میلیون ها در سال گذشته در وقفه بوده است، بنابراین ما مجبور شدیم خروجی های سرمقاله خود را فقط به فهرست های فصلی که بیشترین انتظار را داریم کاهش دهیم. اما نمی‌توانستیم اجازه دهیم سال 2025 بدون معرفی مجموعه‌های سالانه Reading، جایی که با برخی از جالب‌ترین نویسندگان و متفکرانی که امروز در مورد خوانده‌های قابل‌توجهشان در 12 ماه گذشته کار می‌کنند، بگذرد.
امسال، این مجموعه شکل فشرده‌تری به خود می‌گیرد – ما از مشارکت‌کنندگان خواسته‌های کوتاه‌تری را در نظر گرفتیم و همه آنها را همزمان منتشر می‌کنیم – اما امیدواریم همچنان به شما کمک کند کتاب عالی بعدی خود را کشف کنید. من مصمم هستم که بالاخره موریل اسپارک را بخوانم – با تشکر، سباستین کاستیو.
– سوفیا استوارت، سردبیر
* * *
معمولاً یافتن زمانی برای مطالعه زیاد در هنگام معرفی کتاب غیرممکن است. اما زمانی که یک کتاب مانند رویاهای شکسته، امید بی نهایت: چشم اندازی غم انگیز از جنبش حقوق مدنی از براندون تری در آستانه من فرود آمد، می دانستم که باید وقت بگذارم. در آن، تری خاطرات اغلب عاشقانه و گاهی عمیقاً کنایه آمیز ما از جنبش حقوق مدنی را بر سر خود می آورد. این از آن نوع کتاب‌هایی نیست که فرد به آن نگاه می‌کند – می‌دانم که نیستم! اما این همان کتابی است که برایم ماندگار شد، در حالی که گذشته را دوباره مرور می‌کردم مرا آزار می‌داد و مجبورم کرد تا نحوه‌ی اطلاع‌رسانی آن گذشته به حال را دوباره بررسی کنم. وقتی گذشته را تکرار نمی‌کردم، فقط یک مطالعه عالی داشتم کیتی یی‘s مجوسی؛ یا مرد و زن وارد یک بار می شوند. چه سواری سرگرم کننده و سرگرم کننده ای.
* * *
مدیر بازاریابی، Deep Vellum and Dalkey Archive Press
صادقانه بگویم، سالی غیرعادی مدرن برای من بود! من معمولاً در مورد زمان‌بندی بسیار زیاد می‌خوانم، اما تعداد انگشت شماری از اولین رمان‌های با اعتماد به نفس قابل توجهی وجود داشت که نمی‌توان آنها را نادیده گرفت. اول، من پرستش کردم استفانی وامبوگوعمدا قدیمی است جمعیت های تنهاییو آن را به بسیاری از مردم توصیه کرده اند تا بتوانند در یک شهر دانشگاهی مانند شهری که در این رمان بسیار پررنگ است، سکونت کنند. پرتاب آتش را دوست داشتم طبیعت بد از آریل جسارتکسی که در صدایش بسیار خشن است، در طنزش آنقدر نافذ است، تقریباً مست کننده است – مانند احساس وزوز و گیجی که هنگام اهدای خون به شما دست می دهد. و تکمیل سه گانه بود کورا لوئیس‘s عصر اطلاعات، که یکی از آن رمان های تکه تکه ای است که همه ما بارها دیده ایم، اما به طرز باورنکردنی، لوئیس هیچ چیز را در فضای منفی قربانی نمی کند.
در جای دیگر فرانچسکا وید‘s گرترود استاین: زندگی پس از مرگ بیوگرافی نمونه ای است که هم یک هنرمند و هم خلقت میراث آن هنرمند را بررسی می کند – یک شکل هنری به خودی خود. من چندین ماه را صرف خواندن زنان ایتالیایی کردم (گینزبورگ، د سسپیدس، مورانته، ترانووا، رایمو، ماچتس) و در حین مطالعه از بازی در نقش کارگردان نیز لذت بردم کارل کراوسنمایش هذیان‌انگیز و غیرممکن برای به صحنه بردن مدرنیستی، آخرین روزهای بشریت.
در نهایت، من به عنوان پدر یک کودک دو ساله، همان 10 کتاب کودک را تقریباً هزار بار خوانده ام. آن را از دست ندهید جورج کنجکاو مشغول به کار می شود، که صحنه ای نگران کننده را در بیمارستان به نمایش می گذارد که در آن جورج بطری اتر را پیدا می کند و داروی بیهوشی را تا زمانی که “همه چیز سیاه می شود” استنشاق می کند.
