به محض اینکه هوای چسبناک تابستان شروع به از بین رفتن می کند و اولین برگ ها قرمز و نارنجی آتشین می شوند، آرزوی فوری من این است که از همه چیز شبح آور و شبح آور لذت ببرم. تعطیلات زمستانی، پر از خانواده، غذا و آشفتگی، اجتناب ناپذیر است، اما در این مرحله، من هوس نوستالژی جوانی داستان های هالووین را دارم.
در حالی که بسیاری از ما برای لذت بردن از ترس‌های پرش یا خزنده در سایه‌ها به سینما و تلویزیون روی می‌آوریم، از تعلیقی که در یک داستان نوشته شده انتظار می‌کشد غافل نشوید – مثل دستی که به آرامی به زیر خطوط می‌رسد یا مجموعه‌ای از چشم‌های تیره و مهره‌ای که شما را از گوشه صفحه تماشا می‌کنند. در این هالووین، خود را در این داستان ها و شعرهایی در مورد جنگل های تاریک، تاریخچه های خانوادگی و عاشقانی که مدت هاست از آرشیوها رفته اند گم کنید. خواندن توصیه می شود و مسافر.
در این داستان ها زبان جای خود را به تخیل می دهد. برخی عجیب صحبت می کنند، برخی خفن تر، برخی لذت های خفن. اجازه دهید این داستان ها شما را به شب های تاریک زمستان نزدیک ببرد. یک پتوی اضافی بردارید و آتش روشن کنید تا سردی استخوان هایتان کاهش یابد. یا اجازه دهید تا ستون فقرات شما را خزنده و با نزدیک شدن به هالووین کمی بیشتر از هیجان لذت ببرید.
ما چیزی برای لذت بردن همه شما داریم.
“شب بخیر، خوب بخواب” نوشته برایان اونسون
شب بخیر، خوب بخواب، داستان شبح وار و مرموز کاملی برای کسانی است که از هیولاهایی که زیر تخت زندگی می کنند یا در کمد پنهان می شوند نمی ترسند. گاهی اوقات ناراحتی و عجیب در کنار ماست، در افرادی که به ما اعتماد داریم تا شب را به ما پناه دهند. در این داستان کوتاه، راوی برایان ایونسون داستان‌های دنج قبل از خواب را که مادرش در کودکی برای او تعریف می‌کرد، بازگو می‌کند. با این حال هرازگاهی با ترس به اتاق خوابش برمی گشت. اکنون، در حالی که او، همسرش و پسرش قصد دارند به خانه قدیمی دوران کودکی‌اش بروند تا آخر هفته را با مادرش بگذرانند، نمی‌تواند نگران این باشد که این داستان‌های ترسناک ممکن است به فرزند خودش هم سرایت کند. او مجبور می شود با حقایق و داستان هایی که از کودکی مدت ها نادیده گرفته است روبرو شود.
کودک کثیف اثر ماریانا انریکز
ماریانا انریکز به خاطر داستان‌های کوتاه گوتیک و ترسناک آمریکای لاتین خود شناخته می‌شود، بنابراین جای تعجب نیست که آنچه ممکن است شبیه یک داستان جنایی در بچه کثیف به نظر برسد، بسیار فراتر از یک کودک گمشده معمولی است. داستان با خانه ای از دوران کودکی آغاز می شود که سن و سال و فرسودگی آن را فراگرفته و خواننده را به محیطی عالی برای یک داستان شبح وار می کشاند. این محله به فضای وهم‌آوری می‌افزاید، زیرا زمانی اشراف آرژانتینی در آن زندگی می‌کردند که قرن‌ها پیش از همه‌گیری تب زرد فرار کردند و عمارت‌های خود را خالی گذاشتند. عمارت‌های بزرگی که با غارچه‌ها و جزئیات پرآذین تزیین شده بودند، در سراسر محله متروکه‌ای که اکنون متروکه شده بودند، به‌وجود آمدند. این محله مملو از خانه های در حال پوسیدگی، مشاغل در حال شکست، دزدان و افراد بی خانمان است. راوی نمی‌خواهد خانه خانوادگی‌اش را ترک کند، اما وقتی زن و کودک بی‌خانمان که بیرون از خانه زندگی می‌کنند ناپدید می‌شوند، او شروع به تعجب می‌کند که آیا نیروهای ماوراء طبیعی در بازی هستند یا خیر.
