بردلی سایدز را برای اولین بار در جشنواره کتاب های جنوبی در نشویل، تنسی ملاقات کردم، جایی که او مجموعه داستان های کوتاه خود را ارائه می کرد. اشک تمساح باعث سیل نشد (منتگ پرس، 2024). ما به زودی عشق مشترکمان به جادو را در ادبیات داستانی و جنوب کشف کردیم و بردلی با روحیه سخاوتمندش مرا تحت تأثیر قرار داد. همین مضامین – جادو، جنوب و سخاوت عمیق – رمان جدید بردلی را متمایز می کند. نگهبان آتشفشان (انتشارات رگال هاوس، 2026). من این افتخار را داشتم که از طریق ایمیل با او درباره این کتاب جدید، پیشینه مکان محور آن و بیماری آب و هوا مصاحبه کنم.
+
مارگریت شفر: فرض از نگهبان آتشفشان –آتشفشانی که به طور ناگهانی از زمین در روستایی آلاباما در دهه 1960 بلند شد، با رنگ‌های جادویی‌تر – از همان ابتدا تخیل من را تسخیر کرد. چه چیزی شما را به چیزهای پوچ، جادویی و سورئال در داستان می کشاند؟ چه کاری به شما اجازه می دهد؟
بردلی سایدز: اوه، من یک جادوی من را دوست دارم. من همیشه یک نوع آدم “چه می شد اگر” بودم، و این نوع تفکر به نفع من به عنوان یک بچه که در مزرعه زندگی می کردم، کار می کرد. ما این حوضچه بزرگ را پشت سر داشتیم و بیشتر اوقات بسیار کثیف بود. روی لبه می ایستادم و تماشاش می کردم. جلبک ها فقط پاشیده می شدند و حشرات ازدحام می کردند و هر از گاهی حبابی به سطح می آمد. اگر یک هیولا در آنجا زندگی می کرد و من را می کشید چه می شد؟ من به چنین چیزهایی فکر می کنم و نزدیک تر می شوم و به نوعی او را وسوسه می کنم. من دقیقا همینطور بودم و هستم. من عاشق جادو و معتقد به احتمالات به دنیا آمدم.
و، می دانید، من فکر می کنم این واقعاً کاری است که جادو برای من و در نوشته های من انجام می دهد. این به من اجازه می دهد باور کنم که هر چیزی ممکن است و آزادی به من اجازه می دهد تا به حقیقت آنچه در حال تحقیق هستم برسم.
ام اس: سال‌ها مصرف رسانه‌ای برای من شرطی شده است که انتظار داشته باشم کفش دیگر برای شخصیت‌های شاد و دوست‌داشتنی کنار گذاشته شود: آماده بودن برای یک شرور یا چیزی شوم که مرا بترساند. اما نگهبان آتشفشان مفروضات من را در مورد تضاد و تنش در داستان (و در زندگی!) به چالش می کشد. نظر شما در مورد داستان ها و درگیری ها و جهان بینی چیست؟
BS: همان! من در واقع روز گذشته در مورد این موضوع صحبت می کردم – چندی پیش فهمیدم که فکر نمی کنم زندگی نسبتاً آرام خود را زیاد در تلویزیون ببینم.
همه زندگی ها درگیری دارند، درست است؟ یعنی داریم میمیریم ما در حال از دست دادن شغل هستیم. ما نگران پول هستیم ما مشغولیم. همه ما با چنین چیزهایی روبرو هستیم، اما – و این برای من یک چیز بزرگ است – ما نیز دوست داریم و می بخشیم و ادامه می دهیم. من می خواستم داستانی را زنده کنم که درگیری های معمولی را به تصویر می کشد و همچنین نشان می دهد که چگونه مشکلات و موقعیت های دشوار لزوماً ما را تغییر نمی دهند. سعی کردم واقعیت زندگی آرام را به تصویر بکشم نگهبان آتشفشانو امیدوارم همین کار را کرده باشم
ام اس: چشم انداز آلاباما و خانواده در مرکز نگهبان آتشفشان با این دقت و دقت به تصویر کشیده شده اند. چگونه این شخصیت ها و جزئیات واضح را پیدا کردید؟
BS: ممنون مگی من از شما قدردانی می کنم که این را می گویید. صادقانه بگویم، مدتی را صرف سفر به خانه کردم. این شخصیت ها خانواده من نیستند. این دنیایی نیست که من در آن بزرگ شده ام. اما او با روح آن مردم و مکان ها شریک است. همه چیزهایی که در اینجا گنجانده ام – از باغ ها گرفته تا حیوانات مزرعه گرفته تا ماهیگیری – چیزی است که در زندگی من نقش داشته است. حتی آتشفشان. من نمی توانستم این کتاب را بنویسم تا زمانی که از کوه رینیر دیدن کردم. بعد از اینکه به خانه رسیدم، این تصویر مرکزی را نیز داشتم. آنچه می دانم نوشتم.