* * *
من در اوایل سال 2025 پدر و مادر شدم، و با وجود اینکه با فرزندم در ساحل روبرو بودم، قلبم و انتخاب‌هایم برای مطالعه با خانه قدیمی‌ام در لس آنجلس بود. در سالی غیرقابل تصور و ویرانگر برای شهر، از تجربه کارهای جدید برخی از هنرمندان مورد علاقه ام در لس آنجلس سپاسگزار بودم. اول، فصل موش ها از الیزابت هال، توسط کتاب تازه راه اندازی شده Cash 4 Gold Books منتشر شده است. این یک شگفتی حیرت‌انگیز از نثر ترکیبی است که به بررسی مکان‌های عجیب و غریب فراموش‌شده، سوء استفاده جنسی، بهبودی، شکوفایی عاشقانه و البته موش سقفی می‌پردازد. سپس، ورود نشستن جلد. 2: Plein Air از استیسی الین داشودومین مورد از سری خاطرات مصور او. من شوخ طبعی منحصر به فرد و زیبایی لاکونیک نوشته و هنر استیسی را می ستایم. این حجم قابل توجه – که بیشتر آن عواقب فوری آتش‌سوزی‌هایی را که در آن بسیاری از دوستانم خانه‌ها و مشاغل خود را از دست دادند را پوشش می‌دهد – به مراقبه‌ای در مورد انعطاف‌پذیری تبدیل می‌شود، که چگونه خودمان را از طریق آنها شکل می‌دهیم. در نهایت، از چه زمانی از پاتریک مایکل بالارد، از Sming Sming Art Press، که بسته ای از 24 کارت تصادفی کلکسیونی از یک رویاپرداز از مواد و اسطوره است. استفاده از کارت ها تعریف نشده است، این به شما بستگی دارد. مجبور شدم یک بسته برای مهر و موم و یکی برای شکستن آن بخرم. کودک من هفت کارت را از روی عرشه حدس زد و ما یک داستان قبل از خواب با انتخاب های او ایجاد کردیم.
* * *
بخش خوبی از سال را در نهایت به خواندن گذراندم توماس پینچون و باربارا ارنرایش، زن و شوهری که شاید هرگز به اندازه اکنون در قدرت پیامبری خود قادر مطلق به نظر نمی رسیدند. من خوشحال شدم که اولین مرجع را در قرن دوم پیدا کردم طعمه و سوئیچوقایع بیکاری یقه سفید او، نوعی عاقبت معنوی برای نیکل و دایمد. من هم ملحق شدم فیلیپ راث برای اولین بار؛ من پیدا کردم ضد زندگی یک آزمایش جذاب در داستان و تحسین شده جذابیت پورتنوی. من کمتر از حد معمول ادبیات داستانی معاصر می خواندم، اما آن را دوست داشتم عصر اطلاعات از کورا لوئیس، آیا هرگز شما دیگری وجود خواهد داشت؟ از پاتریشیا لاک وود، و گل پرتقال از آستین وولرز. و از آنجایی که این یک لیست است، چیزهایی در طبیعت فقط رشد می کنند از جون لی آرشیو سوزناکی از غم و اندوه است، فهرستی که زیبایی بزرگ و عشق بی‌نظیر را نشان می‌دهد.
* * *
حدود چهار سال پیش خواندن را متوقف کردم (داستان طولانی است). اما من اخیراً به بازی برگشتم.
من هنوز داستان های ادبی معاصر را نمی خوانم، که مخصوصاً از نظر من سخاوتمندانه است، زیرا رمان جدیدم را روی انبوه در حال سقوط انداخته ام. چیزی که من خواندم فلسفه، شعر، داستان، علمی تخیلی و فانتزی است (امسال انگشت پام را هم به عشق فرو بردم). به این معنی که این لیست مخلوط خواهد شد. اگرچه به عنوان جان اشبری می گوید: “چیزهای خوب گاهی اوقات در کیسه های مختلف می آیند”.
وقتی صحبت از اشبری شد، امسال سال 1989 او را خواندم سخنرانی های نورتون: سنت های دیگر. من خارج از آثاری که در کتاب‌های درسی دبیرستان و دانشگاه گلچین شده‌اند، خیلی کم شعر خوانده بودم، بنابراین تصمیم گرفتم که باید خودم را آموزش دهم. اشبری از بسیاری جهات در اینجا راهنمای شگفت انگیزی است، زیرا شعر خود او ترسناک و هرمتیک است. (یک بار، پس از صحبت با کلاس ریچارد هاوارد در دانشگاه کلمبیا، هاوارد به او گفت که دانشجویان «کلید شعر تو را می‌خواستند، اما تو مجموعه‌ای از قفل‌های جدید به آنها دادی.») با این حال، سخنرانی‌های اشبری تا حدی به من کمک کرد – به‌ویژه به دلیل بی‌میلی و ناتوانی‌اش در توضیح هر چیزی. سعی می کنم از او پیروی کنم و نیاز وسواسی خود را به شعری رها کنم تا خود را به طور کامل آشکار کند. حالا با شعری می نشینم، بگذار بر من بشوید، موسیقی اش را بشنوم و آنچه را که می خواهم از آن بگیرم. اشبری از شش شاعر «کمتر شناخته شده» در این کتاب بحث می کند دیوید شوبرت، که اکنون به اجبار در حال خواندن آثارش هستم.
