جوردی روزنبرگ
One World (29 دلار)
توسط کلم مک ناب
در چند صفحه اول رمان جدید جوردی روزنبرگ شب حنایی شب، صدای باربارا روزنبرگ – مادرسالار، ستاره سقوط کرده و منتقد بدجنس پسر ترنس او – به مغز خواننده راه پیدا می کند، اعتیادآور و خوشمزه است. باربارا در آپارتمان کلاستروفوبیک خود در منهتن، در رویای Oxycontin به داخل و خارج می لغزد و به این فکر می کند که “آنوقت و آنجا متوجه شد که تمام رویاهای من مرده بودند.”
باربارا که زمانی دانشجوی درام بود، پسر، شوهر، خانه و شغلش را ارزیابی می‌کند و آنها را ناامیدکننده می‌بیند. او “دختر” خود را – باربارا به طور انحصاری از “دختر” و ضمایر او برای اشاره به پسر ترنس بالغ خود، جوردی استفاده می کند – برای این ناامیدی ها سرزنش می کند، که از در آغوش گرفتن او از “این دختر بزرگ و برعکس جنسیت” وحشت زده شده است. او به ما می‌گوید که این ایده‌ها و اصرار جوردی نیست که او را آزار می‌دهد و اعتقاد او به اینکه واقعاً می‌تواند.acoutre خود را از بدبختی زنانگی»; او قاطعانه می گوید که «دور رفتن از انحطاط چندان آسان نیست». شب حنایی شب پس داستان یک مادر ناامید نیست، بلکه داستان یک مادر تلخ است. برای باربارا، زنانگی با فداکاری تعریف می‌شود، و امتناع جوردی از زندگی به عنوان یک زن، دایره‌ای را که به دقت ساخته شده است، در اطراف زندگی‌اش ترسیم می‌کند.
اروتیسم پیچیده ای از گفته های باربارا بیرون می زند، زیرا مه اکسی کانتین او خاطرات به ظاهر متفاوت را در کنار هم قرار می دهد. دومین خیانت در زندگی باربارا – پایان دوستی او با شکر بکر – کتاب را به اندازه پسرش آزار می دهد. این خیانت، مانند جوردی، شامل تحقق زندگی دیگری است که زندگی باربارا را نه قدرتمند و مدیریت شده، بلکه ناامید و غمگین می‌بیند. دوستی دوباره ظاهر می شود که انگار به طور مداوم اتفاق می افتد، همانطور که خاطرات دوران کودکی جوردی و برخوردهای جنسی اولیه او. در سراسر کتاب یک وسواس جنسی وجود دارد، در واقع ترس از میل و لذت به عنوان خورنده، غیر قابل کنترل و مخرب است. باربارا سالهای دانشجویی جوردی را سوراخ می کند، مثلاً مثل میخی در تابوت رویاهایش.، جوردی را اینگونه توصیف می‌کند: «با یک ناخن از در و مستقیماً وارد واژن یک لزبین در Wesleyan شد».
باربارا تنها زمانی تسلیم می‌شود که شوگر به او کمک می‌کند بعد از یک حادثه در حمام تمیز کند – گذرگاهی متحرک و ظریف که نمی‌توان آن را یک همجنس‌باز پنهان تعبیر کرد. بلکه رهایی از کنترل را آشکار می کند، تصدیق این که همه سزاوار این هستند که با لذت جسمانی در تماس باشند، «لذت لمس شدن، پاک شدن».
جریان پنهان اسطوره ای از شب حنایی شب خلع سلاح کننده ترین جنبه رمان است. در گیجی نزدیک به مرگ باربارا، پسرش به عنوان یک پرنده شوم / دورگه انسان با “منقاری بزرگ شبیه شاهین” به او ظاهر می شود. قسمت‌های پراکنده‌ای که «حال» رمان را می‌سازد (نگرانی و توجه جوردی به باربارا) در این زبان اسطوره‌ای غوطه‌ور است، جایی که او به‌عنوان «پرنده‌ای به اندازه انسان» به باربارا ظاهر می‌شود. پرنده فقط یک هیولای خلسه نیست – خواندن آن خیلی ساده است. لطافتی در زیر اغماض باربارا وجود دارد، تصدیق این موضوع که علیرغم وحشتی که تغییر او برای او ایجاد می کند، جوردی به عنوان یک پرنده قابل تشخیص است، پرهای او “رنگ کت و شلوارهای ارزان” است (بازخوانی به ژاکت مخملی مورد علاقه که باربارا را آزار می دهد). باربارا با تاسف می گوید: «عذاب گران عزیز، پرنده کوچک وحشتناک من».
یکی از شب حنایی شبفصل‌های پایانی با عنوان «Vogelfrei»، اشاره‌ای به کلمه مارکسیستی آلمانی برای قانون‌شکنان و جنایتکارانی است که «از پرندگان آزاد بودند، مانند پرندگان آزاد بودند، اما از هر وسیله حمایتی در این زندگی نیز آزاد بودند». رمان روزنبرگ بیشتر به مارکسیسم علاقه مند است تا ترنس هراسی – به ویژه، مارکسیسم به عنوان نقدی از چگونگی ایجاد شرایطی که سرمایه داری در آن ایدئولوژی های صهیونیسم، همجنس گرا هراسی و ترنس هراسی استقرار یافته و پرورش می یابد. همچنین، آیا می‌توان از آن به‌طور خلاقانه، نفس‌گیر، در مادی‌سازی ووگلفری استفاده کرد: پرنده پرنده جوردی، باربارا را مانند یک چهره رویایی یونگی تعقیب می‌کند.
روزنبرگ در صفحات پایانی رمان درباره پرواز می نویسد. جوردی دیگر در شلوار جین پنهان نیست، بلکه خود را با قدرت کامل پرنده نشان داده است. باربارا را برمی‌دارد و او را بر فراز شهر می‌فرستد، «به سینه‌اش و با بال به هوا می‌کوبد». باربارا، در حین صعود به دهان پسرش، به این فکر می کند که دوست دارد به جای مردن چگونه زندگی کند: “راستش، او فقط دوست دارد با یکسری مادران دیگر بنشیند و از Tab، یخ شکسته شده در یک لیوان بلند جرعه جرعه بنوشد، در حالی که دختران کوچک زیر پای آنها بازی می کنند، چراغ شتر بکشد.” در عوض، باربارا در اختیار آنچه خارج از کنترل او است قرار می گیرد. پسرش – بالدار – این زمان را انتخاب می کند.
شب حنایی شب یک اثر پیچیده و محکم بافته شده است که کیفیت آشکار آن خوانندگان را تشویق می کند تا خود را در صمیمیت با باربارا غرق کنند. اینکه ما از او احساس نزدیکی و دفع می کنیم شاید جالب ترین اثر رمان باشد. و در حالی که برای به تصویر کشیدن پویایی خانواده ترنس سزاوار توجه است، تنبلی است که آن را صرفاً در چارچوب روایات ترنسجندر یا نویسندگان دگرباش/ترنس قرار دهیم. در عوض، تأیید می کند که تخیل روزنبرگ گسترده است و هوش او به اندازه کافی شرور برای مقابله با هر موضوعی است.
