دزد کتاب توضیح داد: چرا مرگ داستان لیزل را نگهبانی می کند

هشدار اسپویلر: این مقاله به پایان رمان مارکوس زوساک می‌پردازد، از جمله اینکه چه کسی در خیابان هیمل می‌میرد و در پایان چه اتفاقی می‌افتد.

مرگ از دست نوشته لیزل ممینگر محافظت می کند زیرا داستان او به او دلیلی می دهد تا به دنبال خوبی در افرادی باشد که ظلم آنها را هر روز می بیند. او پس از بمباران خیابان هیمل، دست نوشته را از یک کامیون زباله نجات می دهد، آن را بارها و بارها می خواند و سال ها بعد پس از مرگ لیزل، آن را به لیزل نشان می دهد. حتی بعد از این همه بازخوانی، او از او سوالی می پرسد که او در تلاش است تا به آن پاسخ دهد. گرفتی؟

این سوال چیزی است که باعث می شود پایان برای من ماندگار شود. مرگ یک عمر فرصت داشته تا به این کتاب فکر کند. لیزل که دوران کودکی خود را با یادگیری خواندن سپری کرد، ممکن است بپرسد با تجربه ترین شاهد رمان واقعاً چه چیزی یاد گرفته است.

در پایان چه اتفاقی می افتد دزد کتاب?

بمب‌ها در خیابان هیمل می‌افتند در حالی که لیزل در زیرزمین هوبرمن در حال کار بر روی دست‌نویس زندگی‌اش است، که او آن را می‌نامد. دزد کتاب. پایین بودن او را نجات می دهد. هانس و رزا هوبرمن و رودی اشتاینر کشته می شوند. وقتی لیزل رودی را در میان مردگان می یابد، او را می بوسد. او همچنین آکاردئون هانس را در کنار بدن او قرار می دهد. در حالی که امدادگران او را می برند، دست نوشته او باقی می ماند. او خود را روی کامیون زباله می اندازد، جایی که مرگ او را بلند می کند.

زیرزمین قبلاً جایی بود که لیزل خواندن را با هانس آموخت و خانواده مکس واندنبورگ را در آن پناه دادند. در زمان بمباران، این مکان همچنین مکانی است که لیزل می تواند به تنهایی بنشیند و تصمیم بگیرد که چگونه داستان خود را تعریف کند. جزئیات فیزیکی مهم است. او زنده می ماند زیرا اتفاقاً زیرزمینی است و اتفاقاً آنجاست زیرا چیزی دارد که می خواهد بنویسد. زوساک اجازه می دهد شانس و نوشتن در یک اتاق با هم ملاقات کنند.

چرا مرگ دست نوشته لیزل را نجات می دهد؟

وقتی مرگ دفترچه یادداشت را می گیرد، قبلاً دیده بود که بمباران با خیابان لیزل چه کرد. صفحات به او امکان دسترسی به آنچه قبل از رسیدن او وجود داشت را می دهد. او می تواند روح هانس را جمع کند، اما لیزل باید به او بگوید که چه حسی دارد که هانس در کنار او نشسته و به او خواندن یاد می دهد. او می تواند به افرادی که مرگ در آخرین لحظاتشان با آنها ملاقات می کند، زمانی را که قبل از سقوط بمب ها با هم سپری کرده اند، بدهد.

زوساک در مصاحبه ای که در راهنمای معلم ناشر گنجانده شده است، انگیزه راوی را شرح می دهد. او سرانجام به مرگ اکتفا کرد که از کار او خسته شده بود و از اینکه انسان ها می توانند با یکدیگر چه کنند می ترسید. در این نسخه، مرگ داستان لیزل را تعریف می کند تا خود را متقاعد کند که انسانیت ارزش توجه به آن را دارد. زوساک همچنین نوشته لیزل را به نحوه تسلط او بر کلمات در جامعه ای که هیتلر از آنها برای نابود کردن زندگی استفاده می کرد، ربط می دهد. مصاحبه با مارکوس زوساک در راهنمای معلم خانه تصادفی پنگوئن

همچنین پژواک رودی در نجات وجود دارد. پیش از این، رودی پس از پرتاب کتابی به داخل رودخانه می رود. بعداً، مرگ به دنبال کتابی که دیگران آن را به عنوان ضایعات در نظر گرفته اند، سوار کامیون می شود. هر دو در یک کتاب ارزش قائل هستند زیرا به دختری که کتاب به آن تعلق دارد توجه کرده اند. صحنه ها از هم دور هستند، اما در کنار هم، تصمیم مرگ شبیه یک عمل عاشقانه به نظر می رسد.

