Scribner را در گتسبی بزرگ، یا رمان فیتزجرالد را به صورت رایگان در پروژه گوتنبرگ بخوانید.

ما را در اینستاگرام و فیسبوک دنبال کنید

متصل شد