The Horus Heresy مجموعه‌ای از شصت و چهار رمان فانتزی است که بر اساس افسانه‌ای است که در مورد یک بازی مینیاتوری رومیزی به نام وارهمر. الگوریتم یوتیوب من تصمیم گرفت که می‌خواهم ویدیوهایی از مردانی را تماشا کنم که با زحمت مدل‌های مینیاتوری جنگجویان فضایی خون‌پاشیده و بیگانگان شاخک‌دار را نقاشی می‌کنند. من که می‌خواهم درباره این شخصیت‌ها و دنیایی که در آن زندگی می‌کنند بیشتر بدانم، با سر به داستان هزاره جنگ‌زده هزاره 31 می‌روم.
امسال سالی بود که من به “سایت” نگاه کردم. من هر چیزی که به دستم رسیده را خوانده ام که با هستی شناسی و پدیدارشناسی اشیا دست و پنجه نرم می کند. نمونه البته شامل افلاطون، کانت، ویتگنشتاینو غیره اما اخیرا خواندم هایدگرشگفت انگیز (اگر گاهی اوقات غیرقابل درک) “The Thing”. همچنین، عالی را دوباره خواندم پدیدارشناسی بیگانه از ایان بوگوست و همچنین فلسفه ورزش از استیون کانر، که شامل یک فصل عالی در مورد تجهیزات ورزشی و مفاهیم فلسفی تعامل انسان / شی است.
پیانو یک شی است، بلکه بیشتر از یک شی. خواندم سوفی رابرتزکتاب زیبا و مرثیه ای پیانوهای گمشده سیبریو همچنین پیانیست و پلیمات فقید آلفرد برندل‘s موسیقی، معنی و مزخرف.
من هشت رمان از تری پرچت امسال من سریال تماشای شهر را توصیه میکنم که از یک نیروی پلیس متفرقه در شهر فانتزی Ankh-Morpork، مبارزه با اژدها، گولم‌ها، قاتل‌ها و جنگ‌های بین گونه‌ای پیروی می‌کند. پراچت همچنین به پرسش‌های بزرگ‌تری درباره اینکه یک شهر چیست و چگونه می‌تواند علیرغم همه چیز عمل کند، می‌پردازد. این کتاب ها هوشمندانه و به طرز شیطانی خنده دار هستند.
منم خوندم سیریل کانولی‘s قبر بی قرار، کتابی هم درخشان و هم کاملاً افتضاح. قسمت هایی وجود دارد که به خوبی با ژانری که من دوست دارم مطابقت دارد: نویسنده در مورد شرایط ایده آلی صحبت می کند که تحت آن می تواند – اما در نهایت نتوانست – شاهکار آینده خود را بنویسد. زیر را ببینید بارتسخنرانی های اخیر از آمادگی برای رمان. که من هم دوباره خواندم. به هر حال درجه شکم و حمام در کنار دانش فوق العاده در کتاب کانولی قابل تحسین است.
* * *
وقتی خونه باشم بهت میگم توسط یک شاعر و نویسنده فلسطینی آمریکایی هالا علیان قبل از تولد یک کودک در فضای اضطراری وجود دارد، زیرا آلیان در کشوری جدا از جانشین خود، دی، منتظر می ماند. آلیان با دقتی خیره کننده میراث دخترش را جمع آوری کرده و در نظر می گیرد. او میراث خانوادگی آوارگی را دنبال می کند – از فلسطین، کویت، سوریه و لبنان. او در دوران بلوغ خود – در کویت، بیروت، ابوظبی، دالاس، و اوکلاهاما سیتی – داستان‌هایی از اعتیاد، هوشیاری، بارداری و از دست دادن می‌بافد. در ضمن دخترش به اندازه یک دانه برنج و بعد یک تمشک است. نوشته آلجان غنایی و غافلگیرکننده است، دل باز و تزلزل ناپذیر. کاوشی ملایم و صادقانه در مورد افراد، شخصیت، پایان ها و آغازها.
* * *
امسال کتابی منتشر کردم که یکی از آن هاست – چگونه باید بگویم؟ – کاملاً دیوانه شدن شاید نه همه آنها. آیا کسی آنجا دیوانه می شود؟ با ایمیل تماس بگیرید. من خودم دارم دیوونه میشم آیا امسال بیش از حد تناسب اندام شده ام؟ مثل پاره شدن؟ من 60000 کلمه از یک کتاب جدید نوشتم؟ می‌توانستم صدای خودم را بشنوم که انگار داشتم برای مردم تعریف می‌کردم که این فقط یک سوم تعداد کلمات برنامه‌ریزی‌شده است. من به مدت پنج ماه هر شب در رویا راه می رفتم. من هنوز هر شب در خواب راه می روم. کابوس های من به نوعی شرمنده می شوند یا اینکه مصاحبه پادکست را فراموش کرده ام. تصور کنید رویای مصاحبه های پادکست را دارید! جهنمی جدید برای قرن بیست و یکم.
