خوان کارلوس اسپانیا اثر پل پرستون – کتاب های جدید براق

نقد و بررسی توسط Michael Eud

سقوط یک پادشاه از مطالبی از زندگینامه سیاسی نویسنده خوان کارلوس پادشاه اسپانیا در سال 2003 استفاده مجدد می کند و آن را به روز می کند. در سال‌های پس از آن، سیلاب‌های آب از زیر پل سرازیر شده و پرستون ستایش و تمجید خود از پادشاه سابق را به تصویر کشیده است. با این وجود افتادن همچنان استدلال می کند که خوان کارلوس بازیگر کلیدی در آوردن دموکراسی به اسپانیا در دهه 1970 و اوایل دهه 1980 بود. آنچه جدید است، سقوط چشمگیر شهرت خوان کارلوس در ده سال گذشته است. از پادشاه خلق (عنوان فرعی زندگینامه قبلی پرستون) او تبعیدی شد که در تبعید طلاکاری شده در ابوظبی زندگی می کرد. روابط جنسی متعدد و معاملات مالی مبهم او اعتباری را که او و خانواده سلطنتی در اواخر دهه 1970 و اوایل دهه 1980 ایجاد کرده بودند، از بین برد. اندرو پسر ملکه الیزابت به ذهن می رسد، اگرچه خوان کارلوس مجبور بود در مورد شرایط سیاسی و شخصی بسیار پیچیده تری مذاکره کند. به طور رسمی، انتخاب محل اقامت پادشاه سابق داوطلبانه بود، اما پرستون تصریح کرد که در واقع “اجباری” بوده است. پادشاه کنونی فیلیپه می‌خواهد تا آنجا که ممکن است، شنل قدیمی پدر مورد بی‌احترامی خود را حفظ کند.

به طور خلاصه، جمهوری دوم اسپانیا در 14 آوریل 1931 اعلام شد و پادشاه آلفونسو سیزدهم و خانواده اش را به تبعید فرستاد. خوان کارلوس، نوه آلفونسو در سال 1938 در رم به دنیا آمد. پدرش دون خوان، وارث آن زمان تاج و تخت اسپانیا، سعی کرد در جنگ داخلی اسپانیا (1936-1939) به نیروهای ژنرال فرانکو بپیوندد. او ادعا می کند که یک افسر نیروی دریایی باتجربه است که در نیروی دریایی بریتانیا خدمت کرده است، اما فرانکو به راحتی پیشنهاد دون خوان را رد می کند. فرانکو در طول دهه های دیکتاتوری نظامی وحشیانه خود (1939-1975)، نقش دون خوان را در نقش یک ماهیگیر چیره دست با چوب مارلین بازی کرد و اعلام کرد که دیکتاتوری او یک “سلطنت بدون پادشاه” است. دون خوان که در تبعید ناتوان در استوریل زندگی می کرد، در اواخر جنگ جهانی دوم خود را به عنوان یک لیبرال دموکرات بازتعریف کرد و مانند بسیاری معتقد بود که فرانکو مانند موسولینی و هیتلر سقوط خواهد کرد. چنین شانسی وجود ندارد. در سال 1949، با پذیرش اصرار فرانکو، خوان کارلوس را برای تحصیل در اسپانیا توسط یک سری فاشیست تحت کنترل فرانکو فرستاد. همانطور که پرستون ادعا می کند، این یک عمل ظالمانه بزرگ بود(“پدرش… عملاً او را به بردگی فروخت”). دون خوان جاه طلبی بوربن ها را برای بازپس گیری تاج و تخت تعیین کرد که به معنای عدم قطع رابطه با فرانکو بود، مگر برای خوشبختی شخصی پسرش. خوان کارلوس برای 25 سال آینده باید به دیکتاتوری فرانکو وفادار می ماند تا در پایان راه برنده جایزه، تاج و تخت شود. نامزدی او برای جانشینی فرانکو در سال 1969 یک پیروزی بود که با سالها اطاعت از دیکتاتور به دست آمد. این همچنین خیانت به پدرش بود که از مقامش به عنوان پادشاه قانونی کنار گذاشته شد. خوان کارلوس به درستی فهمید که فرانکو هرگز از دون خوان به عنوان جانشین خود نام نخواهد برد. پس از اینکه فرانکو در نوامبر 1975 درگذشت، پس از پادشاه شدن، روند دموکراسی‌سازی را آغاز کرد، بنابراین به وعده‌های شخصی و عمومی قبلی خود برای ادامه رژیم فرانکو نیز خیانت کرد. این ترویج و دفاع از دموکراسی در 23/24 فوریه 1981 به اوج خود رسید، زمانی که خوان کارلوس با ایستادگی در برابر کودتای نظامی Tejero به محبوبیت عظیمی دست یافت.

