زمانی که دایانا رید تصمیم گرفت فیلمنامه ای بر اساس فیلمنامه جین آستن بنویسد دلیل و حساسیت، او دلیلی برای محتاط بودن داشت. بازسازی‌های آستن دائماً راه خود را در سینما و تلویزیون باز می‌کنند، و اقتباس اما تامپسون در سال 1995 با بازی هیو گرانت و کیت وینسلت اغلب به عنوان نسخه نهایی مورد استقبال قرار می‌گیرد. گفتن یک چیز جدید کار دشواری به نظر می رسید.
اما رید که خود نویسنده است، می‌خواست نویسنده‌ای را که می‌خواست از شوخ طبعی و بینش شخصیتش در آثارش تقلید کند، تجلیل کند. و در بازخوانی دلیل و حساسیت در سال‌های اخیر او با موضوعی ارتباط برقرار کرده است که احساس می‌کرد قبلاً روی صفحه نمایش بیان نشده بود. او می‌گوید: «اگرچه واضح است که این یک داستان بسیار رمانتیک است، اما تمام اکشن‌ها و رشد شخصیت‌ها واقعاً ناشی از رابطه خواهران و عشق آنها به یکدیگر است.»
رید با او صحبت کرد PW در مورد رویکرد او به فیلم جدید، که دو خواهر داشوود، النور (دیزی ادگار جونز) و ماریان (اسمی کرید-مایلز) را دنبال می‌کند، زیرا آنها رویکردهای مخالفی در رابطه با عاشقانه دارند.
چرا موضوع پرستاری برای شما مهم بود؟
من خواهر ندارم، پس شاید این چیزی است که هوس می کنم. اما من فکر می کنم حتی زنانی که خواهر ندارند هم خواهری را به این شکل تجربه می کنند. به خصوص در زمینه داستان بلوغ، من فکر می‌کنم هویت شما در رابطه با زنان دیگر زندگی‌تان و آنچه انتخاب می‌کنید از آنها بگیرید و چگونه یکدیگر را به چالش می‌کشید، ساخته می‌شود. این چیزی است که برای اکثر زنان بسیار قابل ربط است، و مطمئناً چیزی است که همیشه هنگام خواندن با من طنین انداز می شود، نه تنها دلیل و حساسیت، اما تمام کارهای آستین.
این فیلم طنز طعنه آمیز آستن را به تصویر می کشد. آیا سطرهایی از کتابی که می‌دانستید می‌خواهید بنویسید وجود داشت؟
دو تا هستند. یکی احمقانه است: وقتی النور شب سختی را در توپ گذراند و ماریان سر او فریاد زد، او می‌گوید: “من خودم شراب را می‌نوشم.” من این را دوست دارم زیرا تقریباً مدرن به نظر می رسد. در طول مسیر یادداشت هایی در مورد اینکه آیا باید آن را برش دهیم یا خیر داشتیم زیرا کمی شبیه ضربات بریجیت جونز برای نوشیدن یک بطری شراب است، اما در واقع کلمه به کلمه از کتاب آمده است. من دوست دارم که جین آستن می دانست که همه بیماری ها را می توان با یک نوشیدنی قوی درمان کرد.
از دیدگاه صادقانه تر، خط دیگری وجود دارد که النور می گوید. نقطه‌ای را که او می‌گوید، جابه‌جا کردم، اما او می‌گوید: “با وجودی که جذاب است، این ایده که خوشبختی به شخص دیگری بستگی دارد، اینطور نیست – مناسب نیست – همیشه ممکن نیست.” این زمانی است که او از روند عشق دست می کشد. او می گوید “مقصود نیست” و “مناسب نیست” که تقریباً مانند یک بیانیه اخلاقی است. این عشق واقعی یک خیال است یا به نظر اولویتی بالاتر از هر چیز دیگری در زندگی شما نیست. اما پس از آن خط شکسته می شود و او نمی تواند این فکر را ادامه دهد و فقط با جمله “همیشه امکان پذیر نیست” به پایان می رسد. من همیشه این را – و فکر می‌کنم دیزی اینطور بازی می‌کند – اینطور تعبیر کرده‌ام که نمی‌تواند خودش را به رؤیای عشق رها کند. او نمی تواند خودش را مجبور کند بگوید که قرار نیست، اما می پذیرد که شاید برای او اتفاق نیفتد. این یک اثر شگفت انگیز است که تنها با چند کلمه یک شخصیت را به یک سفر روانی می برد.
به عنوان یک رمان نویس، آیا خود را یک کتاب شناس می دانید؟
من قطعاً اهل پاکی نیستم، زیرا فکر می‌کنم محیط صفحه‌نمایش محدودیت‌های مختلفی را تحمیل می‌کند، بنابراین اگر می‌خواهید قدرت و یکپارچگی تم‌ها را حفظ کنید، باید ابزارهای جدیدی برای بیان آنها پیدا کنید. مثلاً در کتاب به طور گذرا اشاره شده است که دو نفر از شخصیت ها دوئل دارند، اما این جزء کنش رمان نیست. ما آن را روی پرده قرار دادیم زیرا دوئل بسیار سینمایی است و راهی برای دراماتیزه کردن این است که چگونه محبت های یک شخصیت از مردی به مرد دیگر تغییر می کند، زیرا به معنای واقعی کلمه می بینید که او در آن لحظه به دنبال چه کسی است.
چگونه به تغییراتی که در داستان دادید رسیدید؟
ما در دنیای اخلاقی بسیار متفاوتی با دنیایی که کتاب در آن نوشته شده زندگی می کنیم. از یک طرف می خواهید مخاطب را به آن دنیا بکشانید، اما گاهی باید تغییراتی نیز ایجاد کنید تا آن دنیا برای مخاطب خوانا باشد. یک مثال خوب این است که ما کل داستان سرهنگ براندون را تغییر دادیم زیرا در کتاب او 36 سال دارد و ماریان (که رابطه عاشقانه با او دارد) 16 سال دارد و یک دختر هم سن ماریان دارد. در زمان نگارش آن، برای دنیای ما که خود را پدرانه و ترسناک می‌نامد، تکان‌دهنده نبود، اما آشکار بود. به جای تلاش برای متقاعد کردن مخاطبان مدرن که این کار شوم نیست، تقریباً ساده تر است که فقط پس زمینه را تغییر دهید.
لحظه مورد علاقه شما در فیلم چیست که هدف شما را با فیلمنامه در بر می گیرد؟
آخرین شات، خواهران در آغوش گرفتن است. از نگاه آنها به یکدیگر می توان فهمید که از آنچه که دیگری به آنها آموخته است سپاسگزار هستند. این بیان بسیار خوبی از مضامین این دو خواهر است که از یکدیگر یاد می گیرند، و اوج فوق العاده ای برای کل سفر احساسی فیلم است.
