من می خواستم او را به خانه ببرم – یک تیتان ادبی

قلعه ما پدری عزادار و دختر هشت سالهاش را دنبال میکند که پس از متحمل شدن یک فقدان غیرقابل تصور در ساحلی استرالیای جنوبی، سعی میکنند زندگی خود را بازسازی کنند. چه چیزی شما را برای نوشتن این رمان ترغیب کرد و چگونه ابتدا ایده تبدیل شدن یک دختر جوان غمگین به مدافع یک کودک آسیب پذیر دیگر شکل گرفت؟
داستان الهام گرفته از اتفاقی از دوران کودکی من است که عمیقاً مرا تحت تأثیر قرار داد. وقتی هشت ساله بودم، خانواده ام به دیدار اقوامم در کوئینز، نیویورک رفتند، جایی که با دختر بچه ای آشنا شدم که صحبت نمی کرد و آشکارا مورد بی توجهی قرار گرفته بود. می خواستم او را با خود به خانه ببرم که البته پدر و مادرم نپذیرفتند. با این حال، وقتی برای خروج سوار ماشینمان شدیم، دختر کوچولو سعی کرد با من سوار شود و همانطور که در حال حرکت بودیم، او به دنبال ماشین ما در خیابان دوید و سعی کرد به من برسد. من دیگر هرگز آن دختر را ندیدم و همیشه فکر می کردم چه اتفاقی برای او افتاده است. همانطور که بزرگتر شدم و اول صاحب فرزند شدم و سپس نوه، متوجه شدم که تصویر آن دختر کوچک که با دستان دراز ما را تعقیب می کند، بیشتر و بیشتر به من برمی گردد. در این زمان من شروع به تصور مجموعه ای از رویدادهای بعدی کرده بودم که به من نتیجه می داد. این سلسله اتفاقات تبدیل به داستان شد و این ماجرا شد قلعه ما.
چگونه به رشد کلسی به عنوان یک کودک عصبی که تجارب عاطفی و درک جهان روی تصمیمات او تأثیر می گذارد، برخورد کردید؟
در کودکی از مشکلات یادگیری از جمله نارساخوانی، ADHD و حساسیت مفرط رنج می بردم. در خلق شخصیت کلسی، از خاطراتم استفاده کردم که چگونه این شرایط بر من تأثیر گذاشت. از طریق تجربه کلسی در داستان، سعی کردم احساسات فیزیکی مرتبط با این شرایط و همچنین کشمکشها و مشکلات رفتاری ناشی از یادگیری و تعامل با دیگران را بیان کنم.
چگونه روابط بین کلسی، مولی، رایان و شانون راههای مختلفی را که افراد میتوانند از یکدیگر حمایت کنند در حین مقابله با ضررهای خود، کشف میکنند؟
مولی خواهری است که کلسی هرگز نداشت و همیشه می خواست. اما به عنوان یک کودک بسیار کوچکتر و آسیب پذیرتر، غرایز محافظتی کلسی را بیدار می کند تا جایی که تقریباً مادری برای مولی می شود، همان شخصی که خودش از دست داده است. شانون در رابطه آنها رابطه خود با خواهرش را می بیند که در قبال مرگ او احساس مسئولیت می کند. و رایان باید غم و اندوه خود را کنار بگذارد تا به کلسی کمک کند تا با پیروزی خود کنار بیاید. همانطور که هر شخصیت به دیگران کمک می کند، آنها متوجه می شوند که زندگی پس از از دست دادن ارزش زندگی کردن را دارد.
امیدوارید خوانندگان از کاوش رمان در مورد انعطافپذیری، پیوندهای خانوادگی و روابط غیرمنتظرهای که به افراد کمک میکند تا از دست دادن خود رهایی یابند، چه چیزی را حذف کنند؟
مانند تمام داستانهای من، امیدوارم خوانندگان آن را ترک کنند یک قلعه احساس بلند شدن امیدوارم تجربیات کلسی، مالی، رایان و شانون باعث شود که آنها اعتقاد قوی تری به تمایل مردم برای کمک به یکدیگر داشته باشند، حتی زمانی که خودشان از دست دادن بهبود می یابند.
پیوندهای نویسنده: GoodReads | فیس بوک | وب سایت
کلسی هشت ساله زمانی باور داشت که پدرش می تواند هر کاری انجام دهد، این توهم از روزی که او نتوانست زن را در مرکز دنیایش نجات دهد شکست. به عنوان یک عصبی، کلسی برای کنار آمدن با اندوه خود تلاش می کند و در عوض به آرامی شروع به کناره گیری می کند. تا اینکه با دختری بی نام آشنا می شود و عهد می بندد که از او در برابر تهدید مرگبار اطرافش محافظت کند.
در سالی که از مرگ همسرش می گذرد، رایان شاهد بوده است که تنها دختر مورد علاقه اش بیشتر و بیشتر از او دور می شود. او که از نجات بقایای خانوادهاش ناامید است، آنها را از آدلاید به پورت لینکلن منتقل میکند و خانهای را که مادر کلسی در آن مرده است، ترک میکند.
به نظر می رسد کلسی از طریق پیوندی که با همسایه جدیدشان شانون ایجاد می کند، آنچه را که برای غلبه بر از دست دادن خود نیاز دارد، پیدا می کند و رایان از تغییری که در او می بیند خوشحال است. تا اینکه متوجه می شود دلیل واقعی بهبودی دخترش نگرانی او برای فراری نادیده گرفته شده است که در خانه درختی خود پنهان کرده است. هدف یک دیوانه برای ساکت کردن دو دختر برای همیشه.