ممکن است تعجب کنید که چرا برای امرار معاش می نویسید، اگر اینقدر برای آن آماده نیستید. اگر شما را پر از اضطراب وحشتناک کند. اگر او شما را تعقیب کند. اگر تمام وقت شما را می گیرد. اگر شما را از کاری که در وهله اول دوست داشتید، که فقط خواندن است، دور می کند. چرا نرفتم و کاری پیدا نکردم که کاری را که بیشتر دوست داشتم انجام دهم؟
در این نگرش خواندم هاواردز پایان از E. M. Forster. هر سال سعی میکنم برخی از حفره‌ها را پر کنم، برخی از آثار کلاسیک را که از دست داده‌ام بخوانم. من آنقدر این کار را انجام داده ام تا بدانم تصورات من از یک کلاسیک هر چه باشد، احتمالاً اشتباه است. اما نه، من هرگز یاد نمی گیرم. هر بار از خودم می پرسم این اثر متورم چیست؟ از کدام قبر خاکی کنده شد؟
هاواردز پایان خیلی گرد و خاکی به نظر می رسد انگار سعی کردند تا جایی که ممکن است آن را گرد و خاک کنند. آنها باید طرح را تازه کنند. آنها باید. اما وقتی آن را تجزیه می کنید، سرگرم کننده و سرزنده است، رمانی درجه یک که از زندگی ویرجینیا وولف و ونسا بل درباره سرنوشت یک خانه روستایی الهام گرفته شده است.
رفرین از هاواردز پایان «فقط در حال وصل کردن» است و احتمالاً پیش پا افتاده است، شاید قسمت پیش پا افتاده کتاب، که عمدتاً رمانی است که با دقت مشاهده شده و روشنگری است درباره نحوه تعامل اقشار مختلف افراد ثروتمند در انگلستان ادواردی. ثروتمندان قدیمی از ثروتمندان جدید متنفرند و بالعکس. ثروتمندان قدیمی برای فقرا ترحم می کنند، در حالی که ثروتمندان جدید از فقرا متنفرند و غیره. این همچنین در مورد مجموعه ای از خواهرانی است که به اطراف می روند و جذاب و کمی عجیب و غریب هستند.
“ارتباط با خود” درخواست فورستر برای اتصال بخش منطقی مغز شما با چیزی است که ممکن است قلب نامیده شود. در حالت شکسته، خواب آلود و بی‌معنا، این را به عنوان استدلالی به نفع هنر تفسیر کردم. اگر به دنبال دلیلی برای انجام کاری یا دلیلی برای ادامه دادن به هر کاری که انجام می‌دهید، آن را در همه جا خواهید دید. شما آن را در یک آهنگ پاپ می شنوید، یا آن را در یک نقاشی، یا در صورت فرزندتان، یا در الگوی برگ ها خواهید دید.
آیا من در مورد یک رابطه می نویسم؟ امیدوارم؟ هرچند احتمالا نه. راستش من فقط مجبورم این کار را بکنم. این خیلی احمقانه و اجتناب ناپذیر است. من فقط می خواهم آن را انجام دهم. با همه اینها، چیزی که خوب است – ناب و بی عارضه – نشستن و نوشتن است. اگر امسال لحظاتی از رضایت وجود داشته است، آنها در یکی از دو مکان بوده اند: وقت گذرانی و انجام هیچ کاری، و در صفحه. این دو تماس من است. هیچی و روی لپتاپم مینویسم اما خوب است، اینطور نیست، فقط وصل کردن؟ نجابتی به کل تلاش می افزاید. شاید روزی لیاقتش را داشته باشم.
* * *
سالی که اولین کتاب شما منتشر می‌شود باید همیشه شامل یک بازخوانی شرم‌آور باشد، برای جلوگیری از نگاه‌های هشیارانه از رقبا، پنجه زدن به بزرگان، احیای خیال‌پردازی‌های خواندن نوجوانان که با واقعیت انتشار ضعیف و مرگبار شده‌اند.
سال را با سومین قرار ملاقاتم شروع کردم ناباکوف‘s پینین، آن کلوپ شامبولیک قهوه ای که عتیقه های چند لایه خود را مشت می کند، به شهروندی آمریکایی تازه به دست آمده و یک شغل تمام وقت در دانشگاه افتخار می کند. من راه خود را در افتتاحیه، روزهایش به تیز و خاکستری و تراژیکیک مانند سنخ های ضد کبوتر استادیوم بیسبال، با تصاویر توپ ها انجام دادم. مارتین اسپادا‘s فرشتگان نان را تصور کنید (رعد و برق ساختمان را سوراخ کرد / … آجرهای پراکنده از پشت بام / مانند مهره های گردنبند شکسته).
جان برگر‘s درباره جستجو همراهی عالی در چندین سفر ماه سرد به مناطق گرمسیری بود، ابتدا به ترکز و کایکوس برای اقامت (جایی که سر لباس چشمم را از دریا به پولک‌ها معطوف کرد) و سپس به کلمبیا برای عروسی (جایی که همه چیز از پناهگاه‌های مرغ مگس خوار گرفته تا نمودارهای صندلی بازتاب بخشی از باغ وحش بود).
