یک بلوغ دردناک

دلایل زیادی برای خواندن رمان جدید فوق العاده آلیکس ای. هارو وجود دارد، خانه سار، زیرا هم فوق العاده خنده دار و هم عمیق است. اساس روانشناختی خانه های خالی از سکنه و جوامع نفرین شده، بدون در نظر گرفتن تمثیل، با قدرت بررسی می شود. هیولاهای کتاب به نیروهایی متصل هستند که خوانندگان احساس می کنند که در درون آنها به شدت طنین انداز می شوند. انتخابهای روایی شگفتانگیز، خواننده را در جریان ادبی خود نگه میدارد. دلیل دیگری برای شروع خانه سار این است که تعریف مشخصی از مهم ترین عنصر ادبیات YA را در بر می گیرد: رسیدن به سن.
بزرگسالی چیست؟ این ایده ساده از آن صرفاً به عنوان گذار به بزرگسالی هیچ طنین ادبی ندارد. البته، انتقال وجود دارد – ریزش یک حالت برای رسیدن به حالت دیگر – اما ویژگیهای انتقال ظریف و متفاوت است.
ابتدا باید توجه داشته باشیم که ماهیت بلوغ در رمانهای بزرگسالان و رمانهای بزرگسالان کاملاً متفاوت است. در بزرگسالان سخت شده مورد علاقهاولین واو آن را اینگونه توصیف میکند: «او داشت قسمت خود را به خرابهها اضافه میکرد؛ چیزی که مدتها او را آزار میداد، قلب جوانش، و در عوض بار هنرمند را به دوش میکشید، یک تجربه بزرگ و بیشکل؛ او آن را به خانه به ساحل باستانی و ناراحتکنندهاش میبرد؛ تا سخت و طولانی روی آن کار کند.» این حس دور انداختن رمانتیسیسم برای هنر، مخالف درک جوانان است که به پایه محکمی برای عاشقانه دست یافته اند.
همچنین این سوال وجود دارد که آیا بزرگسالی به آن تعلق دارد؟ هر نوع سن اگر چه به طور کلی می توان به سال های نوجوانی و اوایل بزرگسالی اشاره کرد، اما باید به حقیقت مشاهدات اوگدن نش نیز احترام بگذاریم که “ما فقط یک بار جوان هستیم، اما شما می توانید برای مدت نامحدودی نابالغ بمانید.” مطمئناً درست است که رسیدن به سن یک تجربه جهانی مانند نوجوانی نیست. ما همچنین در صفحات Alix E. Harrow’s پیدا می کنیم خانه سار که ورود به بزرگسالی لزوماً در مرحله خاصی از رشد سنی فرد تجربه نمی شود. برای برخی افراد، میتوان آن را برای سالها سرکوب کرد، اما به دلیل تغییر در رابطه فرد با اهرمهای قدرتمندی مانند آسیب، امتیاز، مسئولیت، خیانت و اعتماد، وارد عمل میشود.

عقیق و آرتور، خانه سارشخصیت های اصلی دو نفر هستند که هر دو هنوز جوان هستند اما از تجربه بزرگسالی عقب مانده اند. هر یک از آنها خواستههای خود را به دلیل ضرورت سرکوب کردهاند. هر یک از آنها باید بر این باور غلط خود غلبه کنند که آنچه آنها را جذب می کند همان چیزی است که آنها را می سازد.
در آن خانه سار رمانی است در دوران بلوغ که حاوی قلب جوانی است که به سن بلوغ می رسد. بلوغ را ایجاد و دستیابی به خانه تعریف می کند، نه به ارث بردن خانه. این یک تعلق به دلیل شخصیت است، نه یک هدیه. برای آرتور و اوپال، رسیدن به سن گامی به سوی خود، غلبه بر تروما با ارج نهادن به حقیقت آن و در آغوش گرفتن قدرت نیاز با کنار گذاشتن یقین آشنای نیاز است. این به استعاره اصلی فانتزی صحبت می کند – و متعلق به هر کسی است که برای یک خانه معنی دار مبارزه کرده است، در حال مبارزه است یا قصد دارد تلاش کند.


