در طول ربع اول قرن نوزدهم، مسیحیت در آمریکا از کلیساهای رسمی خارج شد و به جلسات اردوگاهی و احیای مجددی رفت که تا اعماق مرزهای غربی امتداد داشت. سواران مدار و واعظان دوره گرد، پیام هایی را ارائه کردند که بیشتر بر اراده آزاد متمرکز بود تا گناه اصلی، مفهومی که الهام بخش احیای پروتستان های دوران استعمار به نام بیداری بزرگ بود.
با دومین بیداری بزرگ: دگرگونی انجیلییسم آمریکایی (ییل، ژانویه)، توماس کید، محقق دینی دانشگاه بیلور، مطالعه تاریخ پیچیده انجیلییسم در آمریکا را که در سال 2007 با آن آغاز کرد، عمیق تر می کند. بیداری بزرگ: ریشه های مسیحیت انجیلی در آمریکای استعماری.
جنیفر بنکس، سردبیر ارشد در انتشارات دانشگاه ییل، می گوید که دوره رشد پروتستان ها از 1801 تا 1831 “در این دوره جدید تقسیم بندی سیاسی، فرهنگی و مذهبی برای ما درس هایی دارد.”
کید با او صحبت می کند PW درباره اراده آزاد، دوچرخه سواران و مذهب آمریکایی به عنوان داستانی از تغییر.
بیداری بزرگ دوم از چه راه هایی آمریکا را متحول کرد؟
از دهه 1790 تا 1860، باپتیست ها و متدیست ها به عنوان دو فرقه مهم پروتستان مطرح شدند. آنها بیشتر از فرقه‌های قدیمی‌تر و تاریخی‌تر مانند جماعت‌گرایان، پرسبیتری‌ها و آنگلیکان‌ها درگیر بودند. همچنین تغییری در الهیات، روی آوردن به اراده آزاد و انتخاب فردی انسان به عنوان لولای نجات وجود دارد.
مرزهای آمریکا چه نقشی در بیداری بزرگ دوم ایفا کردند؟
از اوایل دهه 1800، عملاً هیچ کلیسایی در امتداد مرز وجود ندارد، بنابراین پویایی بازار در آنجا وجود دارد. بسیاری از ساکنان جدید سفیدپوست می خواستند بخشی از یک کلیسا یا حداقل یک سازمان اجتماعی باشند زیرا محیطی بیگانه در این مزارع تنها بود. تفاوت بزرگی ایجاد می‌کند که متدیست‌ها و باپتیست‌ها می‌آیند و هدفی معنوی و راه‌حلی اجتماعی ارائه می‌کنند – «سرمایه اجتماعی» همان چیزی است که جامعه‌شناسان امروز آن را می‌خوانند.
معمار مورد علاقه شما در دومین بیداری بزرگ کیست؟
فرانسیس آسبری باید سخت‌کوش‌ترین کشیش و بشارت‌دهنده در دومین بیداری بزرگ باشد، و با پرداخت هزینه بسیار ناچیز برای ده‌ها هزار مایل سواره به سراسر مرز سفر کند. او مظهر این روحیه زنجیر سوار و چگونگی تبدیل شدن متدیست ها از غیر عاملی در دین آمریکایی در دهه 1660 به بزرگترین فرقه پروتستان تا اواسط قرن 19 است.
چرا تعداد بیشتری از آمریکایی های آفریقایی تبار در جریان بیداری بزرگ دوم به مسیحیت گرویدند؟
تعداد مسیحیان آفریقایی-آمریکایی در اوایل دهه 1800 به سرعت رشد کرد و بخشی از آن به قدرت پیامی که با آنها طنین انداز شد، اما همچنین فرصت هایی برای رهبری و سازماندهی مربوط می شد.
چرا دومین بیداری بزرگ در سال 1831 پایان یافت؟
بیداری بزرگ دوم بی شکل، گسترده و دشوار است. بسیاری از چیزها در سال 1831 تغییر کردند، مانند شورش نات ترنر و سایر شورش های بردگان، که مفید است بگوییم این فصل از روند در این نقطه به پایان رسید.
آیا شما یک سومین بیداری بزرگ را پیش بینی می کنید؟ یا دین آمریکایی امروز را در «فروپاشی بزرگ» می بینید؟
من احساس می کنم که دین آمریکایی در حال تغییر است. من متقاعد نشده‌ام که در دین آمریکایی، یا به‌طور مشخص‌تر، انجیلی‌گرایی در آمریکا افول عظیمی وجود داشته باشد. آنچه در حال رخ دادن است، فرسایش بزرگ ایمان اسمی مسیحی است و در عین حال رشد کلیساهای جدید، فرقه های جدید، گروه های غیر مذهبی و کلیساهایی به رهبری مهاجران وجود دارد.
