چندین رویداد ادبی پر زرق و برق در ماه اکتبر جشن گرفته شد، از جمله اجرای پر ستاره در هارپر جشن جمع آوری کمک های مالی مجله و آخرین حمله شانل به دنیای کتاب. برای دریافت بلیت داخل، به‌علاوه ارسال ویژه از Comic Con، ادامه مطلب را بخوانید.
7 اکتبر: پارتی کیک استارتر کامیک کان هالووین نیویورک
در آستانه کامیک کان نیویورک امسال، کیک استارتر جشن را با یک مهمانی با موضوع هالووین در تیپلر منهتن در 7 اکتبر آغاز کرد. کوکتل بار زیرزمینی پذیرای تیمی از متخصصان صنعت کمیک، انتشارات و فیلم است که پیش از برگزاری همایش از جوامع خلاق پلتفرم تامین مالی جمعی تجلیل می کنند.
این شب توسط Shawn Edgar مدیر کمیک و کلکسیون Kickstarter، مدیر انتشارات Oriana Leckert و مدیر ارشد فیلم Taylor K. Shaw برگزار شد. این مناسبت برای ادگار که اولین مهمانی کیک استارتر خود را از زمان ایفای این نقش در اوایل سال جاری میلادی و ورود به صحنه کمیک نیویورک میزبانی کرد، چیزی شبیه به یک شروع است.
لکرت که به خاطر شخصیت رنگارنگ و اشتیاقش به دنیای ادبی شهرت دارد، به طرز طعنه آمیزی از میزبانی این مراسم دلهره داشت. اما وقتی مهمان‌ها با کوکتل‌های خاص از بار باز و مجموعه‌ای از لقمه‌های سرو شده مخلوط می‌شدند، هر گونه عصبانیت قبل از مهمانی با فضای آرام شب از بین رفت.
در میان حاضران بوم بود! سردبیر استودیو و ناشر Goats Flying Press سباستین گیرنر; برایان آزارلو نویسنده کتاب های مصور; تصویرگر تولا لوتای; و هانتر گورینسون رئیس و ناشر Oni Press. این گردهمایی فرصتی را برای پیشکسوتان صنعت و متخصصان خلاق فراهم کرد تا پیش از روزهای شلوغ‌تر کامیک کان که بعداً می‌آیند، عقب بیفتند.
با نزدیک شدن به پایان شب، از مهمانان با دونات های مینیاتوری از Doughnuttery پذیرایی شد، پایانی شیرین برای عصر که مردم را به شور و هیجان معمولی کوکتل و گفتگو در سالن رقص سوق داد. –TreVaughn Malik Roach-Carter، هماهنگ کننده تحریریه دیجیتال
15 اکتبر: راه اندازی Chanel x Women’s Prize Originators
شانل سابقه طولانی در حمایت از هنر از طریق بشردوستی دارد. این خانه مد با جایزه جدید جایزه زنان بریتانیا، بخشی از درخشش خود را در دنیای ادبی می درخشد.
در هتل بیست و دو در نیویورک، متخصصان کتاب و نویسندگان از همه رشته‌ها یک شب را به جشن و شادی گذراندند. راه اندازی Originators، یک برنامه راهنمایی جدید که برندگان گذشته جایزه زنان را با نویسندگان منتشرنشده مرتبط می کند.
در سالن استراحت این هتل پنج ستاره، غذاها، کوکتل و کتاب فراوان بود. تقریباً همه لباس‌های مشکی شیک پوشیدند – طبق گزارش‌ها، لباس مجلسی استاندارد Chanel – و بوی Chanel شماره 5 و Coco Mademoiselle بدن‌های بسیاری را که در میان جمعیت حرکت می‌کردند، نشان داد. با فرا رسیدن شب، لیوان های مارتینی هر سطح موجود بین کتاب های تایاری جونز، نیکول کراوس و دیگر اعضای هیئت داوران Originators را پر کرد.
در نهایت، کراوس، رئیس دادگستری A.M. Domove و V.V. گانسانانتان، آخرین قاضی از چهار قاضی، در صندلی های خود نشست تا در دادگاه سخنرانی کند. کلر شاناهان، مدیر اجرایی جایزه زنان به آنها ملحق شد، که روی میکروفون توضیح داد که برنامه جدید «رشته‌ای طلایی» بین نویسندگان زن با سابقه و مشتاق ایجاد خواهد کرد. متقاضیان نباید منتشر شوند و هر نویسنده منتخب 5000 دلار و حمایت هیئت داوران و سایر متخصصان صنعت دریافت خواهد کرد.
کراوس گفت که این کمک هزینه‌ها به نویسندگان جوان فضایی را می‌دهد تا «موتور درونی که آنها را به حرکت در می‌آورد» آزاد کنند، و به یاد یک عقب‌نشینی سه هفته‌ای در حین کار بر روی اولین رمان خود در سن 25 سالگی است. شانل ممکن است طراحی سنت‌محور انجام دهد، اما به گفته کراوس، Originators به دنبال نویسندگانی است که «خطر می‌کنند».
