ظرفی زیبا برای احساسات بزرگ – داستانی ضروری

تئاتر جهش قرمز برای اقتباس از «همسر حیوان» برای صحنه – و اعتماد به غم تماشاگران جوان

چه داستان هایی از دوران کودکی تان در خاطرتان می ماند؟ آرتاکس غرق در باتلاق غم؟ آخرین تک شاخ به شکل وحشی خود باز می گردد و شاهزاده را پشت سر می گذارد؟ پادشاه گابلین دیوید بووی، سارا را در جستجوی برادر کوچکش به پیچ و خم می کشاند؟

این‌ها انواع داستان‌هایی است که هنرمندان پشت تئاتر جهش قرمز هنگام خلق آثاری برای مخاطبان جوان به آن‌ها اشاره می‌کنند: داستان‌هایی که اضطراب‌های دوران کودکی و نوجوانی را جدی می‌گیرند، آن احساسات را از طریق هنر متحول می‌کنند و دوران کودکی‌شان مدت‌ها گذشته باقی می‌ماند.

این نوع داستانی است که من در مجموعه خود به دنبال آن بودم همسر یک حیوان (Red Hen Press، 2020)، که تحولات زنان را بررسی می کند: از دختر به زن، همسر، مادر، هیولا. Red Leap، یک شرکت تئاتر فیزیکی مستقر در نیوزلند، داستان عنوان مجموعه را اقتباس کرده است سیگنت، محصولی برای تمام سنین که در سپتامبر 2026 در اوکلند به نمایش درآمد.

در «همسر حیوان»، الکس دوازده ساله متوجه می‌شود که مادرش گم شده است و داستانی را باور می‌کند که مادرش زمانی به او گفته بود: اینکه او یک قو بود که شنل پردار خود را برای حمام کردن در دریاچه درآورد، اما مردی خرقه را بدزدد و او را همسر خود کرد. او آن را در زیر خانه ای که بر فراز دریاچه ساخته بود دفن کرد. الکس معتقد است که وقتی شنل پنهان را پیدا می کند و آن را به مادرش باز می گرداند، مادرش تبدیل به یک قو می شود و پرواز می کند. همانطور که پدر الکس حیاط خلوت را حفاری می کند و در نهایت حوض را کشف می کند، الکس برای بازگرداندن مادرش به راه می افتد.

من با کارگردانان، الا بکرافت، مدیر هنری رد لیپ و پدی کارول، مدیر آموزشی، در مورد تبدیل همسر حیوانات به تئاتر فیزیکی، آنچه در این فرآیند تغییر کردند و اینکه چگونه اثری برای مخاطبان جوان درباره غم، جادو و رها کردن خلق کردند صحبت کردم.

+

لارا ارلیش: چه چیزی در Animal Wife شما را به فکر انداخت کمی تئاتر در این وجود دارد?

الا بکرافت: از آنجایی که کار ما بسیار فیزیکی است و از زبان زیادی استفاده نمی‌کند، ما به داستانی با قوس روشن نیاز داشتیم که بتواند به تئاتر فیزیکی و همچنین سفرهای فعال، محیط‌های جذاب و دنیایی مرتفع تبدیل شود. همچنین باید یک «نمایش تنه» می بود که به راحتی می توانستیم از آن عبور کنیم.

من به طور خاص به مجموعه‌های داستان کوتاهی که از منظر زنانه نوشته شده بود نگاه می‌کردم، اینگونه بود که به آن برخوردم همسر یک حیوان ما به‌عنوان یک شرکت، سعی می‌کنیم داستان‌هایی را انتخاب کنیم که حول محور زنان، نوشته‌شده توسط زنان باشد – و ما زنان زیادی در تیم خلاق داریم.

پدی کارول: به‌عنوان یک شرکت تئاتر فیزیکی، یافتن منبعی با تاریخچه قوی و شاعرانگی بسیار غنی است. ما می‌خواستیم نمایشی برای جوانان بسازیم که بالغ و جالب باشد، با ستون فقرات قوی مبارزه کنیم. بهترین منبع منبع اغلب سوالات بیشتری نسبت به پاسخ دارد.