ام اس: نگهبان آتشفشان یکی از دو کتابی است که اخیراً دوست داشتم و روی جلد آن یک آتشفشان در حال فوران وجود دارد (دیگری تخم ابدی توسط Tierney Oberhammer، موعد مقرر در مارس 2027). خوانندگان قبل از غواصی می دانند که این آتشفشان قرار است فوران کند. این چه تاثیری بر نحوه بیان روایت و اینکه داستان را به کجا می برید؟ یا توجه ما به کجا می رود؟
BS: پوشش برای تخم ابدی یکی از مورد علاقه های اخیر من است! من نمی توانم صبر کنم تا آن را بخوانم. افشای فوران چیزی بود که من هرگز در مورد آن تردید نداشتم. می‌دانستم که باید این اتفاق بیفتد، و می‌دانستم که می‌خواهم خوانندگان آن را زودتر بدانند. من همچنین می دانستم که به سرمایه گذاری روایی نیاز دارم، درست است؟ اگر می دانیم که آتشفشان فوران می کند، از نظر روایی به چیزی نیاز داریم که ما را وادار کند ورق را ورق بزنیم. جواب برای من این بود چرا. من به یک دلیل بزرگ نیاز داشتم و این کلید من برای توسعه حرکت داستان بود. می خواستم کتاب شبیه یک پازل باشد. خوانندگان قطعات را دارند و همه چیز را می توان بعد از آن تکمیل کرد چرا خود را نشان می دهد. حداقل بیشتر.
نگهبان آتشفشان این هنوز یک کتاب بردلی سایدز است، و من ابهام خاصی را دوست دارم، بنابراین با نزدیک شدن به پایان، کمی از آن ماده خاص را اضافه می کنم، فقط برای اینکه این توجه و کنجکاوی ادامه داشته باشد.
ام اس: من شما را ابتدا به عنوان یک نویسنده داستان کوتاه می شناسم. چگونه از داستان های کوتاه تر به رمان تبدیل شدید؟ چه چیزی باعث تعجب شما شد؟
BS: صادقانه بگویم، هنوز در تلاشم تا بفهمم آیا کاملاً این کار را کردم یا نه. روده بر شدن از خنده! من این کتاب را به‌عنوان نوعی رمان در داستان‌های داستانی تصور می‌کنم، بنابراین هنوز در آن فضای داستان کوتاه کار می‌کنم. چیزی شبیه به بیشتر. شاید؟
من همیشه داستان می خوانم. من عاشق کار کوتاه هستم حتی با داستان هایی که بارها و بارها خوانده ام، همچنان تحت تأثیر قالب قرار می گرفتم. وقتی شروع به نوشتن کردم، فکر می کردم چطور می توانم بفهمم نگهبان آتشفشان به روشی که من می‌خواستم – اما همچنین به روشی که برای خود داستان مناسب بود. جواب با کنار رفتن از سر راه خودم پیدا شد.
دوباره به سراغ برخی از کتاب ها و نویسندگان مورد علاقه ام رفتم. من به مارگارت رنکل فکر می کنم مهاجرت های دیرهنگام و از دانیل والاس ماهی بزرگ من به شاعرانی مانند وندل بری، جسی گریوز و امی نژوکوماتیل فکر می کنم. این نویسندگان زیبایی و حقیقت زیادی را در چنین فضاهای کوچکی به تصویر می کشند.
کتاب من طولانی تر از یک داستان سنتی است. خیلی طولانی تر اما آن احساس و شکلی هم وجود دارد که من هستم. و فکر می‌کنم از اینکه توانستم داستان چارلی را به گونه‌ای تعریف کنم که برای من و همچنین برای کل داستان مناسب است، متعجبم. من از این کتاب خیلی راضی هستم. اعتراف به آن احساس عجیبی دارم، اما هستم.