قبل از اینکه مهمانان کت های خود را بردارند و بطری های کامل و رایگان از عطر جدید Chanel (متعادل و لذت بخش) را بگیرند. مخلوط چوب) PW با یکی از نویسندگان جوانی که در آن حضور داشتند، برخورد کردند.
اولین رمان کیتی وو دریاچه مادر، یک رمان عاشقانه دانشگاهی تاریک، با هارپر وویجر در آگوست 2027 منتشر می شود و او را واجد شرایط دریافت جایزه نمی کند. اما او برای جشن گرفتن هیجان زده بود زیرا اهمیت دوستی نویسنده را از نزدیک می داند.
او با توضیح اینکه دوستانش فیلم های ترسناک و اقلیمی می نویسند، گفت: «وقتی به زنانی فکر می کنم که واقعاً برایم مهم هستند، این دوستان دیگرم هستند که می نویسند، هرچند ژانرهای ما بسیار متفاوت است.
وو افزود: “و دونا تارت، بدیهی است.” “نوشته های او بسیار ظریف است و فقط به معنای یک شخص بودن ضربه می زند. من احساس می کنم که آن را دیده ام.” – سام اسپراتفورد، دستیار سردبیر اخبار
26 اکتبر: جوایز مجله هارپر
سالانه دوم هارپر جشن جمع آوری کمک های مالی در زیر قفسه های بلند کتاب های کمیاب که قبلا متعلق به جی پی مورگان بود آغاز شد.
برج شخصی بانکدار بابل که امروزه به عنوان کتابخانه مورگان منهتن شناخته می شود، مکان مناسبی برای گردهمایی بود. جایی بین یک کتاب مقدس گوتنبرگ و یک نسخه خطی روشن قرون وسطایی، بنیانگذار «تکنولوژی ثروت» به نام آکاش شاه ایستاده بود و با یک شاعر و مدلی که خود منتشر کرده بود صحبت می کرد.
شاه یکی از حامیان اصلی این شب بود، همراه با سه شرکت حقوقی شرکتی و به طور مناسب تر، 92 NY. از او پرسیده شد که چه چیزی او را وادار به حمایت کرد هارپر، او پاسخی شفاف داد که در طول شب توسط بسیاری تکرار می شد: “این زمان واقعاً مهمی است برای تجلیل از روزنامه نگاران و نویسندگان و محافظت از نهادهایی که در آنها کار می کنند.”
آزادی بیان یکی از دو ارزش والایی است که به آن توجه می شود هارپر این جشن در کنار “جایگاه ضروری ادبیات جدی در زندگی عمومی” اختصاص یافت. در واقع، نمی توان بیش از چند دقیقه بدون توجه به این یا آن دسته ادبی، از جمله دانیل کلمن و زادی اسمیت، گذراند.
در گوشه ای جاناتان فرانزن آویزان بود که مانند بسیاری از رمان نویسان بزرگ مردی کم حرف بود. پس از اینکه نماینده اش، سوزان گولومب، به او مجوز داد، او تأیید خود را با نسخه نزدیک اعلامیه استقلال به اشتراک گذاشت. او با اشاره به چین خوردگی های سند گفت: «به نظر جعلی نیست.
در مراسم اعطای جوایز، کاترین ماهر، رئیس و مدیر عامل NPR، جایزه اصلاحیه اول خود را پذیرفت و علیه حملات دولت ترامپ در رادیو عمومی صحبت کرد. شرکت کنندگان بعداً با نسخه هایی از قانون اساسی ایالات متحده به خانه فرستاده شدند.
جان ادگار وایدمن، نویسنده، جایزه دیگر این شب، جایزه لوئیس اچ. هارپر ویراستار، توسط شاعر سابق آمریکایی، ناتاشا ترتی وی.
با این حال هارپر نویسندگان بزرگ بی شماری را در طول تاریخ خود منتشر کرده است، به ویژه یک اثر بارها و بارها در گفتگوهای مهمان مطرح می شود – دانیل کولیتز ویژگی برای نوامبر 2025 در مورد اپیدمی “مداوم” آمریکا.
جاناتان استورجن، ویرایشگر Readings and Fiction در هارپر، به تلاش های این نشریه برای ترکیب نوآوری و سنت در طول 176 سال چاپ خود اشاره کرد. استورجن از زیر سبیل و موهای تیره به سبک ونه‌گات اشاره کرد که برای اینکه یک مجله چاپی مرتبط بماند، «نمی‌خواهی به آرشیو خودت تبدیل شوی، بلکه می‌خواهی به گذشته احترام بگذاری».
در کنار او، اسمیت یک گفتگوی میزگردی به دستور دادگاه انجام داد و جریان بی پایانی از گفتگوکنندگان امیدوار را به وجود آورد. هنگامی که یک روزنامه نگار جوان از او پرسید که برای موفقیت به عنوان یک نویسنده در نیویورک دقیقاً چه کاری باید انجام داد، او با لبخندی تا حدی آزاردهنده پاسخ داد: “فقط بنویس. تو باید فقط بنویسی.” – سم اسپرتفورد
