بررسی شده توسط Annabelle
من قبلاً پنج رمان از شش رمان نویسنده کانادایی دی ویت را خوانده ام، اما سومین رمان او را از دست داده ام. آندرماجوردومو مینور (که در قفسه های من است). برادران خواهران، یک وسترن فوق العاده، در فهرست نهایی جایزه من بوکر در سال 2011 قرار گرفت و مورد علاقه شخصی است. منصفانه است که بگوییم همه رمان‌های او به طرز شگفت‌انگیزی متفاوت از اولین رمان او هستند شستشو که در عکس هایی از شهادت شخصی یک ساقی تا چهارمین او نوشته شده است، اوت لت فرانسوی، که به دنبال شیطنت‌های یک فرد اجتماعی منهتن می‌رود که با پسر و گربه‌اش به پاریس می‌گریزد، گربه‌ای که معتقد است حاوی روح شوهر مرده‌اش است. محیط ممکن است متنوع باشد، اما طنز بی باک او همیشه مورد توجه است و خواندن آنها را به لذت می رساند.
آخرین رمان او نیز از این قاعده مستثنی نیست، و این بار او از داستان بزرگ آمریکایی سفر جاده ای استفاده می کند. هیچ ارتباطی با وسترن جان وین 1939 یا کانزاس سیتی ندارد. “دوج” در شهر دوج دیویت درباره چیز دیگری است! داستان این رمان در سال 1967 اتفاق می‌افتد، زمانی که لی کلارک از کالیفرنیا در سراسر ایالات متحده رانندگی می‌کند تا یک Jag نوع E را به نیوجرسی تحویل دهد و سپس قصد دارد از مرز کانادا عبور کند تا از سربازی اجباری فرار کند، در طول مسیر با خانواده‌اش دیدار و ارتباط برقرار کند. آغاز می شود:
لی کلارک بعداً صبحی را که اخطار پیش‌نویس خود را دریافت کرد، به‌طور محسوسی ترسیده بود، گویی از خواب بیدار شده بود که می‌دانست دستش در آستانه ملاقات با او است. اما در واقع، این فقط یک روز خنثی و خیره کننده دیگر در کالیفرنیای جنوبی بود، آپارتمان طبقه دوم او روی پایه ها قرار داشت و به سمت اقیانوس مایل به سبز و قهوه ای متمایل شده بود.
من فوراً مجذوب بیان دویت شدم – “به طور محسوسی ترسیده” – کمی عجیب، اما در نیتش عالی. این زمان جنگ ویتنام است و دانش آموزان از سربازی به تعویق افتاده اند. لی بیست و سه ساله دانشجوی دانشگاه UCLA بود، اما به تازگی پس از مجروح شدن دانش آموز دیگری در دعوا اخراج شده بود. اگر او خوش شانس بود، پیش نویس باید کمی طول می کشید تا به او برسد، اما نه، در دست او بود. تماس گرفت و با افسر استخدام قرار ملاقات گذاشت. دوست دختر او کال بعید بود که واکنش مثبتی نشان دهد.
او دختر روشنفکران ساحل شرقی بود، همانطور که برای لی از نظر عقل محرمانه‌اش عجیب بود، همانطور که او برای او در طبیعت ضدشهری‌اش فاسد نبود. یک روز صبح به او اطلاع داد که روستای چریکی است. وقتی از او پرسید این به چه معناست، او گفت: “تو داری تی شرت هایت را اتو می کنی.” وقتی از او پرسید که خوب است یا بد، او شانه هایش را بالا انداخت و پاسخ داد: “عزیزم چه کسی می تواند بگوید؟ این برای من کار می کند، این تنها چیزی است که می دانم.” […] او می‌توانست هر نوع فرهنگی را جذب کند، اما احساسی تزلزل ناپذیر از نظم داشت، و اغلب در ابهام کمبودی پنهان از هنرمند را می‌دید، شارلاتانی که در لباس حکمت افسانه‌ای پنهان شده بود.
اگرچه لی کال را دوست دارد، اما اعتراف می کند که او روحی آزادتر از اوست. او کاملاً متقاعد نشده است که او همین احساس را نسبت به او دارد، اما مصمم است که آنها آخرین روزهای خود را با هم سپری کنند قبل از اینکه او مجبور شود در مورد وضعیت تناسب اندام و تمریناتش گزارش دهد. افسر استخدام هم کمکی نمی کند. با این حال، لی نمی تواند از جنگ در نام حمایت کند و او و دوستش رابین نقشه ای را برای او در نظر می گیرند تا یک ماشین را به آن طرف کشور تحویل دهند و به مرز کانادا نزدیک شوند. لی که کارگزار موتور را متقاعد می کند که می تواند کار را در بازه زمانی توافق شده به پایان برساند، با یک جک سبز رنگ E-type، مجهز به کیسه ای از قرص های آمفتامین از رابین، حرکت می کند. او قصد دارد در راه به دیدار بستگانش برود.