اخیرا، استفانی وامبوگو‘s جمعیت های تنهایی به عنوان بهترین رمان جدیدی که امسال خوانده ام ظاهر شد. هر فصل مانند داستان توبیاس ولف با صدایی ترسناک و اجتناب ناپذیر، هم عقب مانده و هم محرک به پایان می رسد. من (تا زمانی که این رشته هنوز وجود دارد) در زمینه مهاجرت بشردوستانه کار میکنم و با داستان‌ها و تحلیل‌هایی که باعث وحشت آن می‌شود، همگام هستم. خیلی خوشم اومد وینسنت دلکرواآزمایش بدون قضاوت از یک قایق کوچک و استفانی دیگویرتاریخ حقوقی و ادبی، قبل از مرزها.
در نهایت الن برایانت وویگتشاعری که همیشه از او تقلید میکنم، امسال گذشت و روز شکرگزاری را با احیای موتور تراکتور جادوی نحوی او گذراندم. چشمه ها (مهم است / خودمان را چه می نامیم، کلمات فکر را شکل می دهند، نگو / جونده و همه چیز را خراب می کند).
* * *
سال بسیار خوبی برای خواندن بوده است (همه سال‌های خوبی هستند) و برخی از موارد مورد علاقه عبارتند از دنتون ولش‘s در جوانی لذت بخش است (لذت بخش)، داگ سولستاد‘s رمان 11، کتاب 18 (تبلیغ، گیج کننده! تعریف)، پیتر وایس‘s زیبایی شناسی مقاومت (منشوری و ویرانگر)، و همچنین ران پاجتفوق العاده شیرین است جو: خاطرات جو برینارد (من را به گریه انداخت).
اما اگر مجبور شدم دو کتاب را انتخاب کنم که فکر میکنم برای مدتی با من می‌مانند – و این شاید به دلیل تعصبات اخیر باشد – آنها هستند. فریادی از کنزینگتون و یک سست با قصد، هر دو از موریل اسپارک، که پشت سر هم خواندم. من مدت‌هاست که از طرفداران بسیار کار او بودم، اما هرگز رمان‌هایی به این عالی‌تر از این دو نخوانده‌ام، با صداهایی کاملاً خاص، با چنان شناوری تونال اعتیادآوری که اکنون در اطراف آپارتمانم قدم می‌زنم و با کمی بخار از پنجره به بیرون نگاه میکنم، زیرا موریل اسپارک را در زمانی که باید نمی‌خوانم. در واقع، من امروز یک کار جدید را شروع می کنم.
و متاسفم، آخرین مورد: من تازه تمام کردم آیریس مرداک‘s زنگ دیشب، اما در حال حاضر شگفتی من از این اثر هنری آنقدر بزرگ است که نمی توانم تجربه را به طور معناداری در قالب کلمات بیان کنم. و مانند لین هجینیان، من عاشق شگفت زده شدن هستم!
* * *
من آماده نبودم تیانا کلارک‘s زمین سوخته به بهترین شکل به ندرت پیش می‌آید که خواندن، هم تند و هم تند باشد، اما این مجموعه دقیقاً این کار را انجام می‌دهد. کاوش‌های او در مورد زنان سیاه‌پوست در نوبت روشن‌کننده و هیجان‌انگیز است و مدام آزمایش می‌کند که زبان چه چیز دیگری را می‌تواند نگه دارد. من مطمئن هستم که بسیاری لحن او را “غیر عذرخواهی” توصیف کرده اند، اما این کاملا درست نیست. کلارک فراتر از عذرخواهی است. او آماده است که شرمنده شود، اشتباه کند، بترسد. او مایل است با داستان – و قلب خودش – بیشتر از آنچه راحت است بنشیند، به این معنی که خواننده نیز باید اینطور باشد. این نوع شجاعت مشترک چیزی است که من بیشتر از همه در شعر دوست دارم، و کلارک کار بزرگی از آن انجام می دهد.
او در عنوان شعر می نویسد: «حقیقت این است: دروغ گفتم. “آیا من باید آنجا بودم تا به دردش ادامه دهد؟” پاسخ البته منفی است. زندگی گاهی اوقات بیش از همه ما را در عمل شهادت نشان می دهد. اما بیشتر از زخم، کلارک به آنچه در اطراف او رشد می کند علاقه مند است. او شادی را با همان دقتی که به درد دل می‌آورد می‌نویسد – شادی در زنانگی، شادی در سیاهی، شادی در راه‌اندازی مجدد، به دست نیاوردن آنچه می‌خواهیم، و به دست آوردن آن. این مجموعه شاهدی بر آرزو، تداوم سرکش آن، عدم امکان داشتن یک لوح خالی – و خدا را به خاطر آن شکر می‌کند.
* * *
دن میشل نوریس‘s وقتی برداشت می رسد با بسیاری از جنبه های شخصیتی که من هستم طنین انداز است. دختر عاشقی در من وجود دارد که نمی تواند در برابر یک داستان عاشقانه زیبا اما پیچیده اما واقعی مانند داستانی که شخصیت اصلی نوریس دیویس و همسرش اورت به اشتراک گذاشته اند مقاومت کند. همانطور که دیویس می‌آموزد، دختر غمگینی وجود دارد که آموخته است، وقتی پدر و مادری که از دست داده‌اید، وقتی زنده بودند به شما صدمه زدند، غم و اندوه غیرمنتظره‌ای وجود دارد. در نهایت، خواننده-نویسنده ای در من است که هوس یک صفحه برگردان زیبا و نفس گیر با وزن احساسی و شگفتی های روایی دارد. اولین بازی نوریس یادآوری قدرتمند از انواع مختلف عشقی است که اگر خوش شانس باشیم تجربه خواهیم کرد، و اینکه چگونه این عشق های همیشه در حال تکامل می توانند هم برخورد کنند و هم با پرسش های مهم میراث و هویت شکل بگیرند.