خوان کارلوس دو جنبه متضاد شخصیت خود را به وضوح نشان داده است: مهربان، مهربان، با لبخندی بر لب و کلمه ای برای همه. از سوی دیگر، مالیخولیا. با توجه به دوری او از خانواده، تیراندازی نوجوانی که در آن برادرش را به قتل رساند، و تنش غیرممکن چند دهه ای که بین فرانکو و دون خوان پاره شده بود، به سختی تعجب آور است.

پس از سال 1981، بدون اینکه نقش دیگری در تحکیم دموکراسی جدید ایفا کند، می توانست از مداخلات سیاسی خط مقدم کناره گیری کند. او خود را وقف تعدادی معاملات تجاری پرخطر با سرمایه‌داران مخوف کرد، که چند تن از آنها به زندان رفتند (ماریو کوند، خاویر د لا روزا…)، و به جمع‌آوری پورسانت از معاملات تجاری سودآوری که برای شرکت‌های اسپانیایی به دست آورد. سرگرمی های او شامل شکار شکارهای بزرگ در سراسر جهان و تعقیب وسواس گونه زنان برای سکس است. او چندین دوست دختر بلندمدت داشت که اغلب با هم همپوشانی داشتند و دائماً یک شبه می‌رفتند. هزاران زن به خوابیدن با شاهزاده و سپس پادشاه راضی بودند. اگر راضی نباشند، گزینه های زیادی ندارند، جنبه ای که پرستون وارد آن نمی شود.

رسانه های اسپانیایی تحت فشار قرار گرفتند تا این فعالیت ها را پنهان کنند. بسیاری از طبقه حاکم که صاحب این رسانه ها بودند، بدون شک با پادشاه همدردی کردند: چرا، مردی که زنان را اغوا می کند، یک مرد واقعی است، و کسی که برای کشورش تجارت می کند، از امتیازات خاصی برخوردار است. برای اینکه بفهمید خوان کارلوس در دهه 1990 چه می کرد، باید برگه های رسوایی ایتالیایی و فرانسوی را بخوانید. اگر در اسپانیا به پادشاه اسپانیا حمله کردید، همانطور که آرنالدو اوتگی رهبر باسک در سال 2003 انجام داد و گفت که “خوان کارلوس رژیم سلطنتی خود را از طریق شکنجه و خشونت بر مردم ما تحمیل می کند”، در نهایت به زندان می افتید. دیوار سکوت در دهه 2000 شروع به ترکیدن کرد و در سال 2012 هنگامی که پادشاه در یک سافاری مجلل در بوتسوانا با تاجر، کوهنورد اجتماعی و عاشق دیرینه کورینا لارسن، سقوط کرد و باسنش شکست.

دوران ریاضت اقتصادی تحمیلی توسط دولت بود که بسیاری را بیکار کرد، دستمزدها را متوقف کرد و باعث اخراج بسیاری شد. دستکاری های مالی و سرگرمی های جنسی پادشاه مورد بررسی قرار گرفت و کمتر مورد تحمل قرار گرفت. فاش شد که یک عاشق، بازیگر باربارا ری، با عکس‌های صادقانه از او باج خواهی کرد – و دولت پول پرداخت کرد. او در سوئیس و جرسی حساب داشت. مالیات نداد. شهرتش فرو ریخت. در حالی که در سال های 1975-1981 خوان کارلوس برای حفظ سلطنت قاطعانه عمل کرد، در سال 2014 پسرش دوباره برای حفظ آن اقدام کرد، این بار با وادار کردن پدرش به کناره گیری.

پل پرستون مورخ بزرگ و نویسنده ای ظریف است. دانش او از جنگ داخلی اسپانیا بی نظیر است. او همچنین بیوگرافی پر حجمی از فرانکو و در مورد گذار دهه 1970 از دیکتاتوری به دموکراسی نوشته است. مورد او در این کتاب و جاهای دیگر این است که خوان کارلوس در دوران گذار همه چیز را به خطر انداخت تا دموکراسی را به اسپانیا بیاورد. بدون شک، او باید با تهدیدهای آشکار کودتاهای نظامی و توطئه های واقعی علیه سرنگونی دیکتاتوری مانور می داد. هرچند با لهجه های پرستون موافق نیستم. فعالان طبقه کارگر که به طور دسته جمعی علیه فرانکو بسیج شده بودند، در دوران گذار بیشتر به دست آوردند. پرستون حرکت حزب کمونیست به سمت راست برای حمایت از نقش خوان کارلوس در انتقال را به عنوان اقدامی مسئولانه می داند. در واقع، دست کشیدن حزب کمونیست از خط گسست آشکار خود با دیکتاتوری، خیانت به آرمان های طبقه کارگر بود.