بعد از بمباران چه اتفاقی برای لیزل و مکس می افتد؟

ایلسا هرمان و همسرش پس از بمب گذاری در لیزل حضور دارند. لیزل بعداً مدتی را در فروشگاهی می گذراند که توسط پدر رودی، الکس اشتاینر اداره می شود. مکس در سال 1945 پس از زنده ماندن از جنگ او را پیدا کرد. خیلی بعد، لیزل به عنوان یک پیرزن در حومه سیدنی، استرالیا درگذشت. در این رمان از شوهر، فرزندان و نوه های او نام برده شده است. این باعث می شود نام همسرش فاش نشود، بنابراین ملاقات با مکس دلیلی برای شناسایی او به عنوان مردی که او با او ازدواج می کند، به ما نمی دهد.

پایان نامه همچنین به لیزل خداحافظی دوم با رودی را می دهد. او به رودخانه‌ای می‌رود که زمانی کتابش را از آنجا برداشته و خاکستری را که بعد از بمباران حمل می‌کند می‌شوید. به نظر من این صحنه تقریباً به اندازه بوسه هیجان انگیز است. این بوسه خیلی دیر می آید تا رودی بفهمد چه احساسی دارد. بازدید از رودخانه کاری است که او می تواند در زمان خودش انجام دهد، در مکانی که آن را به خوبی به خاطر می آورد.

“من توسط مردم تسخیر شده ام” به چه معناست؟

وقتی مرگ کتابش را به لیزل در سیدنی نشان می دهد، او متوجه می شود که او آن را بارها خوانده است. او می خواهد آنچه را که از زیبایی و بی رحمی انسان دیده است به او بگوید، اما او از قبل هر دو را از زندگی خود می داند. آنچه او در نهایت به او و سپس به خواننده می گوید آخرین خط رمان است. “من توسط مردم تعقیب می شوم.

خط داستان معمول ارواح را بر سر خود می چرخاند. اینجا مرگ است که نمی تواند خاطره مردمی را که ملاقات کرده است متزلزل کند. او از کارهایی که مردم با یکدیگر انجام می دهند و آنچه که حاضرند برای یکدیگر انجام دهند تعجب می کند. تفاوت بین قدرت عمومی تبلیغات نازی ها و کارهای کوچک و کاربردی که کلمات در دستان لیزل انجام می دهند را در نظر بگیرید. او می تواند برای همسایه های ترسیده در یک پناهگاه با صدای بلند بخواند. او می تواند هانس و رزا را در یک اتاق با هم در یک صفحه قرار دهد. مرگ لغات را تماشا کرده است که صدمات وحشتناکی وارد می کنند، و او مدام به کتابی باز می گردد که این کاربردهای آرام تر از زبان را ارزش به خاطر سپردن می کند.

نسخه خطی لیزل عنوان خود را با رمانی که در حال خواندن آن هستیم به اشتراک می گذارد و به مرگ کمک می کند تا داستان خود را بیان کند. روایت او ما را به جاهایی می برد که او نمی توانست دنبال کند. ما می شنویم که او وقتی افرادی را که دوستشان دارد جمع می کند و در نهایت وقتی او را در سیدنی ملاقات می کند چه فکر می کند. کتاب او راهی به تاریخ می دهد. روایت او به ما این امکان را می دهد که ببینیم خواندن با او چه کرد.

به همین دلیل است که من دائماً به سؤال لیزل در مورد اینکه آیا مرگ آنچه را که خوانده بود فهمیده است باز می گردم. او می تواند به او بگوید که تقریباً برای همه کسانی که دوستشان دارد چه اتفاقی افتاده است. او از او می پرسد که او از زندگی ای که آنها داشته اند چه می کند. وقتی داستان را برای ما تعریف می کند هنوز به آن فکر می کند.

برای اطلاعات بیشتر در مورد اینکه چرا رمان زوساک به ما چسبیده است، بررسی ما را بخوانید دزد کتاب.

به عنوان یک همکار آمازون، من از خریدهای واجد شرایط درآمد کسب می کنم.

اگر قصد دارید بازخوانی کنید، مارکوس زوساک را پیدا کنید دزد کتاب در آمازون

ما را در اینستاگرام و فیسبوک دنبال کنید

متصل شد