عجایب شگفت انگیز طبیعت! – داستان مورد نیاز

آلیسون مسکورا دوتمپل عجایب شگفت انگیز طبیعت! به طور یکپارچه بین صدای کودکان و بزرگسالانی که مشکوک رفتار می کنند سوئیچ می کند، با این اثر که به ما یادآوری می کند که تجربه انسانی چقدر می تواند عجیب باشد.

این مجموعه به سه بخش تقسیم شده است که هر کدام به عنصر عنوانی متفاوتی اختصاص دارد – شگفتی‌ها، آدم‌های عجیب و غریب و طبیعت – انرژی اوتسا مشفق متفاوتی دارد. به عنوان مثال، در داستان عنوان، یک زن جوان افسرده و الکلی که بدون عذاب وجدان جدایی بدی را پشت سر می گذارد، تصمیمات خودخواهانه و خود ویرانگر می گیرد. هم اتاقی اش یک کتاب تصویری به او می دهد، عجایب شگفت انگیز طبیعت!، حاوی “عکس های منزجر کننده” از “افراد کاملاً عملکردی با ساترهایی که در مهارت های خود گیر کرده اند و جوش های پوستی پر از چرک پر از انگل.” راوی وسواس زیادی به کتاب می‌دهد، زیرا احتمالاً به دلیل آسیب‌های روحی ناشی از جدایی‌اش، خود را یک آدم عجیب و غریب معرفی می‌کند. او از نظر عاطفی احساس تغییر شکل می کند، مانند نوزادان کتاب که “با قلب هایی در خارج از بدن خود به دنیا می آیند، عشق آنها بیش از حد قوی است که نمی تواند مهار شود.”

Dutemple مجموعه‌اش را با این داستان باز می‌کند، یک قطعه «دختر عجیب» شبیه مشفق، تا نشان دهد که شخصیت‌های صفحات بعدی ممکن است ناقص یا آزاردهنده باشند، اما هرگز خسته‌کننده نخواهند بود. برای مثال، راوی «اتاقی با سه فصل»، زن دیگری است که به طرز دردناکی گیر افتاده است که گناهش به خاطر کشتن تصادفی نامزدش، او را خالی می‌کند و نمی‌تواند احساس کند. بین هیل و دوک بزرگ پیر معمای مردانی هستند که نسبت به شریک زندگی خود نامهربان هستند، اما زنانی که آنقدر خود را تحقیر می کنند، مستاصل یا ناتوان هستند که برای خواننده دشوار است که با آنها همدردی کند.

اگر بزرگسالان داتمپل بد رفتاری داشته باشند، یا به این دلیل که زندگی آنها را شکست داده است یا به این دلیل که در ابتدا ظالم و خودخواه هستند، خود داتمپل از کودکانی لذت می برد که دمدمی بودن مشخصه آنها – آنها فقط بچه هستند – به تصمیمات بد منجر می شود. یک دختر نمی تواند احساس میل خود را به آزار و اذیت تبدیل کند. دیگری حلقه‌های پلاستیکی شش بسته را ذخیره می‌کند تا بتواند مانند یک حیوان به دام افتاده در آنها بچرخد و بیشتر به درام مبارزه علاقه‌مند است تا خطرات محیطی که آنها ایجاد می‌کنند.

این داستان‌ها یادآوری قوی از طیف گسترده‌ای از عجیب‌وغریب‌های دوران کودکی هستند – چقدر دردناک است که خارج از کنترل یا درک نادرست، بچه‌ها چقدر سریع متوجه می‌شوند که در آستانه یک تجربه پیچیده‌تر هستند. در «نهال» وقتی کودک خردسالی که نیاز به توجه بزرگسالان دارد به حیاط می‌فرستند تا بزرگ‌ترها بتوانند حریم خصوصی داشته باشند، او از نهالی تازه کاشته شده انتقام می‌گیرد. در «همه چیز باید برود»، شخصیت اصلی یک بازی نمایشگاه‌گرایانه را که در کودکی نه‌ساله بازی می‌کرد، بازگو می‌کند و «لذت محض انجام بدترین کاری را که می‌توانستم به آن فکر کنم. و احساسات گیج‌کننده‌ای که در بزرگسالی به من داد تسلیم شدن به آن انگیزه‌های تاریک را به یاد می‌آورد». اگرچه راوی «همه چیز باید برود» تنها کمی بزرگتر از شخصیت «اسپلینگ» است، اما از قبل می‌داند که تابوهای اجتماعی چیست و برخی چیزها ممنوع هستند، زیرا برای بزرگسالان محفوظ است و منجر به «احساسات بزرگسالی» می‌شود. به عنوان یک بزرگسال، او نمی تواند “عظمت” بازی را که منجر به این احساسات شده است انکار کند.

