مقالات

راه فنجان چای – نقد کتاب آسیایی


راه فنجان چای، مگن جونز (ویرایشگر) (دانشگاه انتشارات هاوایی، آگوست 2026)

فنجان چای – یا چاوان در چین و ژاپن – شکل منحصر به فرد هنر سرامیک است. منشأ آن در چین است و ارتباط نزدیکی با دم کردن و نوشیدن چای ریز پودری دارد که در زمان سلسله سونگ (960-1279) رایج شد. این نوع چای به طور گسترده ای با نام ژاپنی آن شناخته می شود. ماچا، و اکنون بیشترین ارتباط را با مراسم چای ژاپنی دارد (چانویو، جایی که در دوره کاماکورا (1192-1333) توسط راهب ایسای (1141-1215) به ژاپن معرفی شد.

کاسه چای به عنوان ظرفی برای نوشیدن چای زده شده و نقشی که در یک مراسم رسمی ایفا می کند، از دیگر ظروف چای مانند لیوان های چای متمایز می ماند. این دومی عمدتاً بعداً در زمینه‌های معمولی و روزمره برای نوشیدن و لذت بردن از چای خیس استفاده می‌شود.سایه) که از زمان سلسله مینگ (1368-1644) به محبوب ترین روش نوشیدن چای در چین تبدیل شده است. در قرن نوزدهم، چای غلیظ نیز در ژاپن به اوج محبوبیت خود رسیده بود و در زندگی روزمره ادغام شد.

راه فنجان چای مجموعه‌ای همراه با نمایشگاهی است که در سال‌های 2021 و 2022 در موزه هنر سرامیک آلفرد در نیویورک برگزار شد و از مجموعه‌های عمومی و خصوصی بیش از صد کاسه چای کلاسیک و معاصر ساخته شده توسط سفالگران ژاپنی، چینی، کره‌ای، آمریکایی و اروپایی تهیه شده است. این شامل هشت مقاله آموزنده است که منشأ تولید فنجان چای در شرق آسیا و ابزارهای جهانی جدیدتر را پوشش می دهد، به اضافه کاتالوگ مصور گسترده ای از فنجان های چای که به نمایش گذاشته شد. هر کاسه چایی که در این نمایشگاه به نمایش گذاشته می شود ورودی مخصوص به خود را دارد و اکثر آنها عکس هایی از زوایای مختلف دارند. مگن جونز، ویراستار کتاب و متصدی نمایشگاه، می‌نویسد که دلیل تمرکز خاص بر روی کاسه چای، روشن کردن مسیرهای تاریخی، جغرافیایی، سبکی و مفهومی این سبک مهم در تاریخ سرامیک جهان است. در واقع، فنجان چای بیش از 800 سال است که به طور مداوم در حال تکامل بوده است.

در ژاپن قرن شانزدهم، کاسه چای مورد علاقه ترین آیتم در مراسم چای نبود. این افتخار به شیشه های نگهداری برگ چای رسید که به نوبه خود جای خود را به قفس های چای در اوایل قرن هفدهم داد. اما در نهایت فنجان چای مورد توجه قرار گرفت و اکنون بسیاری از فنجان های چای چینی، کره ای و ژاپنی به عنوان اشکال هنری نمادین در نظر گرفته می شوند و به عنوان گنجینه های ملی در ژاپن معرفی می شوند، چیزی که با انتشار این جلد چند جلدی کمک کرد. تایشو میکیکان (“کاتالوگ کشتی های معروف” عصر تایشو) از سال 1921 تا 1928 توسط تاکاهاشی سوان. در ژاپن پس از جنگ، “بسیاری از کاسه‌های چای به‌عنوان مراکز فرهنگی کاملاً ژاپنی تلقی می‌شوند که مظهر اصول زیبایی‌شناسی ژاپنی و ایدئولوژی چانویو هستند.”

در قرن بیستم، سرامیک دانان ژاپنی به دو دلیل اصلی کاسه چای را نمادین می دانستند: ارتباط آن با فرهنگ مادی تاریخی و به عنوان راهی برای کشف ایده های مفهومی بیشتر.


