من حدس می زنم این Kaput – داستان ضروری است

داستان‌های مجموعه جدید تام آندس اغلب درباره پایان‌ها هستند: پایان‌های روابط، زندگی‌ها، رویاها و توهمات. در حالی که داستان ها طنز فراوانی را ارائه می دهند، اما در فضایی ناگزیر شوم آشکار می شوند. آنها همچنین منعکس کننده نگرانی های مربوط به جناح گرایی آمریکایی – نسلی، سیاسی، فرهنگی، منطقه ای – و سوء تفاهم هایی هستند که ایجاد می کند.

در «رادیو نشویل»، مک براید، گوینده، کامیون‌باری است که درباره «پدرش که پس از شوخی با یکی از دختران هاچ‌بک که اتفاقاً دختر یک تهیه‌کننده مشهور موسیقی بود، از Grand Old Opry بیرون رانده شد» می‌بالد. او می گوید که پدرش نیز در شهر موسیقی به دلیل کمونیست بودن دچار مشکل شد. با الهام از درک خودی از تجارت موسیقی – آندز نیز یک نوازنده در حال تور است – “رادیو نشویل” دیوانگی است از طریق نادرستی سیاسی در قلب (و احساس گناهی که می توانیم در مورد آن داشته باشیم).

در سرتاسر مجموعه، شخصیت های آند تصمیمات بدی می گیرند. اما آن‌ها صادقانه از ضعف‌هایشان سرچشمه می‌گیرند، زیرا بسیاری از مردانی که همین کار را کرده‌اند، نشأت گرفته‌اند. و در حاشیه جامعه زندگی کنند. به عنوان مثال، مدی داستان عنوان «دختر داغ نبود، بلکه ارتباط کوکائینی دختر داغ بود، که بهترین چیز بعدی لاغر و بلوند در سلسله مراتب اجتماعی جنوب اوکلاهاما بود». این معیاری برای مهارت آند است که شخصیت های بدبخت او شایسته مراقبت دلسوزانه ما هستند.

در این چهارده داستان خشونت یا تهدید به خشونت وجود دارد. یکی از آنها، “درس های اخلاقی”، فیتزی، یک آزاد شده اخیر است که قصد دارد علیه ملت بسکتبال سلتیک جنایت کند: او می خواهد لری برد را بکشد. فیتزی برد را مسئول باخت های قمار خود می داند. وقتی او عصبانیت خود را بر سر یک دانش آموز دبیرستانی که در پیتزا فروشی کار می کند، نشان می دهد که فیتزی پس از (عدم) پرداخت هزینه آب، یک نوشابه می دزدد، دوستش فکر می کند “چه روزگاری برای زنده بودن”، یک خط دیوانه کننده که او ارائه می دهد.

«متشکرم برای توقف» از دیدگاه میراندا نوشته شده است، که پس از زیر گرفتن و کشتن یک کودک در سانفرانسیسکو، برای زندگی با پدر تلخش در چیزی که او «همپشایر گاو» می نامد، باز می گردد. او فقط به تلفن همراه خود نگاه می کرد که کودک به خیابان دوید، نتیجه قانونی برای میراندا جریمه سنگین و بدون زندان بود. میراندا در راه یک مصاحبه شغلی در یک فروشگاه بزرگ در پورتسموث – که کاملاً میراث برنامه‌های غربی اوست – دوست پسر سابقش بیلی را می‌بیند که در حال سوارکاری است. او تمام آن چیزی بود که او از بازگشت به اینجا می ترسید: فشاری که گذشته می توانست بر او داشته باشد، راهی که شما هرگز نمی توانید از آن فرار کنید. او با غلبه بر اضطراب خود، آن را برمی دارد. این یک اشتباه است: “دوازده سال پس از اینکه او را رها کرد و به کرانه باختری فرار کرد، او را برای بیست دقیقه دیده بود و این باعث شد که احساس کند پانزده ساله است، دوباره خود را بریده و درمانده است.” در همان بیست دقیقه، بیلی موفق می شود کیف پول میراندا را نیز بدزدد. تصمیم او برای توقف در واقع تصمیم بسیار بدی است.