آنچه خوان کارلوس و مشاورانش درک می کنند این است که اگر او نمی خواهد تاج و تخت خود را مانند دامادش کنستانتین یونانی از دست بدهد، باید از دموکراسی حمایت کند. علاوه بر این، طبقه حاکم اسپانیا خواهان ورود به اتحادیه اروپا و کنار گذاشتن توسعه عقب مانده ناشی از دیکتاتوری بود. او دموکراسی را انتخاب کرد. این که آیا او و پدرش واقعاً دموکرات بودند، همانطور که پرستون ادعا می کند، تردید وجود دارد – آیا یک پادشاه انتخاب نشده می تواند دموکرات باشد؟ به همین ترتیب، در 23 فوریه 1981، هنگامی که خوان کارلوس، به عنوان رئیس ارتش، به ژنرال ها دستور داد از کودتا حمایت نکنند، او به وضوح از دموکراسی حمایت کرد، موضعی که محبوبیت او را مهر کرد. با این حال، در ماه های قبل از ترور توسط گروه تروریستی باسک ETA و فروپاشی دولت، خوان کارلوس مانند بسیاری از سیاستمداران به طرز غیرمسئولانه ای مبهم بود و در مورد نیاز به “دست زدن به تیلر” صحبت می کرد. یک “کودتای نرم” مانند دوگل در سال 1958 برای ایجاد یک دولت وحدت ملی.

چیزی که من در مورد گزارش پرستون قانع کننده نمی دانم، توضیح رفتار بعدی خوان کارلوس در دوران کودکی بی عشقش است. مادر دون خوان و خوان کارلوس مانند اکثر خانواده های سلطنتی وقت خود را به عنوان مهماندار سپری می کردند و در شام و رقص شرکت می کردند. شاهزاده ها توسط پرستار بچه ها بزرگ می شوند نه والدین. اما پرستون در مورد “.. پوچی درونی که تا حد زیادی وجود او را در سال های پس از 1982 توضیح می دهد” حدس می زند. و استدلال می کند که “هم دوران کودکی با جابجایی مداوم از کشوری به کشور دیگر و هم نوجوانی جدایی طولانی مدت از دوستان و خانواده می تواند به توضیح جستجوی بی وقفه برای آرامش در ماجراجویی های جنسی و غنی سازی مالی از دهه 1980 به بعد کمک کند”. بخش‌های مشابه بسیاری در سراسر کتاب وجود دارد: این توضیح روان‌شناختی موضوع وحدت‌بخش کتاب است. «آرامش» کلمه عجیبی است: رابطه جنسی وسواسی با هر چه بیشتر زنان، اعمال قدرت است. در واقع، خوان کارلوس به سادگی از آنچه که پادشاهان به طور سنتی انجام می دادند، از جمله پدربزرگش آلفونسو سیزدهم، که در بسیاری از رسوایی های مالی دست داشت، پیروی می کرد، همانطور که پرستون در کتاب باشکوه خود توضیح می دهد. مردمی خیانت شده (2019) در مورد فساد طبقه حاکم در اسپانیا. سلطه جنسی و استثمار زنان از خصوصیات عادی پادشاهان است. خوان کارلوس هم در رابطه جنسی و هم در پول از سنت پیروی می کرد.

آیا سقوط خوان کارلوس یک تراژدی است؟ آیا این پیرمرد چوب بری که زمانی بسیار مسلط و محبوب بود، اکنون به یک شخصیت غم انگیز مانند شاه لیر تبدیل شده است؟ نه. فقط پادشاهانی که در گذشته می توانستند هر کاری که می خواستند با زنان و پول انجام دهند، در این عصر اطلاعات فوری پیدا می کردند که افراد بیشتری آنها را تماشا می کنند. در دوران کهولت در عمارت مجلل خود در ابوظبی، که توسط دستیاران ثروتمند پرداخت می شود، ممکن است چهره ای رقت انگیز را از بین ببرد، اما تبعید او بی ارزش نیست. در خاطرات شبح‌آمیز اخیرش، مالیخولیا به خودسوزی تبدیل می‌شود، زیرا او از اینکه دستاوردهایش به اندازه کافی شناخته نشده است و همسرش سوفیا به دیدار او نمی‌رود، ابراز تاسف می‌کند. وقتی 50 سال پیش او و سه فرزندشان او را در رختخواب با یک ستاره روز پیدا کردند، چندان تعجب آور نبود.

مایکل اود سی سال است که بین بارسلونا و تپه های والنسیا زندگی می کند. او نویسنده چندین کتاب از جمله کاتالونیا: یک تاریخ فرهنگی و پیروزی در نیمه شب قرن: زندگینامه انتقادی آرتورو بارئا. او در مورد نگهبان، بررسی ادبیات و بررسی سوسیالیستی. وب سایت او را می توانید در اینجا پیدا کنید: www.michaeleaude.com.

پل پرستون، سقوط یک پادشاه (ویلیام کالینز، 2026). 978-0008741105، 544 صفحه، جلد گالینگور.

از Waterstones خرید کنید از طریق پیوند وابسته ما

متصل شد