* * *
سال عجیبی بود – پدرم فوت کرد، ما نقل مکان کردیم، کتابم منتشر شد – و من بیش از هر زمان دیگری که به یاد می‌آورم، از زندگی مطالعه‌ام جدا شده‌ام. چیزها را برمی دارم و می گذارم. نویسندگان مورد علاقه دیگر کار نمی کنند. احساس می کنم توانایی هدایت صادقانه خودم را از دست داده ام. خوشبختانه من از دوستانی برخوردارم که ذوق بی عیب و نقصی دارند و فوق العاده متفکر هستند و وقتی به آنچه که امسال در مورد توصیه هایشان خوانده ام نگاه می کنم، به نظر می رسد خیلی مراقب من هستند و من از آنها سپاسگزارم.
زبان ها از آندرس نیلسن کتاب مورد علاقه من در سال است و تنها کتابی است که به هر کسی فشار می دهم – به زیبایی ترسیم شده است، به زیبایی گفته شده است، پیچیده و عجیب است، به نوعی حتی بزرگتر از آن چیزی است که هست. این کامل است.
من مورد علاقه (یا مهم ترین) تجربه خواندن سال خود را مدیون دوستم جیل هستم، که پس از مرگ پدرم، یک کپی زیبا از کتاب را پیدا کرد. ویرژیل‘s آینه: کتاب ششم، ترجمه شده از سیموس هینی، و به من داد. این فصل کوچک داستان مربوط به لحظه ای است که آئنیاس به دنیای زیرین سفر می کند و با روح پدر خود ملاقات می کند. فکر می کردم چیزهایی را پردازش کرده ام، اما البته این کار را نکرده بودم. من این را در هواپیما خواندم، آرام و آرام گریه کردم در حالی که بقیه خواب بودند، و احساس خوش شانسی کردم که این کتاب را در دستانم گرفتم.
عنوان‌هایی که در ادامه می‌آیند، عناوین دیگری هستند که امسال خوانده‌ام و دوستشان داشتم (در واقع پاییز امسال؛ بهار آشفته بود)، و در واقع برخی از تنها کتاب‌هایی هستند که اکنون در آپارتمان جدیدمان دور از خانه با خود دارم. من به آنها به عنوان همراهان ارزشمند فکر می کنم، اگرچه همه آنها برای من جدید هستند. دقیقا عکس گرفتم شما نمی توانید با هیچ یک از این موارد اشتباه کنید:
اولترامارین از ماریت ناوارو; مداری از سامانتا هاروی; کایروس از جنی ارپنبک; شبگردی ها از کازوئو ایشی گورو; Miss Lonelyhearts & The Day of the Grasshoppers از ناتانائل وست; امتناع از بهشت از جک گیلبرت; ساعت: شانزده داستان از کویم مونزو; سرگرمی ها از خاویر ماریا; یک پالاور از برایان واشنگتن; هفته رنگ ها از النا گارو; نبرد برای اسپانیا از آنتونی بیور; Los Cuarto Fantasticos: آقای Fantastico (من سعی می کنم اسپانیایی یاد بگیرم) سنگ های نمک از هلن وایبرو; قهرمان ایالتی از هیلاری آلو; جادو نمی تواند ما را نجات دهد از جاش دنزلو; مراقب باشید از ادوارد مک فرسون; کشورها از سیران بری; و The Understory از سانه سانگسوک.
بالاخره در حال مطالعه هستم خواهران از یوناس حسن همیریو من هرگز نمی خواهم تمام شود
* * *
من ممکن است در این مرحله رکورد شکسته شده باشم، اما واقعا از آن لذت بردم شیطان سه بار از ریکی فاین، که اولین رمانی است که احساس اعتماد به نفس می کند و فین را به عنوان نویسنده ای با استعداد واقعی برای داستان سرایی معرفی می کند. این یک حماسه بین نسلی است که یک خانواده را در طول بیش از یک قرن دنبال می کند، از غرب آفریقا تا تنسی دوران برده داری تا تنسی امروزی. همراه با بسیاری از اعضای به یاد ماندنی این خانواده، می‌توانیم با خود شیطان که به‌عنوان نوعی فرشته نگهبان سقوط کرده شوخ طبع برای آنها عمل می‌کند، وقت بگذرانیم. این کتاب مبتکرانه، خنده دار و کتابی است که هنوز به آن فکر می کنم.