ام اس: این رمان باعث شد به سکون و فاجعه، دگرگونی، رنج، نگه داشتن و رها کردن فکر کنم. برای شما، برخی از ایده ها و الهامات بزرگ پشت این داستان چه بود؟ یک رمان کوتاه یا رمان به شما اجازه می دهد چه کاری انجام دهید؟
BS: من می دانم که به تازگی آن را مطرح کردم، اما من یک مرد بزرگ وندل بری هستم. می توان گفت، او بیش از هر کس دیگری نوشته های من را شکل داد. او این خط واقعا زیبا را در آخرین رمان خود دارد، مارس کتلت. او می نویسد: “همانطور که او متوجه شد، اندوه اندی برای چیزهای از دست رفته، عشق او را به آنها تأیید می کند، زیرا حتی از دست دادن آنها نیز سخاوتی را تأیید می کند که زمانی وجود داشته اند، زیرا در این دنیا غم و اندوه همراه با سپاسگزاری است.” این ایده غم و اندوه و قدردانی که در کنار هم قرار می گیرند، به خوبی به چگونگی شکل گیری The Volcano Keeper اشاره می کند.
من پدربزرگ و مادربزرگم را خیلی دوست داشتم. آنها مهربان و شاد بودند و به همان اندازه مشوق و حامی بودند. من ساعت های بی شماری را با آنها گذراندم و در طول زندگی ام هر آنچه داشتند به من دادند. و هنگام مرگ آنها (بیشتر) دور بودم.
برای طولانی‌ترین زمان، چنان احساس گناه و اندوهی می‌کردم که در آن حضور نداشتم، اما اکنون در جایی هستم که چنان سپاسگزاری می‌کنم که این افتخار را داشتم که آنها را بشناسم و دوستشان داشته باشم – و آنها مرا دوست داشته باشند. این کتاب جواب داد چون بالاخره توانستم این احساسات پیچیده را پردازش کنم. درک غم خودم به من کمک کرد تا چارلی را بنویسم.
رمان فضایی به من داد تا غنای (و مقیاس) یک زندگی پیچیده را گسترش دهم. اگر سعی می‌کردم داستان چارلی را به شکل کوتاه‌تری بگویم، نمی‌توانستم آن‌قدر که می‌خواستم عمیق شوم.
ام اس: گاهی داستان به نظر من تقریباً شبیه یک داستان عامیانه بود. مانند چیزی از یک زمان ساده تر: شاید به دلیل موقعیت در زمان و مکان. چیزی ارزشمند در دل این داستان وجود دارد که من نگران آن هستم که در سال 2026 آن را گم کرده باشیم یا یافتن آن سخت تر است. چه چیزی شما را به محیط دهه 60 و 70 کشاند؟
BS: من واقعا مریض هستم. من اولین بار شنیدم که او این اصطلاح را از Silas House استفاده می کند و فکر می کردم بله – خارج از زمان – این چیزی است که من احساس می کردم.
در کار روزانه‌ام، من یک استاد زبان انگلیسی هستم و همه افراد من دائماً در مورد اینکه همه این فناوری‌ها، از جمله هوش مصنوعی و رسانه‌های اجتماعی، چه معنایی دارند و چه چیزی را از ما می‌گیرند، صحبت می‌کنند. برای این کتاب، من می خواستم به سادگی از عصر فعلی تکنولوژی فرار کنم و به زمان دیگری برگردم. بدون کامپیوتر بدون گوشی من می‌خواستم شخصیت‌هایی داشته باشم که به دنبال شبدرهای چهاربرگ هستند و مینا را می‌گیرند. دلم برای آن روزهای کودکی خودم در دهه های 80/90 تنگ شده است که زندگی کمی آرام تر به نظر می رسید.
بدیهی است که دهه‌های 60 و 70 مشکلات خود را داشتند، به خصوص در آلاباما، اما تکنولوژی خسته کننده است و من برای مدتی به دنیایی نیاز داشتم تا از همه چیز فرار کنم.