LE: چطور شد؟ سیگنت باید قرار گذاشتن را شروع کنیم؟ شما داستان را فهمیدید – بعد چه اتفاقی افتاد؟

کامپیوتر: ما با داستان شما به عنوان یک تحریک شروع کردیم، سپس تیم طراحی و خلاق را وارد کردیم. چیزی که من در مورد رد لیپ دوست دارم، و در مورد داستان های تخیلی وقتی به خوبی اجرا می شود، این است که هر یک از اعضای تیم خلاق تقریباً در هر انتخابی حرفی برای گفتن دارند. سلسله مراتب های معمولی به نفع این ایده که همه ما با هم کار می کنیم تجزیه می شوند – همه ما از هر انتخابی استفاده می کنیم. ما بحث می کنیم که متن ممکن است به نظر برسد که روی صحنه نصب شده است، اما هرگز چیزی 100٪ ثابت نمی کنیم. فکر می کنیم اینها سرزمین هایی هستند که ما به آنها علاقه مند خواهیم شد. تقریباً همینطور است سیگنت اختراع شده است.

به عنوان مثال، طراح صحنه ما، جان وریت، گفت: “به نظر من آب یک ماده بازی فوق العاده خواهد بود.” او همچنین مصالح ساختمانی را معرفی کرد زیرا پدر/کاب در حال ساخت خانه خانوادگی بر فراز دریاچه است. این گفتگوی خلاقانه تقریبا تا افتتاحیه نمایش ادامه دارد.

ما همچنین با بازیگران خود به عنوان صداهای خلاق کلیدی رفتار می کنیم. آنها تصمیمات بزرگی در مورد شخصیت و داستان می گیرند و از تصورات و غرایز خود پیروی می کنند، زیرا آنها فقط شخصیت ها را برآورده نمی کنند – آنها جادوی صحنه را تسهیل می کنند. شان مک دونالد، بازیگر نقش پدر/ کاب، یک رقصنده و طراح رقص شگفت انگیز است. او به ایجاد حس خانواده کمک کرد که عشق زیادی را از طریق لمس بیان می کند.

LE: محدودیت بازیگری سه نفره چگونه شخصیت‌ها را شکل داد، به خصوص تصمیم به قطع شخصیت امیر، پسری هم سن و سال الکس که در میانه داستان اصلی ظاهر می‌شود؟

کامپیوتر: برای من، امیر نماینده الکس است که برای اولین بار جذابیت نوجوانی را تجربه می کند، اما او همچنین آن را به عنوان یک حواس پرتی از سفر خود می بیند. قسمت میانی داستان در واقع حول محور رابطه آنها می چرخد.

EB: من از بیداری در الکس خوشم آمد و همچنین دوست داشتم امیر حقیقت را حفظ کند وقتی به الکس می گوید: “مادرت قو نیست، دیدم او سوار ماشین شد و رفت – بیدار شو.” الکس در آن پرتگاهی بین دوران کودکی و درک کمی بیشتر از واقعیت جهان است و امیر هم اکنون در آن طرف است.

کامپیوتر: ما واقعاً می خواستیم به رابطه والدین و فرزند به عنوان هسته اصلی نمایش نگاه کنیم. تعجب کردم: اگر مقداری از ماهیت بازیگوشی رابطه الکس و امیر را به رابطه پدر و دختری بیاوریم چه؟ ما هم می‌دانستیم که مخاطبان کار ما جوان‌تر از شما هستند.

نکته دیگر، به طرز چشمگیری، این بود که امیر اقلام توتمی را که الکس در هبوطش به دنیای زیر خانه استفاده می‌کند، اهدا می‌کند تا مادرش را پیدا کند. در طول فرآیند خلقت، این اشیا به نمادهای اشاره ای بین والدین و کودک تبدیل شدند – زبانی بصری که در نیمه دوم نمایش به آن باز می گردیم. کاری که اجسام در فضا انجام می دهند این است که این روابط را به هم نزدیک می کنند و به Cygnet/Alex در بخش آخر سفر کمک می کنند.

ما اغلب از غریزه بازیگر پیروی می کنیم. لحظه ای بود که آریانا آزبورن، بازیگر نقش مادر، یک حرکت را کشف کرد: انگشتانش را با Cygnet/Alex با بازی لوئیز جیانگ لمس می کند و بدن آنها طوری حرکت می کند که گویی جریان الکتریکی بین آنها جریان دارد. فکر کردیم: خب این ژست سابقه دارد. این چیزی است که یک خانواده را گرد هم می آورد. این ژست جادویی به نظر می رسید و همچنان در طول کار طنین انداز می کرد.

