چشم های جانت بارووی – کتاب های جدید درخشان

admin1 روز پیش

0 0 خواندن این مطلب 5 دقیقه زمان میبرد

چشم های جانت بارووی – کتاب های جدید درخشان

بررسی شده توسط راب اسپنس

احتمالاً نگران کننده ترین صحنه شکسپیر در پرده 3 رخ می دهد شاه لیر، زمانی که گلوستر فریب خورده حرامزاده اش ادموند، به دستان کورنوال تحویل داده می شود که او را خائن می خواند. کورنوال به عنوان تنبیه یکی از چشمان گلاستر را بیرون می‌کشد و سپس با تشویق ریگان، چشم دیگر را می‌گیرد. “از تو ژله پست!” او می گوید “درخشش شما الان کجاست؟” این به نوعی تکان دهنده تر از این است که کورنوال به قسمت دیگری از بدن گلاستر حمله کرده باشد. و البته تخریب تحت اللفظی بینایی بر موتیف بینایی و نابینایی استعاری که در نمایشنامه برجسته است می افزاید. لیر نسبت به نقشه های دختران بد خود و وفاداری دختر خوب خود کور است. گلوستر همچنین نمی تواند از طریق دسیسه های ادموند ببیند. این یک استعاره استاندارد است، اما در دستان شکسپیر، قوس تراژیک نمایشنامه را توسعه و روشن می کند.

رمان جانت بارووی چشم، اولین بار در سال 1966 منتشر شد و در عنوان خود اعلام کرد که اندام بینایی و به طور ضمنی، استعاره آشنا را که بینایی را با ادراک و درک یکسان می کند، پیش زمینه خواهد کرد. این اکشن در شهری بی نام در یکی از ایالت های جنوبی آمریکا اتفاق می افتد. بارووی مدتی در نیواورلئان زندگی کرد و این مکان این حس را دارد. این اکشن در طول چند ساعت، از ظهر یک روز تا ظهر روز بعد، رخ می‌دهد و به زندگی گروه کوچکی از مردم می‌پردازد: آنگوس روگ، یک جراح چشم میانسال. همسرش، Maeve، به طور غیرمنتظره ای فرزند دوم خود را باردار است. هیلاری راگ، پسرشان، خبرنگار جوان روزنامه محلی؛ و جرالدین اسپاچ، به نام جیدین، معلم تدارکات در دبیرستان محلی که دوست هیلاری است.

اشاره اصلی به چشم ها در کار آنگوس روگ است که تکنیک خود را برای بیمار توضیح می دهد:

راگ گفت: “خیلی خوب است که آن را داشته باشی، اما اکنون – “چون این تخصص من است، و من به افرادی که آن را دارند بسیار علاقه دارم. من بیست سال پیش به اختراع این عمل کمک کردم، این یک زیبایی واقعی است، و من کار بزرگی با آن انجام می‌دهم – حیف است که نتوانید تماشا کنید. یک تکه از لایه بیرونی آن با چیزی که بر اساس دیش سیب کار می کند و قیمتش تقریباً به اندازه ماشین من است، سپس تیکه خالدار را با همان whatchamacallit از قرنیه شما بیرون می آورم، اگر مایل باشید به آن ترپان می گویند و شفاف را داخل آن می گذارم و با هشت بخیه فوق العاده خوب سر جایش می دوزیم.

فکر می کنم این قسمت مرا به فکر فرو برد شاه لیر.

روایت به ساعاتی از روز تقسیم می‌شود و هر فصل از طریق حساسیت‌های یکی از شخصیت‌ها متمرکز می‌شود، بنابراین با «ظهر، روگ» شروع می‌کنیم و سپس «ساعت یک، جدین» و… را شروع می‌کنیم. در این فصل اول، راگ از یک مشاوره پزشکی با خبرهایی مبنی بر وجود نقص صعب‌العلاج قلبی و آگاهی از اینکه مرگش بسیار نزدیک‌تر از آن چیزی است که گمان می‌کرد، بیرون می‌آید. خواننده ممکن است انتظار داشته باشد که این موضوع بر داستان تسلط داشته باشد، اما اینطور نیست – افشای موارد بیشتر تجربه را خراب می کند، بنابراین من آن را در همین جا رها می کنم. آنچه در ادامه می‌آید، روایتی نسبتاً کلاستروفوبیک است، با لحظاتی شدید در طول روز، که پیامدهای بزرگی برای همه شخصیت‌های اصلی خواهد داشت.

