وقتی به داون چین یک پروژه تاریخ دبیرستان برای مصاحبه با یکی از اعضای خانواده محول می شود، او مادربزرگ پدری خود را انتخاب می کند و بیشتر از آنچه که چانه زنی می کرد، درباره تاریخچه خانوادگی خود، از جمله چندین راز تغییر دهنده زندگی، می آموزد.
همه دروغ‌ها، همه رازها، ماسک‌هایی که خانواده‌اش می‌زنند، ماسک‌هایی که او هم می‌زند، مثل یک نمایش خوب، گذشته را پاک می‌کند. چگونه می توانید خود را یک خانواده بنامید وقتی هیچ چیزی در مورد یکدیگر نمی دانید؟ چطور می‌توانی خودت را هر چیزی صدا کنی؟
آخرین کتاب ال شن، خارجی ها، یک حماسه جوان چند نسلی از زنان چینی است که عمدتاً در ساحل شرقی ایالات متحده اتفاق می افتد. این نسل ها از امپراتوری چین تا مدرسه شبانه روزی ورمونت امروزی را در بر می گیرند. این اسرار شامل دروغ و فریبکاری بود که با Duanfang، اصلاح‌طلب فقید کینگ که به آموزش دختران اعتقاد داشت و علیه پادویی مبارزه می‌کرد، آغاز شد. او تظاهر به مانچویی کرد و از صمیم قلب از سلسله چینگ حمایت کرد، اما از خانواده هان بود و در نهایت با حمایت از امپراتور پوی در جریان انقلاب Xinghai در سال 1911 جان خود را از دست داد. بخش های مربوط به Duanfang اگرچه مختصر هستند، برخی از خاطره انگیزترین نوشته های شن را ارائه می دهند.
او که در زیر یک آسمان مه آلود در تانگشان چین متولد شد، همیشه می دانست که عالی خواهد بود. به هر حال، پدرش، مانند پدرش، عالی بود، و حالا او در آستانه بلوغ، بزرگ شدن را یاد خواهد گرفت. دوانفانگ که روی بالکن ایستاده، ستون‌ها در کنار آن قرار گرفته و سقف آجدار یک بتکده از آن محافظت می‌کند، رویای تمام راه‌هایی را در سر می‌پروراند که چین را از درزها کنده و نخ به نخ کشور را تغییر شکل دهد.
نام انگلیسی مادربزرگ داون آدری بود، نامی که او پس از ترک خانه‌اش در تایپه در سال 1965 برای شرکت در سال آخر دبیرستانش در نیویورک با برنامه‌ریزی برای حضور در دانشگاه در ایالات متحده انتخاب کرد. زورا و مادربزرگش هرگز صمیمی نبودند.
همه پدربزرگ و مادربزرگ او مرده اند به جز نای نای – مادر پدرش – و دان فقط او را در کریسمس می بیند. وقتی او بچه بود، با هم به سفرهای دریایی می رفتند و نای نای روی عرشه آسمان ورق بازی می کرد یا کنار استخر می خواند. او به گشت و گذار نمی رفت و حتی گاهی اوقات کشتی را ترک نمی کرد. به دلایلی که داون سعی نکرد بفهمد، نای نای هرگز به نوه‌اش اهمیت نمی‌داد، انگار بچه‌ها با او بیگانه بودند، حتی اگر او دهه‌ها بود که یکی را به دنیا آورده و بزرگ کرده بود.
هنگامی که سپیده در نهایت مادربزرگش را وادار می کند تا صحبت هایش را باز کند، او متوجه می شود که چیزی در خانواده اش چیزی است که او فکر می کند. وقتی آدری به ایالات متحده مهاجرت کرد، پدر و مادرش قبلاً برای او شوهر آینده انتخاب کرده بودند، پسر دوستان قدیمی که اتفاقاً در همان مدرسه در نیویورک تحصیل می کردند. کالوین در ابتدا دوستانه است و آدری را از دوره های تنهایی ناهار نجات می دهد. اما وقتی این دو با یکدیگر آشنا می شوند، کالوین مالکیت می شود. آدری می شنود که یک نوجوان چینی دیگر به نام ساموئل یک معلم صبور است و می تواند در مورد زبان انگلیسی به او کمک کند، اما کالوین نمی خواهد در مورد آن بشنود و ادعا می کند که ساموئل خطرناک است. مثلث عشقی شکل می گیرد و آدری احساس می کند که به جهات مختلف فشار آورده است.
سحر مسائل مربوط به رابطه خودش را دارد، اگرچه آنها به پیچیدگی مادربزرگش نیستند. او به یکی دیگر از دانش‌آموزان مدرسه شبانه‌روزی‌اش، پنه‌لوپه پاتل، که پنه نام دارد، نزدیک می‌شود و برای مدت طولانی آن دو کاملاً مطمئن نیستند که آیا فقط دوست هستند یا رابطه‌شان چیزهای بیشتری وجود دارد.
شن در یادداشت نویسنده خود نوشت که دوانفانگ پدربزرگ اعظم او بوده و از او برای نوشتن این داستان الهام گرفته است. او همچنین یک کلکسیونر مصنوعات برنزی بود که برخی از آنها اکنون در موزه هنر متروپولیتن نیویورک نگهداری می شود.