ام اس: ما هر دو نویسنده جنوبی هستیم (و شما قهرمان نویسندگان جنوبی هستید!). نویسنده جنوبی بودن برای شما چه معنایی دارد؟
BS: من عاشق این سوال هستم یک قطعه فوق العاده از بریتنی هاوارد وجود دارد آکسفورد آمریکایی به نام “جنوب فقط یک تانگ دارد.” او ادامه می دهد که چگونه جنوبی “تنگ توصیف آن سخت است.” حقیقت بسیار زیادی در آنچه او می گوید وجود دارد. البته، حدس می‌زنم که بودن در آلاباما و نوشتن درباره زندگی در آلاباما، من را به عنوان یک نویسنده جنوبی معرفی می‌کند، اما احساسی هم وجود دارد. و تنگهمانطور که بریتانی می گوید. و من کمی جلوتر می روم و کلمه ای از شاگردانم به عاریت می گیرم تا به طور کامل به شما پاسخ دهم: نویسنده جنوبی بودن یک حالت است. و برای من، این فضا آمیزه ای از سبکی، خنکی، سکوت و توصیف کامل برخی از آنها غیر ممکن است.تنگ“.
ام اس: دبلیوچه چیزی باید بپرسم که هنوز نپرسیده ام؟ (و پاسخ شما چیست).
BS: چندین خواننده اولیه به من گفته اند که چقدر از نحوه نوشتن من در مورد سگم مولی قدردانی می کنند نگهبان آتشفشاناعترافات – و اینکه چگونه آنها از گریه در پایان کتاب به گریه دوباره با پاراگراف در مورد او تبدیل شدند. روده بر شدن از خنده! مردم می خواهند بدانند که او چگونه است، بنابراین من به این نکته اشاره می کنم که او عالی است. او سال‌هاست که به شکار سنجاب می‌پردازد و بالاخره هفته گذشته یکی را گرفت. همچنین باید به این نکته اشاره کنم که مولی یک پودل اسباب بازی 6 پوندی است.
من هم علاقه زیادی به گاو دارم چون یکی در پشت جلد وجود دارد. بهداشت دندانپزشکم روز گذشته داشت با من صحبت می کرد که چگونه گاوها را در نمایشگاه های محلی نشان می داد و من باید تمام داستان هایم را در مورد روزهایی که گاو نشان می دادم بگویم. برای مردم جالب است که چگونه گاوها را حمام کردم و آنها و همه چیز را مسواک زدم. این مراقبت بخشی از آن بود.
من در یک مزرعه بزرگ شدم، بنابراین داستان های زیادی در مورد حیوانات دارم.
ام اس: آینده برای شما به عنوان یک نویسنده چیست؟
BS:من طلسم هایی را پشت سر می گذارم که در آن ماه ها و ماه ها روی هیچ چیز کار نمی کنم، و ناگهان همه این ایده ها شروع به آمدن می کنند و من فقط در همه جا هستم.
من چند داستان جدید را تمام کرده ام و ناشر اولین مجموعه داستانم به تازگی بسته شده است. به نظر می رسد زمان مناسبی برای نوشتن یک کتاب «جدید و منتخب» است، بنابراین تمرکز اصلی من در حال حاضر این است. من در حال ویرایش و سرهم بندی هستم.
من همچنین شعر را تجربه کرده ام و ایده ای برای یک رمان جدید دارم که امتداد داستان است. خواهیم دید که همه چیز چگونه خواهد شد. انگشتان رد شده!
+++
بردلی سایدز نویسنده دو مجموعه داستان کوتاه قبلی است، این زندگی های خارق العاده و اشک تمساح باعث سیل نشد، فینالیست کتاب سال 2024 در بررسی ادبی جنوب. نوشته های او در میان جاهای دیگر برجسته شده است فصل 16، Electric Literature، LeVar Burton Reads، Los Angeles Review of Books، The Millions، The Rumpus، و نقد جنوبی کتاب، جایی که او همچنین میزبان «باشگاه کتاب تابستانی جنوب» است. او با همسرش در مدیسون آلاباما زندگی می کند و در کالج جامعه کالهون نویسندگی و ادبیات تدریس می کند. این آخرین کتاب اوست نگهبان آتشفشان.
+
مارگریت شفراولین مجموعه داستان کوتاه، مردی در درختان موز برنده جایزه کوتاه داستانی آیووا و فینالیست جایزه رابرت دبلیو بینگهام PEN آمریکا بود. داستان های او ظاهر می شود علمی تخیلی آسیموف، قیامت، بمب، پیشینه کیهانی، و لایت هاب، در میان جاهای دیگر او یکی از اعضای بنیانگذار Third Lantern Lit، یک گروه نویسندگی در نیواورلئان، و یکی از اعضای گروه آب شور هنرمندان است. او تفکر طراحی و داستان های فکری را به عنوان ابزاری برای تغییر اجتماعی در دانشگاه تولین تدریس می کند و در حال کار بر روی یک رمان است.