وقتی در حال تحقیق بودیم که چگونه سیگنت/الکس را وادار کنیم تا پدر/کاب را از تاریکی که او را پس از مرگ مامان می‌سوزاند بیرون بکشد، به یاد می‌آورم که الا گفت: “آره، آره، بله، این بار این کار را انجام خواهیم داد.”

EB: از آنجایی که هیچ کلمه ای در نمایش وجود ندارد، باید ژست هایی را پیدا کنیم که مخاطب به طور غریزی آن ها را درک کند و سپس آن ها را تکرار کنیم و به آنها معنای بیشتری بدهیم. اینگونه است که بدون کلام برای مخاطب روایت می سازیم.

LE: در نثر هم همینطور است. وقتی می‌خواهید یک حس جادویی-واقع‌گرایانه در صفحه ایجاد کنید، نمی‌خواهید بیش از حد توضیح دهید که چگونه جادو کار می‌کند.

کامپیوتر: ما فانتزی بالا انجام نمی دهیم. ما جادو می سازیم

LE: ما نیازی به دانستن قوانین نداریم. ما فقط باید جادو را در عمل ببینیم.

در مورد تغییر شکل مادر هم انتخاب جالبی کردی. در نسخه من – که بر اساس طناب دوشیزه قو در افسانه ساخته شده است – پدر به طور تصادفی با زنی در حال حمام کردن در برکه برخورد می کند و شنل پردار او را می دزدد تا نتواند دوباره به قو تبدیل شود. ج سیگنت، انتخاب مادر این است که عبایش را کنار بگذارد و با پدر به عنوان یک زن زندگی کند.

کامپیوتر: در داستان شما، او نسخه واشکنی شاهزاده یا مرد جنگلی است. اوایل می دانستیم که می خواهیم برخی از این عناصر را کنار بگذاریم و پدری بسازیم که بچه های مخاطب ما بتوانند با او ارتباط برقرار کنند.

EB: من آن قسمت از داستان شما را خیلی دوست داشتم، اینکه چگونه مادر واقعاً دخترش را دوست داشت اما همچنان رفت. این بزرگترین جرم است که یک مادر بچه هایش را رها کند. من فکر می کنم داشتن نسخه های مختلف از مادر شدن در جهان خوب است.

با این حال، آریانا در صحنه نمایش گفت: “اگر پدر/کاب مرا به دام انداخته است، چگونه راهی پیدا کنیم، در آن فرم ساده و بی صدا، تا تماشاگران او را به عنوان یک شخصیت ظریف ببینند؟” آریانا همچنین نیاز داشت که عاملیت بیشتری برای مادر پیدا کند تا او فقط یک روح در پس زمینه نباشد.

ما همچنین به رابطه در حال توسعه بین پدر/کاب و سیگنت/الکس پاسخ دادیم که زیبا، گرم و بازیگوش بود. پس از بازنگری در رابطه آنها، متوجه شدیم که باید در مورد اتفاقی که برای مادر افتاده است تماس بگیریم. و ما تماس گرفتیم که او مرده است.

کامپیوتر: یکی از معیارهایی که هنگام بررسی اقتباس‌ها به آن دست یافتیم، روشی بود که استودیو گیبلی از کتاب‌ها اقتباس می‌کرد. فیلم های آنها برای جوانان است، اما آنها یک جدیت واقعی در مورد آنها دارند. آنها به جدیت کودکان اعتقاد دارند.

EB: تئاتر کودک گاهی اوقات می تواند بیش از حد به افسانه ها تکیه کند و کمی جذاب شود. «همسر حیوان» آن افسانه‌ای داشت که با مدرنیته برخورد می‌کرد – آن خامی. من عاشق برخورد این دو تن بودم.

کامپیوتر: ما در مورد ارج نهادن به متن منبع و همچنین احترام به اقتباس زیاد صحبت کرده ایم. برای من، الکس و پدرش عمیقاً غمگین هستند. من خاطرات خودم را از از دست دادن اعضای نزدیک خانواده در کودکی به این موضوع آوردم.

یک روز صبح داشتم رانندگی می‌کردم و فکر می‌کردم: «اگر جعبه‌ای که شنل پر در داستان اصلی بود حاوی خاکستر مادر باشد، چه؟ همه در اتاق گفتند: “این یک تغییر بزرگ خواهد بود.” در مورد آن صحبت کردیم و وقتی به آخرین لحظه نمایش رسیدیم، آن را در برابر چشمان زیادی آزمایش کردیم. وقتی این انتخاب را انجام می دهید، احساس بسیار تند، درخشان و خطرناک می کنید.