اولین ایستگاه برادرش است. آنها مدتی است که از هم جدا شده اند، اما پس از صحبت با خواهرش گریس در نیویورک، لی متقاعد می شود که هری را که شکسته و دلشکسته است ملاقات کند. چگونه پیش خواهد رفت؟
به سمت زادگاهش بتن، واشنگتن، جایی که والدینش هنوز جداگانه زندگی می کنند. اول، پدرش – و لی از کشف وضعیت وخیم او وحشت می کند. او برای کلوپ پرورشگاه کار می‌کند، حیوانات ولگرد را شکار می‌کند، به ازای هر جمع‌آوری به او پول می‌دهد، و کلاهبرداری می‌کند، سگ‌های برگردانده را می‌رباید تا پول دومی را دریافت کند که آن را صرف مشروب می‌کند. لی، تا حدودی با اکراه، خداحافظی می کند و به خانه قدیمی خانواده که مادرش هنوز در آن زندگی می کند، می رود و خانه را با عمویش والاس تقسیم می کند. واکنش آنها به برنامه های او برای اجتناب از پیش نویس در ابتدا مطلوب نیست، اما عشق پیروز خواهد شد. همانطور که والاس می گوید:
“من جنایت شما را یک جنایت عاشقانه می دانم. آزادی به هر قیمتی و متحمل شدن عواقب آن! مادر شما کمتر عاشق است، اما با توجه به طبیعت بی امان او قابل انتظار است. خب، ما تصمیم گرفته ایم تا جایی که ممکن است میزبان های بی طرف بازی کنیم. به این معنی نیست که در مورد آن صحبت نمی کنیم، زیرا این کار را انجام می دهیم. اما نه برای مدت طولانی، و امیدوارم بدون هیچ شور و شوق بدی.”
وقت آن است که به سمت شرق بروید تا گریس را ببینید و ماشین را تحویل دهید. وقتی به نیویورک می‌رسد، آنقدر قرص مصرف می‌کند که فقط می‌خواهد بخوابد، نه اینکه قبل از رفتن به مرز با خواهرش خوش بگذرد. آیا او به کانادا خواهد رسید؟ آیا او جگ را تحویل داد؟ اینها سوالاتی است که من به آنها پاسخ نمی دهم.
اگرچه دیدارهای خانوادگی ساختار سفر لی را فراهم می‌کند، اما دی ویت به ما میان‌آهنگ‌های بزرگی از زندگی در جاده می‌دهد.
او رادیو را روشن کرد، در ایستگاه راک اند رول فرود آمد، و موسیقی کاملاً واقعیت احساسی او را بازسازی کرد: یک ستیزه جوی نترس همراه با یک وحشت روانی عمیق که در محیط کار می کرد.
لی واقعاً از رانندگی با این ماشین خوب لذت می برد که با قرص ها بیدار نگه داشته می شود، اما او همچنین عاشق غذاخوری ها و متل هایی است که در طول مسیر در آنها اقامت می کند. چیزی که او در مورد آن چندان مطمئن نیست کال است، که به نظر می رسد هرگز در هنگام تماس در داخل نیست. آیا او هنوز دختر اوست؟
از طریق چهار دیدار لی با خانواده اش، به علاوه لس آنجلس در ابتدا، دوج سیتی از هیپی کال، برادر شکسته هری، پدر الکلی، مادر روستایی و عمو والاس، و پرستار روانپزشکی پر سر و صدا گریس، با زیستگاه هایی از کالیفرنیا تا شهر کوچک شمال غربی تا نیویورک، دی ویت همه پایگاه ها را پوشش می دهد. با این حال، او این کار را با ذهن، قلب و حساسیت خاصی انجام می دهد. این آخرین کیفیت در رمان قبلی او وجود داشت کتابدار، همچنین باعث می شود کاملاً در کنار لی باشید و به بهترین ها برای او امیدوار باشید. در حالی که برای من دی ویت هنوز چیزی برای پیشی گرفتن ننوشته است برادران خواهران، دوج سیتی خیلی نزدیک می شود
آنابل یکی از بنیانگذاران و سردبیر Shiny است. او همچنین در AnnaBookBel وبلاگ می نویسد.
پاتریک دی ویت، دوج سیتی (4th Estate، 2026). 978-0008781347، 248 صفحه، جلد گالینگور.
از Waterstones خرید کنید از طریق پیوند وابسته ما
متصل شد
