اولین ملاقات من با شوهرم بیست و پنج سال پیش یک سری آزمایش بود. دوست داری افعی سیاهو موافقید که سری 4 بهترین است؟ آیا شما طرفدار بلید رانر؟ راهنمای سفر به کهکشان? و مهمتر از همه، آیا در نوجوانی لن دیتون را خوانده اید؟ خوشبختانه برای پسر آینده مان، هر دو از دنیا رفتیم.
مقاله پس از بازرگانی ادامه دارد
شخصیت‌های غیرقابل پیش‌بینی دیتون و سبک نوشتن پیش‌راننده برای من شانزده‌ساله مکاشفه‌ای بود. من همیشه به شخصیت‌های او در ماشین‌ها فکر می‌کنم که از چیزی وحشتناک فرار می‌کنند و به سمت چیز بدتری می‌روند.
وقتی در دهه 80 بزرگ شدم، از طرفداران کلاسیک P.G. وودهاوس و جیلی کوپر مردم بد رفتار می کردند، گاهی اوقات بسیار بد، اما نقش آنها در عالم اخلاق مشخص بود. سپس، در کتاب‌هایی که در زمان تولدم نوشته شده‌اند، زمانی که گرد و غبار بالاخره از جنگ جهانی دوم فرو می‌نشیند، خود را در دنیای بدبینانه و تاریک ماموران دوگانه و فریب‌کاری دیدم که تا حدی از نوآر دهه 1930 الهام گرفته شده اما به دوران جنگ سرد به‌روزرسانی شده است: ما نمی‌توانیم به مردمی که حکومت می‌کنند اعتماد کنیم، و جهان ممکن است در شرف پایان باشد.
در سریال تاریخی که با حضور ملکه فقید می نویسم، به اواسط دهه 1960 رسیده ام. آخرین کتاب در اوج مسابقه فضایی در سال 1961 و کتاب جدید در کارائیب در سال 1966 اتفاق می‌افتد. به نظر من این یک نقطه برجسته آفتابی است: Swinging Sixties، The Beatles، Carnaby Street، Rolling Stones جوان….
اما تحقیقات به سرعت به من یادآوری کرد که این زمان ویتنام، خلیج خوک ها، فراخوان استقلال در میان بسیاری از مستعمرات قدیمی بریتانیا، مواد مخدر و سرخوردگی، ترس و پارانویا بود. این دنیایی است که دیتون کشف می کند دفن در برلین.
شخصیت ناشناس او، با بازی مایکل کین و با نام هری پالمر در فیلم‌ها (زیرا این کسل‌کننده‌ترین چیزی بود که با هم می‌توانستند به ذهنشان برسند)، تا به حال دو بار حضور داشته است. فایل IPCRESS و اسبی زیر آب. هر دو کمی دیوانه هستند. دفن در برلینکه در سال 1964 منتشر شد، جایی بود که دیتون واقعاً گام برداشت.
دیوار برلین فقط سه سال قبل بالا رفته بود. من در دهه 1980 آنجا زندگی می کردم، زمانی که دیوار پشت باغ ما را احاطه کرده بود و چند متر آن طرفتر یک پست روسی وجود داشت. مردم هنوز در تلاش برای عبور می مردند، اما در آن زمان دیوار اسطوره های خاص خود را داشت.
وقتی دیتون نوشت، وحشیگری عجیب خیابان‌ها و حتی خانه‌هایی که با سیم خاردار و بتن از وسط نصف شده بودند، هنوز تازه بود و در متن نفوذ می‌کرد. من به همان اندازه جان لو کاره را به خاطر نمایش معقول‌ترش از زمانه دوست داشتم، اما ضدقهرمان طبقه‌ی کارگر دیتون، که در تضاد با نظام است و نمی‌خواست از آن دور نگاه کند، کسی بود که واقعاً مرا وارد این ژانر کرد.
چگونه فردریک فورسایت از توطئه فرار می کند روز شغال؟ در سال 1962، پس از جنگ استقلال الجزایر، داستانی است که ما از قبل نتیجه آن را می دانیم – قاتل مطمئناً در کشتن شارل دوگل که تا سال 1970 نمرده بود شکست خورد – و با این حال ما شیفته این هستیم که او مرتباً از مقاماتی که هیچ ابایی از ردیابی او ندارند، شیفته می شویم.