LE: لحظه ای که Cygnet/Alex جعبه را برگرداند و خاکستر مادر بیرون ریخت، قلبم را به بهترین شکل ممکن شکست. این لحظه بسیار زیبا و قدرتمندی است. من همچنین دوست دارم که شما آن را جلوی تماشاگران تلفظ نکنید. شما این ابهام را حفظ می کنید یکی از مخاطبان می‌تواند بفهمد که او مرده است، یا می‌تواند با Cygnet/Alex جادوی خود را حفظ کند.

EB: این کار به این دلیل کار می کند که جوان ترین مخاطبان مرجع خاکستر را درک نمی کنند، بنابراین آنها چیزی متفاوت از مخاطبان مسن تر می بینند.

کامپیوتر: جوان در شعرهای او همچنان می تواند نسخه فانتزی داستان را در کنار نسخه دیگر ببیند. این چیزی شگفت انگیز در مورد داستان اصلی بود که می خواستیم در اقتباس خود حفظ کنیم. من یک مصاحبه با شما خواندم که در آن گفتید مهم نیست که مادر قو باشد. مهم این است الکس معتقد است که او است این ایده – که هر دو واقعیت می توانند به طور همزمان برای یک مخاطب وجود داشته باشند – برای اثر بسیار مهم به نظر می رسید.

EB: این یک چیز جهانی در مورد کودکی است که با لحظه ای که شما یاد می گیرید والدینتان در حال مرگ هستند دست و پنجه نرم می کند. یادم می آید که این را یاد گرفتم و با دو فرزندم آن لحظه را به یاد می آورم که ناگهان کلیک کرد. این وحشتناک است.

کامپیوتر: این یک نوع تخم مرغ عید پاک است، اما زمانی که ما تصمیم خاکستر را گرفتیم، در مورد این ایده صحبت کردیم که در آن لحظه آخر، Cygnet/Alex می تواند بسیار پیرتر باشد. ممکن است سالها قبل از رسیدن آن لحظه بگذرد.

LE: سفرهای هر سه شخصیت بسیار واضح بود، حتی وقتی جایی برای تفسیر و جادو باقی می گذاشتید. فکر می‌کردم حذف امیر قوس اصلی خانواده را روشن می‌کند و به غم و اندوه و پذیرش در پایان قوت می‌بخشد – چه پذیرش مرگ مادر، چه ناپدید شدن یا تغییر شکل. واکنش تماشاگران چگونه بود؟

کامپیوتر: ما شش نمایش اجرا کردیم و آن را به هر گروه سنی که فکر می‌کردیم کار با آنها صحبت می‌کند نشان دادیم. احساس سکوت و توجه شدید بچه های کوچک شگفت انگیز بود. بازیگران می‌توانستند این لحظات کوچک را بشنوند که با صدای بلند حرف‌ها را می‌گویند. لوئیز از کودکی شنید که گفت: “مادر یک قو است!” بالاخره دیگران گفتند: اوه او مرده است. آنها از ابتدا تا انتها به نمایش متعهد بودند که بسیار لذت بخش بود.

یکی از چیزهایی که ما می خواستیم این بود که جوانان سفر احساسی را تجربه کنند که ما با تماشای داستان هایی مانند آن تجربه کردیم داستان بی پایان– آن فیلم‌های جوان و بزرگسال با خطرات عاطفی عظیمی که در عین حال شگفت‌انگیز و ترسناک بودند. مردم از ما پرسیدند که آیا این نمایش خیلی ترسناک است و ما گفتیم: ما اینطور فکر نمی کنیم.

EB: وقتی به داستان‌هایی که در کودکی تجربه کرده‌اید فکر می‌کنید، آن‌هایی که واقعاً به شما می‌چسبند همان‌هایی هستند که به خودتان می‌گویید: «من گریه کردم. شیر شاه نابودم کن.» و بنابراین در قلب شماست. به نظر من تاریخ ظرف زیبایی برای احساسات بزرگ است.