* * *
خبرنگار، در نیویورک تایمز
چیزی در نیویورک وجود دارد که باعث می شود شن و شمالتز احساس کنند دو روی یک سکه هستند – موش که پیتزای خود را روی سکوی قطار A می کشد، غریبه ای که در مترو را باز نگه داشته است. تراکم این مکان شگفتی‌ها را در مهربانی‌های کوچک آدم‌هایی که مانند ساردین در کنار هم قرار گرفته‌اند و در وسعت فولاد و آهن و آجر و بتون نمایان می‌کند. من امسال سه کتاب در مورد تاریخ نیویورک خوانده ام، واقعاً در مورد زیر شکم شگفتی های آن و مردمی که سرسختی شهر را به آنچه امروز است تبدیل کرده اند، این شبکه مضحک و طاقت فرسا از ایگوها و نورها و ساندویچ های نیمه شب. یکی بود را کارگزار قدرت از رابرت کارو; بعدی بود خدایان نیویورک از جاناتان مالر; سومی بود نیویورک، نیویورک، نیویورک، نیویورک از توماس دیا.
روی هم رفته، کتاب ها توضیح می دهند که چگونه شهر از یک سوراخ مالی به ثروت سرسام آور صعود کرد، چگونه شکاف بین نوشیدن مارتینی گسترده شد. صفحه ششم نام ردیف میلیاردرها و خانه های پر از NYCHA. این کتاب‌ها جاه‌طلبی‌هایی را نشان می‌دهند که پیاده‌روی روی تخته پیاده‌روی ساخته‌اند، اما همچنین حرص و آز و نکات کوچک بسیاری را نشان می‌دهند. در هر کدام، مردان افسانه‌ای نیویورک تبدیل به گوشت و خون می‌شوند، مردانی که همسرانشان جوراب‌هایشان را خریده‌اند: رابرت موزس یک مبارزه مشتی با مدیر شهری «بسیار مست» ترتیب می‌دهد، آلفرد ای. اسمیت شب‌ها قفل دروازه‌های باغ‌وحش سنترال پارک را باز می‌کند تا با ببرها ارتباط برقرار کند، اد کخ سرانجام از ساختمان آپارتمانی در گرین‌ویلای کرایمر نقل مکان می‌کند. نیویورک راهی برای تبدیل رؤسای خود به نیمه خدا دارد، اما نویسندگان آن نیمه خداها را دوباره به مردان تبدیل می کنند، قهرمانانی که جرات و شهامت و شمالتز وطن پرستشان نیویورک را ساختند و بسیاری را در پی خود رها کردند.
* * *
از آنجایی که در حال حاضر مشغول کار بر روی داستانی در مورد موارد برتر بزرگسالان هستم، ممکن است سعی کنم برخی از خوانده های مورد علاقه خود را به این شیوه دسته بندی جدا کنم. نظریه اغواگری از امیلی آدریان من را بیشتر از همه خنداند خواندن امواج از لیدیا یوکناویچ باعث شد به شدت گریه کنم کتابی که از من می خواست سرعتم را در ابعاد کوچک و بزرگ کم کنم ریچارد پاورز‘s داستان بیش از حدو کتابی که از من خواست آن را به یکباره ببلعم کیارا آلگریا هودس‘s سفید داغ. شگفت انگیز ترین جملاتی که خواندم در آن بود چه یونبالا آمدن دنبالچهو هیجان‌انگیزترین و عجیب‌ترین کتابی است که در مغز من جا خوش کرده است ملیسا فالینوبالا آمدن شوکران. اگر این را شنیدی جلوی من را بگیر از کریستن آرنت مرا برای فلوریدا نوستالژیک کرد و ماریا ریگ‘s پایتخت انقراض جهان مرا برای هاوایی نوستالژیک کرد. سوفی لفنزبالا آمدن نگاه او زمانی که هیچ دوستی نداشتم که با دوستانم معاشرت کنم، بیشتر دوست داشتم با دوستانم معاشرت کنم و در سال 2025 اصطلاح جدیدی را یاد گرفتم، “پورن شایستگی” که به من یادآوری می کند. مایکل جروم پلانکتبه طرزی مسحورکننده، وسواس گونه جزئیات دارد زون روژ. اغلب اوقات من به شکلی شایعه‌آمیز گفته‌ام “یکی و این یکی باید این کتاب را بخواند”: ملیسا فبوس‘s فصل خشک (IMO بهترینش) اغلب اوقات به گونه ای گفته ام که “یکی و این یکی باید این کتاب را بخواند” به گونه ای که شما تنها نیستید: دارم تلاش میکنم از کلویی کالدول. زیباترین و زیباترین کتاب آشپزی که تا به حال خوانده ام بوده اند ثمین نصرت‘s چیزهای خوب (چند کتاب آشپزی به نقل از ژوئن جردن؟) و هتی مک کینون‘s آهسته تر.
* * *
امسال چند کتاب عالی خواندم. در میان آنها کتاب رکوردها، تخیل ما را نمی کشی، ما، کیندلینگ، رودخانه ریشه دارد و زیر نگاه پرنده بزرگ. یک سال مطالعه می تواند به معنای کشف لایه های تقریباً سورئال روزهای اخیر و تلاقی یک کتاب با جهان در زمان واقعی باشد.