مقالات و کاتالوگ مصور اغلب فنجان های چای ساخته شده توسط سازندگان معاصر را در گفتگو با منابع تاریخی قرار می دهند. کاتالوگ با مجموعه ای از کاسه های لعاب مشکی با تزئینات و جلوه های مختلف سطح آغاز می شود. با یک کاسه ظروف احتمالی سلسله سونگ جیژو شروع می شود و با دو تا پایان می یابد تنموکو فنجان های چای ساخته شده توسط Furutani Noriyuki در حدود سال های 2017 و 2018. تنموکو نام ژاپنی سفال سیاه لعاب است که از چین سرچشمه گرفته و به ژاپن آورده شده است. نام آنها از کوه تیانمو در نزدیکی هانگژو گرفته شده است، جایی که راهبان چای را از فنجان های چای سیاه می نوشند تا در طول مدیتیشن بیدار بمانند. میلیون‌ها نفر در کوره‌های نزدیک جیانان در استان فوجیان تولید می‌شدند و در سلسله سونگ به دلیل تضاد چای سفید کف‌دار با فضای داخلی مشکی بسیار ارزشمند بودند. یکی از شناخته شده ترین اثرات سطحی مختلف بر روی فنجان های چای، رگه های زنگ قهوه ای ظریف است که اغلب به عنوان “خز خرگوش” شناخته می شود. نمونه مورد علاقه امپراطور هویزونگ (1082-1135)، نمونه ای از فنجان های چای از پوست خرگوش ژیان وار در کاتالوگ نشان داده شده است. اصطلاح تنموکودر همین حال، اکنون برای توصیف سفال های سیاه لعاب ساخته شده توسط سفالگران در سراسر جهان استفاده می شود.

برجسته در سری فنجان چای لعاب سیاه این است که توسط کامادا کوجی (متولد 1948)، استاد زنده تنموکو لعاب ها این یک شکل کلاسیک آهنگ با دو طرف نوک تیز و یک لبه مقعر است. شکل تقریباً مشابه فنجان چای از پوست خرگوش جیان نیز در کاتالوگ نشان داده شده است. همانطور که رابرت دی. مووری در یکی از مقاله‌های مشارکت‌کننده بحث می‌کند، در ابتدا تصور می‌شد که هدف از رینگ‌های مقعر این است که “آشامیدن از آن راحت باشد، تورفتگی به خوبی روی لب‌ها و انگشتان سبابه قرار گیرد.” با این حال، تحقیقات اخیر در مورد اشعار نشان داده است که لبه فرورفته ممکن است لبه‌ای ایجاد کرده باشد تا به اندازه‌گیری میزان آب ریختن در کاسه چای کمک کند و از ریختن چای در حین هم زدن جلوگیری کند. لعاب پوشاننده کاسه چای یک “لعاب tenmoku خالدار” غنی از آهن است و محکم به سمت پایه جریان می یابد. جادویی و عرفانی است. کیمیاگری شیمی لعاب و کنترل تخصصی پخت های متعدد در اتمسفرهای اکسید کننده و کاهش دهنده برای تشکیل بلورهای آهن نقره ای. این لعاب نیست که نمونه های مستقیم تاریخی داشته باشد. در عوض، کامادا از فرم های آهنگ به عنوان بوم نقاشی برای آزمایش بی حد و حصر خود استفاده می کند.

قوری آواز و سفال نیز منبع تأثیرگذاری برای سفالگرانی بود که در قرن بیستم در دانشگاه آلفرد و آمریکای شمالی کار می کردند. همانطور که توسط مگن جونز بحث شد، در دهه های پس از جنگ جهانی دوم، کاسه چای “به یک نوع نمادین از شی مورد علاقه استودیوهای سفالگری تبدیل شد، افراد مدرنی که روش های اغلب نابهنگام تولید سفال را به دنبال هنر و بیان خود مدیریت می کنند.” این سفالگران شامل وال کوشینگ بود که از سال 1957 تا 1997 در آلفرد تدریس می کرد و اغلب برای دانش آموزان تکالیفی ایجاد می کرد تا از فنجان های چای چینی با لعاب های قهوه ای و سیاه کپی کنند. روث داکورث از سال 1964 تا زمان مرگش در سال 2009 در ایالات متحده زندگی و کار کرد. یک کاسه چای چینی با چیدمان زیبا توسط داک ورث در کاتالوگ نشان داده شده است و گفته می شود که لعابی دارد که یادآور “ظروف جون بنفش سبز سلسله سونگ چین” است. شکل آن نیز با تناسبات متقارن دوست داشتنی یادآور سفال سانگ است. دیوارها از یک پایه کوچک و کاملاً شکل گرفته به سمت بیرون و به سمت بالا منحنی می شوند.

عرض پوشیده شده در راه فنجان چای برای درک و تحقیق در مسیر تاریخی و ایده های معاصر فنجان چای ستودنی و در مجموع یک نشریه ارزشمند است. برخی از مقالات از مقالات و کتاب‌هایی که قبلاً منتشر شده‌اند دوباره بسته‌بندی شده‌اند، بنابراین ممکن است برای کسانی که قبلاً با موضوع آشنا هستند آشنا باشند. با این وجود، کاتالوگ پر مصور و بازتاب های برجسته سفالگران در مورد کاسه چای مورد توجه خوانندگان عمومی، دانشگاهیان و مجموعه داران کاسه چای و سرامیک های معاصر خواهد بود.


Source link

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

دکمه بازگشت به بالا