یک سوال در مورد هشدارهای محتوایی و نگرانی برای جوانانی که ممکن است والدین خود را از دست داده باشند وجود دارد. شما نمی خواهید به کسی آسیب وارد کنید. سیگنت یک فریاد واقعی است، اما به نظر نمی رسد که ما به قلب بینندگان خنجر می زنیم و سپس آنها را رها می کنیم تا روی زمین خونریزی کنند. احساس می کند گرم نگه داشته شده است. بیشتر بزرگسالان در پایان گریه می کنند، اما بعد از آن شخصی آمد و گفت: «مثل یک بغل بزرگ، غمگین و گرم است» که احساس درستی دارد.

کامپیوتر: موسیقی جسیکا چمبرز هم همین را به ارمغان می آورد. او یک آهنگ پنج و نیم دقیقه ای ایجاد کرد که ما را به نقطه اوج احساسی پایان و سپس از طریق یک سری انتشار ثابت به تاریکی بیت نهایی می برد.

LE: بازی بعدی چیست؟

EB: سیگنت است در پروژه برای سال آینده ما آن را در جشنواره‌ها بازی می‌کنیم، بیشتر در آسیا، جایی که در حال حاضر تماشاگران زیادی داریم، و می‌خواهیم آن را به تئاتر مدارس راه دهیم. ما در مدارس سراسر جهان با هنرمندانی کار می کنیم که در غیر این صورت به تئاتر معاصر دسترسی ندارند. این بخشی از دلیلی است که می خواستیم سریال بازیگران کوچکی داشته باشد و فوق العاده چابک باشد.

کامپیوتر: ما همچنین همراه با نمایش در مورد اینکه چگونه و چرا این کار را به روشی که انجام دادیم، آموزش می دهیم. ما می‌خواهیم این اثر نه تنها برای عموم، بلکه برای سازندگان تئاتر جوان که می‌توانند با شیوه‌های پشت سر آن درگیر شوند، قابل دسترسی باشد. سیگنت. این یکی از دلایلی است که ما متعهد شدیم که بخش‌هایی از نمایش را همان‌طور که هستند لوفای بسازیم: شما می‌توانید چیزی بسیار جادویی با ساختارهای ساده در زمینه تئاترسازی خودتان خلق کنید.

EB: شما به یک پروژکتور شگفت انگیز و بودجه هنگفت نیاز ندارید. می توانید از یک چراغ قوه و یک پر کوچک که در بالش خود پیدا کرده اید استفاده کنید و چیزی شگفت انگیز بسازید.

LE: صرفه جویی با داستان کار می کند. Cygnet/Alex این دنیای فانتزی را در اطراف خود ایجاد می کند، بنابراین نیازی نیست که به شدت ساخته شده باشد. این احساس بداهه است که از مواد و منابع خود او ایجاد شده است.

کامپیوتر: یکی از چیزهای مورد علاقه من در مورد داستان شما این است که از نظر شاعرانه متراکم است. و این داستان آغازین مجموعه ای است که به فرزند خودتان اختصاص داده شده است. ما بسیار خوش شانس هستیم که توانستیم آن را تطبیق دهیم – و سپس لحظه ی میخکوب کننده ای بود که آن را به شما نشان دادیم.

اینکه احساس کنیم پاسخ شما منعکس کننده چیزهایی است که از مخاطبان شنیده ایم، باعث افتخار ما در کار و احترام زیادی برای شما به عنوان عضوی از تیم خلاق در قاره ای متفاوت، در آن سوی جهان است.

+++

شرکت پدی کارول سلام / نام من پدی است. من از سال 2010 در هنرهای نمایشی در Aotearoa نیوزلند، در طیفی از نقش های غنی و متحول کننده کار می کنم. ایجاد آثار زنده ای که سرمایه گذاری متقابل را هم از سوی مخاطبان و هم از سوی مجری دعوت می کند، اشتیاق من است. برای ایجاد فضاها و تجربیاتی که در آن تئاتر ایجاد، مشاهده و تجلیل شود.

+

لارا ارلیش نویسنده است همسر یک حیوان (مطبوعات مرغ قرمز، 2020) و مرا محکم تر ببند (مطبوعات مرغ قرمز، 2025). نوشته‌های او دخترانه، مادری، میل و تلاقی‌های داخلی و عجیب را بررسی می‌کند. او استادیار مدعو زبان انگلیسی و نویسنده در کالج کانکتیکات است و بنیانگذار Thought Fox Writers Den و خالق و میزبان فیلمنامه نویس مادر هیولا، یک پادکست ادبی که تقاطع نویسندگی و مادری را بررسی می کند. www.LaraEhrlich.com

+