رمان “Touch-Me-Nots” به عنوان یک نتیجه عالی، اگر چه دلخراش، برای اثری است که بین صدای کودکان و بزرگسالان در نوسان است. رادنی و ریتا، زوجی که پس از یک بارداری ناخواسته در دانشگاه ازدواج کردند، دو فرزند خود، کیرا نوزده ساله و اسکات دبستانی را به یک سفر خانوادگی به برمودا می برند. تعطیلات آنها نشان می دهد که آنها چگونه به عنوان یک خانواده رشد می کنند، زیرا اعضای بزرگتر جوان ترها را با آنچه برای دومی ناشناخته بزرگ بزرگسالی است آشنا می کنند. سن، حداقل برای رادنی، رضایت‌بخش نیست و با «حرکت» مشخص می‌شود[ing] پس از یک لحظه دلخراش و در لحظه بعدی. و بعدی.» این داستان نسلی می پرسد که آیا قرار است کودکان به بزرگسالانی تبدیل شوند که آنها را بزرگ کرده اند؟ خانواده نه تنها در خطر تکرار گذشته است. این چرخه ها آنها را به طور کامل خفه می کند. در حالی که در سفر به جزیره خود گم می شوند، ریتا فکر می کند: «آنها دور هم نمی رفتند، نه. آنها مانند یک چوب پنبه جلو رفتند. با هر قدم، سفرشان به دورشان تنگ می‌شد.”

انتخاب Dutemple برای شروع با داستانی درباره زنی که با رفتار بد با “احساسات بزرگسالی” سروکار دارد و آن را با داستان هایی در مورد بچه های عجیب و غریب یا معاشقه با تجربیات بالغ دنبال می کند، نشان می دهد که بزرگسالان در مورد خصلت ها و چمدان های خود صادق هستند. داتمپل معتقد است که طبیعت انسان این است که غریب باشد، خواهان توجه باشد، به دنبال تاریکی باشد. اگر از ابتدا اینگونه باشیم، چقدر منطقی است که انتظار داشته باشیم بلوغ متفاوت باشد؟ عجایب شگفت انگیز طبیعت! کمتر سخنی علیه بزرگسالان است که مانند نوزادان رفتار می کنند، و بیشتر بیانیه ای در مورد اینکه چگونه انسان بودن، این تجارت پیوند و رشد، احساس و زنده ماندن، کاملاً پوچ و حتی عجیب است.

+++

آلیسون مسکورا دوتمپل نویسنده ای از نیوجرسی است. داستان های او ظاهر می شود بررسی فصلی آلاسکا، بررسی کلرادو، و پیاده روی شمال، در میان بسیاری دیگر. او از شورای هنرهای ایالتی نیوجرسی کمک هزینه دریافت کرده است و از Millay Arts و مرکز هنرهای خلاق ویرجینیا حمایت دریافت کرده است.

+

برایانا تامپسون دارای مدرک دکترای ادبیات انگلیسی از دانشگاه کرنل است. او به دانش آموزان دبیرستانی و دانشگاهی انگلیسی تدریس می کند. از او در مورد وزنه برداری، غذا، ژورنال های صوتی یا شمع TBR او بپرسید. او در مورد ادبیات قرن نوزدهم آمریکا و نویسندگان معاصر مانند اکتاویا باتلر مطالعاتی منتشر کرده است. داستان او گنجانده شده است بررسی بشکه ماهی، تنها پنجاه و چهار، تخته سنگ گم شده، دود ریشه، و مجله سقف وحشی.