درج یک روایت نادرست در رویدادهای واقعی کاری است که من با سریال خودم انجام می دهم، بنابراین تا زمانی که فورسایت این دو را محکم در هم آمیخته باشد، با او هستم. من همیشه فکر می‌کردم که چرخش نهایی، جایی که شخصیتی که فکر می‌کردیم مرده است به‌طور غیرمنتظره ظاهر می‌شود، منطقی نیست. با این حال، زمانی که اخیراً دوباره به نسخه کتاب صوتی گوش دادم، متوجه شدم که در تمام مدت این نسخه راه اندازی شده است. این باعث می‌شود که خواننده به طور کامل در بخش میانی تجدید نظر کند و به ارزش کار سخت پلیس حتی زمانی که شانس موفقیت بسیار زیاد به نظر می‌رسد، اعتبار می‌دهد.
این رمان همچنین یک قهرمان طبقه متوسط، معاون کمیسر پلیس، کلود لوبل، را در برابر یک مافوق طبقه بالا که طرد می‌کند، قرار می‌دهد. لحظه ای که لبل انتقامش را می گیرد بسیار راضی کننده است. مانند دیتون، فورسایت هیچ طرفدار طبقات حاکم قدیمی نبود، اگرچه احترام آشکاری برای قاتلان روش قائل بود.
جیمز باند (نام جاسوسی دیگر که تا حد امکان خسته کننده طراحی شده بود) به تدریج به عنوان یک شخصیت تکامل یافت. او تا حدی بر اساس خود یان فلمینگ پیر اتونی بود، تا حدی بر اساس برخی از افرادی که در اطلاعات دریایی با او ملاقات کرد، و بعداً بر اساس مدیر دکتر شماره در صفحه نمایش، ترنس یانگ ظریف و پیچیده، این یانگ بود که برش تیزی آنتونی سینکلر، ذوقش برای مارتینی و روش شیکش با سیگار را به او داد.
اما اولین مردی که نقش او را بازی کرد، با ظرافت پلنگ مانندی که نقش او را به ارمغان آورد، در یک خانه مسکونی در ادینبورگ بزرگ شد و خانه را ترک کرد و به عنوان یک آجرپز، راننده کامیون و صیقل دهنده تابوت و سایر موارد کار کرد. اگر باند مغناطیسی را که شان کانری به این نقش آورد، نداشت، به همان اندازه جالب بود؟ در زمان تحرک اجتماعی بزرگ، او یک ستاره در حال ظهور بود.
کانری در این فیلم نقش باند را بازی نکرد در سرویس مخفی اعلیحضرت. در سال 1969 او کارناوال تبلیغاتی پیرامون زندگی خود را کنار گذاشته بود. اما داشت فیلم می گرفت دکتر شماره در نزدیکی املاک چشم طلایی فلمینگ در سال 1962 زمانی که فلمینگ رمان را نوشت.
فلمینگ احتمالاً کانری (و آن کت و شلوارهای آنتونی سینکلر) را برای باند در نظر داشت که نقش سر هیلاری بری از کالج اسلحه لندن را نشان دهد. با این حال، در نهایت، این نقش به جورج لازنبی، بازیگر، رسید، که تا حدودی زودهنگام تصمیم گرفت که جیمز باند یک شکست خورده دهه 1970 باشد و شانس بازگشت را رد کرد..
در این کتاب، بلوفلد شخصیت شرور است، و طرح داستان از قلمرو کلاسیک جنگ سرد به سمت اضطراب عمومی‌تر تکنولوژیک حرکت می‌کند، که در آن جنگ بیولوژیکی توسط اولین‌های زن ناآگاه آغاز می‌شود. این فمینیستی ترین طرح داستان نیست، اما من عاشق رمانی در مورد همراه زن باند، تریسی دی ویچنزو، تنها زنی در قانون باند – به غیر از وسپر لیند – هستم که فکر می کنم به روشی سه بعدی از او دفاع می کند.
تریسی که توسط دایانا ریگ در صفحه نمایش به کمال بازی می‌شود، باهوش، با ارتباط خوب (پدرش یک رئیس جنایت بسیار جدی است)، بی پروا، مدبر، سریع فکر و ورزشکار است. پس از خلق زنی که برای باند همتای شایسته ای است، سریال به وضوح نتوانست او را حفظ کند. پایان آنقدر غم انگیز و غیرمنتظره است که حتی الان هم تکان دهنده است.
به طور کلی می گویم وقتی به دهه 60 فکر می کنیم به آگاتا کریستی فکر نمی کنیم. فیلم‌ها و سریال‌های تلویزیونی چندساله مد بین جنگ‌ها، ویژگی ادواردایی میس مارپل، خانه‌های روستایی قدیمی و سبک آرت دکوی هرکول پوآرو را تداعی می‌کنند.