جانت بارووی ماهیت بسته اتمسفر را با توصیف شخصیت‌ها و رویدادها به شیوه‌ای بسیار دقیق و با جزئیات که اغلب از نظر ویژگی شگفت‌آور است، تقویت می‌کند. در ابتدای رمان، راگ به نوعی مغازه آشغال‌فروشی می‌رود که توسط مامان لیلی اداره می‌شود، که او را به‌عنوان یک زرد قد کوتاه و تنگ توصیف می‌کنند، که صورتش نقشه‌ای برجسته از یک کشور جنگی بسیار خوب بود، و یک جفت دمپایی مردانه، در پاشنه‌های پاشنه‌دار، و وزنه‌ای از شیشه و مهره‌های چوبی به تن داشت. این توصیفات جذاب در رمان زیاد است و هر شخصیت را فوراً به یاد ماندنی می کند.

محیط فیزیکی نیز با عبارات بسیار دقیقی برانگیخته می شود و خواندن این شصت سال پس از انتشار در واقع یک شوک برای سیستم است. این شهر دارای دو روزنامه محلی است که مملو از خبرنگاران بسیاری هستند که پیش پا افتاده ترین رویدادها را پوشش می دهند. برای طرح داستان مهم است، یکی از این رویدادها سخنرانی راگ در دانشکده پزشکی درباره کارش به عنوان یک جراح است. من حدس می‌زنم اتاق‌های خبری مانند این دیگر وجود ندارند:

دفتر مورینگ واچ – کوچکتر و از نظر سیاسی لیبرالتر از دو روزنامه محافظه کار شهر، رقیب سرسخت رقیبش، کرونیکل، با وجود اینکه هر دو تحت مالکیت و کنترل بازیگوشانه یک سرمایه دار نیشکر با پوست شیشه ای بودند – آن دفتر بر روی یک بلوک شهر و نیمی از دستگاه های تلفن بدون تزئینات، دیوارهای تلفن و دیوارهای خاکستری تزیینی کشیده شده بود. فشار بی امان برخی ضرب الاجل یا موارد دیگر. پنجره‌ها دور از دسترس مردی بلندقد بودند و با زنجیر به سمت داخل باز می‌شدند و باعث می‌شد که فقط بالای دود سیگار حرکت کند و بغلتد. هیچ سیستم خنک کننده ای وجود نداشت زیرا آقای ساسون، مرد قندی که از سال 1934 وارد ساختمان نشده بود، متوجه شد که خنک کننده ریه های او را بدتر می کند. کولر آبی نداشت چون به ندرت تشنه می شد. هیچ ماده صوتی و هیچ مانعی از درهای شیشه‌ای متحرک در کنار راه پله تا در کوچک در انتهای دیگر وجود نداشت که به لینوتایپ‌ها و چند غرفه منتهی می‌شد که به نظر می‌رسید ساختمان مایل نیست بدون همراهی همکارانش خیال خود را راحت کند.

همانطور که رمان پیشرفت می کند، هر شخصیت با لحظه ای تعیین کننده روبرو می شود و انتخاب های آنها به وضوح وضعیت خود را می بینند. استعاره “چشم ها” کار نشده است، اما با این وجود وجود دارد و به عنوان یک رشته اتصال در زندگی شخصیت های اصلی عمل می کند.

بارووی در زمان تنش های نژادی بزرگ در آمریکا می نویسد و چندین نکته ظریف در این مورد وجود دارد، به عنوان مثال در برخورد مادر جیدین با جمعیت سیاهپوست محلی. و لحظه انتخاب Jadeen حول یک موضوع اساسی مربوط به مواد آموزشی در مورد نژاد در کلاس درس می چرخد.

این رمان تصویری جذاب از زندگی شصت سال پیش در جنوب آمریکا را در طول 24 ساعت از زندگی این افراد ارائه می دهد. این جذاب است و ارزش توجه شما را دارد. شرمنده من، قبل از خواندن این مطلب هیچ شناختی از جانت بارووی نداشتم. چشم سومین رمان اوست که اولین بار در سال 1960 و آخرین رمانش در سال گذشته منتشر شد. این بدان معنی است که او در دهه هفتم خود به عنوان نویسنده منتشر شده است که قابل توجه است. این چاپ مجدد از کتاب‌های مبتکر مایکل والمر، شمالی‌ترین ناشر بریتانیا، متنی از مصاحبه بارووی و روزلین براون را نشان می‌دهد. توصیه می کنم این را پس از پایان رمان بخوانید زیرا بخش زیادی از داستان فاش می شود.