«نوک پا» اثر لِرد بارون
چیزی کاملاً وحشتناک در داستان‌هایی وجود دارد که شخصیت‌های بزرگ‌تری را دنبال می‌کنند که وقایع دوران کودکی خود را دوباره مرور می‌کنند، به‌خصوص زمانی که آنها به این فکر می‌افتند که آیا افرادی که همیشه می‌شناختند و دوستشان داشتند همان‌هایی هستند که به نظر می‌رسند. لِرد بارون در «نوک نوک پا» ماهیت حیوانی را که در خواسته‌های انسان آشکار می‌شود، خلع سلاح می‌کند. زمانی که راوی به دنبال پاسخی برای شرایطی است که تجربه کرده است، به یک سفر کمپینگ خانوادگی برمی گردیم، مطمئن است که دوران کودکی کامل او هیچ آسیبی برای او نگذاشته است. ترس در این داستان کوتاه در اطراف آتش نیست، بلکه در اعماق جنگل زندگی می کند و انگشتان دست به آرامی به خواننده
“پادشاه همه گرازها” نوشته جی جی لیناس
در میانه ناکجاآباد، یک خانه مزرعه ای منزوی که زوجی مسن در آن زندگی می کنند، انباری ویران، تلفنی که زنگ نمی زند – فرمول نهایی وحشت. در داستان کوتاه پادشاه همه خوک ها، راوی و دوستش مارک به دنبال یک مزرعه خوک کوچک هستند که مارک در یک انجمن آنلاین پیدا می کند. از همان ابتدا، خواننده احساس می کند که این رابطه به خودی خود عجیب است: بر اساس یک شیفتگی ناپایدار ساخته شده است. وقتی به مزرعه می رسند و برای شام دعوت می شوند، چیزها عجیب تر و لایه لایه تر می شوند. چه چیزی در انبار پنهان شده است؟ آیا شخصیت های قابل اعتمادی وجود دارد؟ آن طرف تلفن چه کسی است؟
«هانا-بیست» ساخته جنیفر مک ماهون
شب هالووین است، بچه ها لباس پوشیده اند، خانه ها با فانوس ها و وسوسه های شبح آور تزئین شده اند. ارین سیزده ساله لباس پوشیده و آماده است تا با دوستانش شوخی کند که مادرش آماندا او را به خاطر لباس هانا هیولا سرزنش می کند: رنگ آبی جامد، کلاه گیس دلقک رنگارنگ، شنل نقره ای. ارین اهمیتی نمی‌دهد که هانا هیولا یک بار توسط یک دختر محلی با سابقه‌ای که شهرشان را آزار می‌دهد حمل می‌کرد، این بخشی از هیجان است. او از قوانین مادرش رنجیده است، غافل از اینکه رئیس آماندا بیش از نگرانی والدین است. جنیفر مک‌ماهون به خوانندگان نشان می‌دهد که چگونه وحشت‌های گذشته در حالی که زمان را در هانا-بیست می‌بافد، آشکار می‌شود.
“دوست استخوانی” نوشته زبی واتسون
در این فلش فیکشن، زبی واتسون داستانی در مورد مردگان، پر از هوی و هوس و اشتیاق تعریف می کند. وقتی یک دختر نوجوان جسدی از استخوان را پیدا می کند، تصمیم می گیرد با او قرار ملاقات بگذارد. داستان از دیدگاه اسکلت روایت می شود که او سعی می کند خود را در این دنیای جدید جا دهد، اما در مورد تاریخچه خود و اینکه قبل از تبدیل شدن به توده ای از استخوان های در حال پوسیدگی شگفت زده می شود. داستان در نثر شاعرانه زیبایی می گذرد که دردی مالیخولیایی در خواننده به جا می گذارد.
“ارواح لعنتی!” توسط هانا گرگوری
گاهی اوقات داستان‌های هالووین مضامین شبح‌آلود و پس‌زمینه‌های شبح‌آلود را ارائه می‌دهند که توسط عشق یا طنز غلبه کرده‌اند. در قطعه فلش “ارواح لعنتی!” ما یک داستان وهم انگیز داریم که به چیزی عجیب تر و خنده دار تر تبدیل می شود. هانا گرگوری به ما راوی می‌دهد که نمی‌تواند معشوق قدیمی‌اش را که هنوز هم هر ماه اکتبر به او سر می‌زند، تکان دهد، و هر بار که احساس می‌کند باد سردی از گردنش می‌گذرد، خودش را در حمام بار در حال خودارضایی می‌بیند. او زندگی جنسی وسواسی خود را از همه مخفی نگه می دارد تا اینکه با کسی ملاقات می کند که درد دل از دست دادن شریک زندگی اش را درک می کند و حتی پس از مرگش به او باز می گردد.
گوشه نشین استخوان نوشته لیندسی کرال
The Bone Hermit یک قطعه ترسناک از تخیلی فلش است که آرامشی طولانی به جا می گذارد. این احساس خزنده وحشتناکی را ایجاد می کند زیرا خرچنگ گوشه نشین در استخوان های شوهر مرده راوی زندگی می کند. درست همانطور که او فکر می کرد جسد را به سلامت در یک یاروی ساحلی گذاشته است، خرچنگ در جسد ساکن می شود و قسمت هایی از بدنش بیرون از پنجره ظاهر می شود، خرچنگ از میان چشم های توخالی جمجمه نگاه می کند.
I Pray at Screamers House of Horrors اثر دومنیکا مارتینلو
«من در خانه وحشت فریادها دعا می کنم» اولین شعر از شعر دومنیکا مارتینلو است که امید در خانه ای از وحشت متولد می شود. زبان کوبنده و احشایی صحنه‌هایی از اعتیاد و شفا را از زندگی راوی به تصویر می‌کشد و خواننده را به دام می‌اندازد، خفه می‌شود، به دنبال فرار می‌گردد و او را به این فکر می‌اندازد که آیا نور انتهای تونل توهم گرما است یا وحشت خورنده‌تری.