اما موفقیت او چندین دهه به طول انجامید. اسب رنگ پریدهکه در سال 1961 منتشر شد، تا حدی از رمان های بسیار محبوب دنیس ویتلی الهام گرفته شده بود که اغلب دربرگیرنده چیزهای ماوراء طبیعی بودند. در نسخه کریستی، ما شب های مه آلود، جادوگران، مسیرهای روستایی متروک و چندین مرگ پیش بینی شده در شرایط به ظاهر غیرممکن داریم.
یکی از رازهای موفقیت کریستی این بود که روش های قتل او چقدر پیشرفته بود. او عاشق دانستن در مورد سموم جدید و جدیدترین ابزارها بود. نقش ضبط کننده صدا را در یکی از معروف ترین کتاب های اولیه او در نظر بگیرید – ضبط صدا به عنوان یک شرکت درست سه سال قبل از انتشار آن در دهه 1920 ایجاد شد.
و درست به فرمول کریستی، راه حل یک اسب رنگ پریده رمز و راز حاوی دانش فعلی شیمی است. این هم به عنوان یک رمان ارواح جاودانه و هم به عنوان یک طرح داستانی معاصر دهه 1960 کار می کند.
در کتاب های من، ملکه الیزابت دوم گاهی اوقات یک رمان دیک فرانسیس را در کنار تخت خود دارد، و او در زندگی واقعی طرفدار زیادی بود. فرانسیس به عنوان یک جوکی، ارتباط نزدیکی با خانواده سلطنتی داشت. او سوار بر اسب ملکه مادر، دوون لوچ، برای پیروزی در مسابقات بزرگ ملی سال 1956 بود که اسب به طور غیرقابل توضیحی سقوط کرد. این زمانی بود که او بازنشسته شد تا نویسنده شود.
گواهی مردهاولین رمان او بود که در سال 1962 منتشر شد. حول محور اسب‌های بزرگی است که در مسابقات مهم سقوط می‌کنند، و تجربه بصری دست اول فرانسیس صفحه را روشن می‌کند. اما در کتاب های او چیزهای بیشتری از اسب وجود دارد. با رشد اقتصاد بریتانیا پس از جنگ، او به همراه همسرش مری برای کاوش در طیف وسیعی از صنایع دست به کار شد. در حال کاوش در زرق و برق و خطر عصر خود است.
من مانند دیتون، کتاب‌های او را در دهه 1980 خواندم شواهد توجهم را جلب کرد من به سمت شخصیت‌های آسیب‌پذیر فرانسیس کشیده شده‌ام، آنقدر مهربان با اسب‌ها، بسیار خوش‌شانس یا بدشانس با زنان، تحمل آسیب‌دیدگی از هر نوعی (همانطور که نویسنده بود) و ضرب و شتم توسط شروران سادیستش سخت است. من باید از پلک های نیمه بسته بخوانم، اما هنوز باید بخوانم.
یکی از چیزهایی که در مورد حرفه دیک فرانسیس دوست دارم این است که مدتی طول کشید تا شروع به کار کرد. مانند ایان فلمینگ، کتاب های اولیه او به اندازه کافی خوب فروختند، اما هیچ آتش بازی در کار نبود. تنها با پیشرفت سریال بود که تبلیغات بیشتر شد و او تبدیل به فیلمنامه نویس جنایی شد که هنوز هم خانه اش است. شاید درسی برای ناشران باشد: به نویسندگان خود ایمان داشته باشید. به آنها بچسبید. Fandom با زمان و تکرار به وجود می آید.
این درسی است که توسط یکی دیگر از رمان نویسان جاسوسی بریتانیایی تجسم یافته است. به میک هرون Slough House این کتاب‌ها سال‌ها در گردش بودند تا اینکه یک ناشر آمریکایی آنها را دید و جان تازه‌ای به آنها داده شد.
پاییز امسال، فصل 6 از اسب های آهسته بازگشت پیروزمندانه ای به صفحه نمایش ما دارد. این شامل بسیاری از جنبه‌های پیشینیان دهه 1960 خود است: قهرمانان سرکوب شده که از شانس‌ها سرپیچی می‌کنند و آنتاگونیست‌های طبقه بالا را شکست می‌دهند. خیابان های کثیف واقعی و تقاطع دوگانه. تکنولوژی مدرن و احساس ناخوشایند فراگیر. ما نمی توانیم به مردان مسئول اعتماد کنیم و ممکن است دنیا به پایان برسد. به علاوه یک تغییر.
***
