پاتریشیا هایسمیت در «استعداد قاتل» لحظه ریپلی خود را می گیرد

ج سوئیسپاتریشیا هایسمیت، رمان‌نویس آمریکایی که در اواسط دهه 1990، نمایشنامه‌نویس استرالیایی، دو دستی است، در اواسط دهه 1990 از یک هک نشر جوان به نام ادوارد ریدگوی بازدید می‌کند که هایسمیت را تحت فشار قرار می‌دهد تا برای آخرین رمان ریپلی امضا کند.

استعداد کشتن، اقتباسی از نمایشنامه به کارگردانی آنتون کوربین و با بازی هلن میرن در نقش های اسمیت، اولین باری است که موری اسمیت از آثار خود اقتباس می کند، با انتشار بیش از دوجین نمایشنامه و کار به عنوان “تفنگ اجیر” در فیلمنامه های تلویزیونی و فیلم. او پس از بازگشت به خانه از جشنواره بین المللی فیلم تورنتو، جایی که اولین نمایش فیلم را به نمایش گذاشت، با PW در مورد اینکه چه چیزی او را به رابطه های اسمیت و هایسمیت با تام ریپلی کشاند.

شما سابقه زیادی با این داستان از زمان نمایش دارید سوئیس در سال 2014، قبل از اینکه نمایشنامه در جهان تور کند. دیدن داستان روی پرده چه حسی داشت؟

می دانید، نویسنده در نهایت کنترل زیادی بر فیلم ندارد، بنابراین شما به نوعی در تعلیق هستید که منتظر اکران آن هستید. این مانند یک نمایشنامه نیست که در آن احساس کنید که در حین باز شدن آن با نحوه باز شدن آن ارتباط زیادی برقرار می کنید. اما وقتی یک فیلم کار می کند، فوق العاده هیجان انگیز است. وقتی آن را دیدم، فکر کردم فیلمی را نوشته ام که می خواهم ببینم.

هنگام نگارش فیلمنامه، چه انتخاب هایی کردید تا به دیدگاه خود بهترین فرصت برای تحقق بخشیدن بدهید؟

چیزی که من از دیدن نمایشنامه در سراسر جهان با همان فیلمنامه اما با تفاسیر متفاوت می‌دانستم این بود که با شدت بین های اسمیت و ادوارد ریدوی زندگی می‌کرد یا می‌مرد. می دانستم که فیلم باید گسترده تر و از نظر بصری جذاب تر و متنوع تر باشد. اما هر کاری با او انجام دادم، باید شدت این گفتگو را حفظ می کردم. استفن فریرز در ابتدا قرار بود کارگردانی کند و من در لندن روی فیلمنامه با او کار کردم. او نمایشنامه را خواند و اولین چیزی که گفت این بود که می خواهم فیلمنامه بیشتر شبیه نمایشنامه باشد نه کمتر شبیه نمایشنامه. زمانی که استفن این را گفت بسیار مهم بود زیرا به من اعتماد به نفس می داد که به اسلحه هایم بچسبم.

آیا می توانید در مورد آنچه شما را به Highsmith و تصویر ریپلی و انگیزه شما برای نوشتن کشاند صحبت کنید. سوئیس?

من روی نمایشنامه ای در گفن در لس آنجلس کار می کردم، و آنها این فوق العاده ترین کتابفروشی جنایی را در وست وود داشتند. من یک روز رفتم و آنجا بود بیوگرافی جوآن شنکار از هایسمیت، زندگی نامه را خواندم و فکر کردم، خدای من، چه شخصیت شگفت انگیزی. او بسیار پیچیده است – از نظر هوشیاری روانی درخشان، اما در قضاوت اخلاقی خود بی طرف است. چه شاهکاری بود که خواننده را در کنار ریپلی قرار داد. از نظر فکری، شما او را قضاوت می کنید – او یک روان پریش است – اما به نوعی می خواهید که او از این موضوع فرار کند. و آن نوع ابهام اخلاقی، حدس می‌زنم از طرف های اسمیت، واقعاً برای من جذاب بود. من همیشه به نوشتن علاقه مند بوده ام که به جای قضاوت در مورد شخصیت ها، به ما اجازه می دهد تا به بخش هایی از خودمان بپردازیم که با جنبه های تاریک تر روان انسان شناسایی می شوند. و های اسمیت در آن بهترین بود.

و البته، از آنجایی که درگیری قلب یک تئاتر خوب است، مجبور شدم یک حریف شایسته را وارد کنم و واقعاً تنها حریفی که شایسته خود هایسمیت است، ریپلی است. او تنها کسی است که به اندازه کافی باهوش است، و او تنها کسی است که به او احترام می گذارد. من فکر می کنم او را نه تنها به عنوان کلید موفقیت خود، بلکه به عنوان همراه خود می دید.

چگونه تصویر شما از های اسمیت برای صفحه نمایش تکامل یافت؟

من آگاهانه می خواستم مطمئن شوم که آسیب پذیری های اسمیت را احساس خواهید کرد. در تولیدات تئاتری از سوئیس، برخی از بازیگران زن با قدرت تمام وارد فیلم های ترسناک Highsmith می شوند و کمی با آسیب پذیری دست و پنجه نرم می کنند. دیگران تمایل بیشتری به آن دارند. برای فیلم، می‌خواستم این حس را داشته باشم که اگرچه هایسمیت در همجنس‌گرا هراسی، نژادپرستی و یهودستیزی پست است، اما مرگ او تا حدودی ضایعه است. و آیا این فقط آسیب پذیری تمام فانی بودن است، من واقعاً می خواستم این احساس را داشته باشم، بنابراین لحظات آسیب پذیری بیشتری را در فیلمنامه قرار دادم، هم از نظر فیزیکی و هم از نظر روانی. همانطور که معلوم شد، آنتون فوق العاده به فیلمنامه وفادار بود. یعنی من هیچ شکایتی نداشتم که بی سابقه است.

شما قبلاً در مورد عدم قضاوت اخلاقی در آثار هایسمیت صحبت کردید. صحنه‌ای در فیلم وجود دارد که او به ریدوی می‌گوید که قطب‌نمای اخلاقی ندارد. درست وسط است، سوئیس است. به عنوان یک هنرمند، چه احساسی نسبت به این نوع اظهارات دارید؟ آیا شما سوئیس هستید؟

احساس من به عنوان یک نویسنده همیشه این بوده است که به هیچ وجه از تعلیم پرهیز کنم و به هنر به عنوان جدلی نگاه نکنم. و دلیلش این نیست که من دیدگاه های سیاسی قوی ندارم. من دیدگاه های سیاسی قوی دارم. اما بیشتر به این دلیل که شما به احتمال زیاد به طور پنهانی بر ذهن ها و قلب ها تأثیر می گذارید. من معتقدم هنر در تغییر ذهن و قلب نقش دارد، اما باید با دقت زیادی انجام شود. اگر به خوبی دستکاری شده باشم، بدم نمی آید که دستکاری شوم، اما دوست ندارم سخنرانی کنم.