امسال بود اولیو پدر‘s دیده بان طوفان، مجموعه شعری که شعرهای نو و جمع آوری نشده را با چهار کتاب منتشر شده قبلی گرد هم می آورد. پس از خواندن آن در سال 2022، بازخوانی آن مانند یک طلسم بود. اگر شما هم مانند من خواننده هستید، از قوس بلندی که زندگی یک کتاب در جهان است و اینکه چگونه می تواند منطق فصل میخانه اش را به چالش بکشد، قدردانی می کنید، زیرا سال ها شما را همراهی می کند. همانطور که من خواندم دیده بان طوفان طوفان های فوق العاده به پیچ های وحشتناکی به سمت شرق متورم شدند و طوفان دسته پنج به نام طوفان ملیسا – باد دنباله ای از کاترینا و سندی – حوضه اقیانوس اطلس را با جامائیکا، جزیره شاعر در مسیر، چشم و همه چیز ویران کرد. در کنار جامائیکا، هائیتی، جمهوری دومینیکن و کوبا نیز تحت تأثیر بادهای سهمگین، قتل عام و درد دل مردم در داخل و خارج از جزیره قرار گرفتند. آیات در دیده بان طوفان– رویایی و قوی ساخته شده – بازیگوشی را بدون اجرایی بودن مدیریت کنید. خردهای مرتبه دوم آنها، که قبلاً باید دست انسان را از خطرات تلقی از زندگی انسانی به عنوان مقدر شده دور می کرد، در دنیای شاعرانه زندگی به هم پیوسته سنور طنین انداز می شود.
* * *
این اغراق نیست: صبر کردم مگی گرمو اختراع طراحی برای بیست سال (شاید نه دقیقاً این کتاب، اما مطمئناً نسخه بدتر). به‌عنوان یک طراح گرافیک، من کتاب‌های بسیار کمی پیدا کرده‌ام که طراحی را به طور جامع بررسی می‌کنند – و هیچ‌کدام با دقت و هوش مگی گرام این کار را انجام نمی‌دهند. این کتاب روش‌هایی را توضیح می‌دهد که در آن طراحی از چیزی تزئینی به بالقوه مخرب تبدیل شده است، و از Bauhaus به اتاق هیئت مدیره در طول صد سال گذشته تکامل یافته است. از طریق این داستان جذاب، داستانی از قرن بیستم پدیدار می شود، زیرا ما شاهد پیچیدگی طراحی برای خدمت به تقاضاهای در حال تغییر سرمایه هستیم. این کتاب که با مایل مارکسیستی شکاکانه نوشته شده است، بدون اینکه هرگز آموزشی باشد، طراحی را به عنوان پدیده ای که نادیده گرفته شده است روشن می کند: چیزی آنقدر فراگیر (و موذیانه) که ما اغلب نمی دانیم که حتی با آن سر و کار داریم. گرام که روایت خود را با طرح‌های زندگی‌نامه‌ای از چهره‌هایی مانند اوا زیزل، سرامیک‌شناس و والتر تیگ، طراح صنعتی پایه‌گذاری می‌کند، به ما یک حس عمیق انسانی می‌دهد که چگونه ایده‌آل‌های اتوپیایی طراحی همچنان دوباره تجسم می‌شوند و چگونه در نهایت به طراحی آنچنان ایمان دادیم که می‌تواند حتی بزرگترین مشکلات جامعه را حل کند. اگر تا به حال از خود پرسیده اید که چگونه به جایی رسیدیم که زبان ساده تفکر طراحی تا این حد عمیقاً در فرهنگ ما نفوذ کرده است، این کتاب برای شماست. من چیزهای زیادی در مورد چیزی یاد گرفتم که فکر می کردم خوب می دانم. بهترین کتاب طراحی که خوانده ام.
* * *
ویرایشگر، میلیون ها
کتاب‌های غیرداستانی معمولاً بخش عمده رژیم مطالعه من را تشکیل می‌دهند، اما کتاب‌های مورد علاقه مطلق من در سال 2025 دو رمان بودند: میشل د کرتزر‘s تئوری و تمرین تقویت کننده و ارین سامرز‘s ماجرای ده سالههر دو به طرز وحشتناکی باهوش هستند و تا حد زیادی نگران شکاف های غیر قابل حل بین ایده آل ها، خیالات و واقعیت های ما هستند. در نهایت خواندن نورمن راش‘s جفت گیری، رمانی متعلق به ژانر مورد علاقه من که دوستم آن را چگونه زن و مرد به هم متصل می کند. من خواندن زبانشناس را می پرستیدم و گریه می کردم جولی سدیویخاطرات از اسیکوفیل، و من با دخترم اولین تلاشم را در زمینه کتاب های صوتی انجام دادم مارتا بارنتفوق العاده لذت بخش است (و به طرز شگفت انگیزی گفته می شود) دوستان با کلمات. و در نهایت من پیوسته راهم را ادامه دادم شلی جکسون‘s رهایی، که نه تنها شاهکار ادبیات لکنت زبان، بلکه شاهکار، دوره است.
*