داستان‌های دیگر، مانند «یک چیز دیگر باید به تو بگویم» و «خاطرات طلایی»، مردانی را نشان می‌دهند که از دوران جوانی با وفاداری به دوستان خود ویرانگر مبارزه می‌کنند. Waylon نبود و ویلی، نیروگاه کوچک یک داستان، شروع می کند: «پس از مرگ پدرش، قاتل […] بابی پالسون روی مبل پیرمرد نشسته بود و به نسخه های دیجیتالی نوارهایی که پدرش سال ها پیش برای او ساخته بود گوش می داد. در پایان داستان، بابی هنگام گوش دادن می لرزد و از پدرش التماس می کند که دست از کار بکشد. در داستان های آند، می توانید دوباره به خانه بروید، اما پشیمان خواهید شد.

In Never Mind in Two Thousand، برای گنجاندن در انتخاب شده است بهترین سریال معمایی و تعلیق آمریکایی 2025، شروع و پایان در منطقه غروب سان فرانسیسکو با هم برخورد می کنند. یک زوج لیبرال در همسایگی نزد یک افسر پلیس شرمسار به نام جیمی برایسون نقل مکان می کنند. توصیف آندس از خانه برایسون، که به دلیل طلاق قریب الوقوع وی ویران شده است، تأثیری غیرقابل پاک می گذارد: “در اتاق نشیمن فضاهایی مانند دندان های از دست رفته وجود داشت که ترزا اثاثیه ای را که می خواست با خود برده بود.” روز اسباب کشی با پارک کردن ماشین خود برای مسدود کردن مسیر برایسون آغاز می شود و سپس در برابر درخواست او برای جابجایی آن مقاومت می کنند. فرهنگ ها با هم برخورد می کنند و آنچه بعد اتفاق می افتد نشان دهنده ناامیدی برایسون به عنوان مردی است که چیزی برای از دست دادن ندارد. کافی است بگوییم، خواندن این مطلب را از دست ندهید.

با این مجموعه، آندز شخصیت های رنگارنگ و به یاد ماندنی را خلق کرده است که با اعتیاد، باورهای منسوخ، و شرایط و محدودیت های خود دست و پنجه نرم می کنند – اما داستان های او غنی تر از آن چیزی است که ممکن است به نظر برسد. او همچنین یک کار استادانه در لایه‌بندی داستان‌هایش انجام می‌دهد تا بدون توجیه، زن‌ستیز، تعصب، نژادپرستی و سایر نگرش‌های آمریکایی را که باید باشد، اما افسوس که هنوز کاپوت نشده است، افشا کند.

+++

تام آندس در نیوهمپشایر متولد شد و اکنون در آلبوکرکی، نیومکزیکو زندگی می کند. او مدرک لیسانس انگلیسی را از دانشگاه لویولا نیواورلئان و کارشناسی ارشد ادبیات داستانی را از دانشگاه ایالتی سانفرانسیسکو دریافت کرد. نوشته‌های او در چند ده مجله و نشریه کوچک منتشر شده و در گلچین شده‌اند بهترین داستان های رازآلود آمریکایی. این رمان برنده مدال طلای بهترین رمان در حال اجرا در سال 2019 از انجمن دزدان دریایی کوچه فاکنر شد. او همچنین یک نوازنده است و دو EP از موسیقی اصلی را منتشر کرده است که مورد تحسین منتقدان قرار گرفته است.

+

سارا هالووی در ساوانا، جورجیا زندگی می کند. کار او در ظاهر شد SmokeLong Quarterوبلاگ از بررسی پر سنگین، Roi Fainéant، Emerge Literary Journal، The Argyle، The Ekphrastic Review، Cowboy Jammboree، و جاهای دیگر او @sarahholloway.bsky.social است.